శ్రీమహాభారతము - ఆదిపర్వము - తృతీయాశ్వాసము - యయాతి పూరునకు బోధించిన నీతులు - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

యయాతి పూరునకు బోధించిన నీతులు (సం. 1-82-6)

క.	ఎఱుక గలవారి చరితలు \| గఱచుచు, సజ్జనుల గోష్ఠిఁ గదలక ధర్మం బెఱుఁగుచు, నెఱిఁగిన దానిని \| మఱవ కనుష్ఠించునది సమంజసబుద్ధిన్‌.	203
క.	ఇచ్చునది పాత్రునకు ధన \| మచ్చుగ; నొరు వేఁడకుండునది; యభిముఖు లై వచ్చిన యాశార్థుల వృథ \| పుచ్చక చేయునది సర్వభూతప్రీతిన్‌.	204
క.	మనమునకుఁ బ్రియంబును హిత \| మును బథ్యముఁ దథ్యమును నమోఘము మధురం బును బరిమితమును నగు పలు \| కొనరఁగఁ బలుకునది ధర్మయుతముగ సభలన్‌.	205
సీ.	వదన బాణాసన వ్యక్తముక్తము లైన \| పలుకు ల న్కడువాఁడి బాణతతులఁ బరమర్మలక్ష్యముల్‌ పాయక భేదించు \| చుండెడి దుర్జనయోధవరుల కడనుండ కున్నది; కరుణ యార్జవమక్ష \| జయము సత్యంబును శమము శౌచ మను నివి యెద నిల్పునది; శత్రుషడ్వర్గ \| జయమందునది శుద్ధశాంతబుద్ధి;
తే.	మదముఁ గామముఁ గ్రోధంబు మత్సరంబు \| లోభమును మోహమును నను లోని సహజ వైరివర్గంబు నొడిచినవాఁడ యొడుచు \| నశ్రమంబున వెలుపలి యహితతతుల.	206
వ.	‘అని పూరుం గఱపితి; నమ్మహాపురుషుం డొరులకుఁ గఱపునట్టి సర్వగుణసంపన్నుం’ డనిన విని యింద్రుండు వెండియు నయ్యయాతి కి ట్లనియె.	207
క.	ఏమి తపం బొనరించితి \| భూమీశ్వర! పుణ్యలోక భోగంబులఁ దే జోమహిమ ననుభవించితి \| సామాన్యమె శతసహస్రసంవత్సరముల్‌.	208
వ.	అనిన నయ్యింద్రున కయ్యయాతి యి ట్లనియె.	209
క.	సురదైత్య యక్షరాక్షస \| నరఖేచర సిద్ధమునిగణ ప్రవరుల భా సురతపములు నాదగు దు \| ష్కరఘోరతపంబు సరియుఁ గా వమరేంద్రా!.	210