 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | భీష్మపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము |  |
శ్రీకృష్ణుఁ డర్జునునకుఁ దత్త్వజ్ఞానోపదేశంబు సేయుట (సం. 6-24-19)
| ఆ. |
ఇట్టు లగుటఁ జేసి యెవ్వరి దెసకు శో | కంబుఁ బొందఁ గారణంబు లేదు; జీవుఁ డెల్లభంగిఁ జెడియెడువాఁడు గాఁ | దలఁచితేని వగవవలదు మున్న. |
197 |
| క. |
పురుషుఁడు సెడు ననువాఁడును, | బురుషుఁడు సెఱుచు నని పలుకు పురుషుండును న య్యిరువురు నవివేకుల; య | ప్పురుషుఁడు సెఱుపండు సెడఁడు భుజవీర్యనిధీ! |
198 |
| క. |
పురుషుఁ డన వే ఱొకండే | పురుషోత్తముఁ డైన యేన; పురుషోత్తమతా స్ఫురణకుఁ బురుషత్వం బను | మెరమెర గల; దదియ కాదె మెయికొనుఁ గ్రియకున్. |
199 |
| వ. | అని వెండియు వివిధవాక్యంబుల నాత్మునకు బాధ్యబాధకత్వంబులు లే కునికి వివరించి వివ్వచ్చునకుం గృపాశోకంబులకు మూలంబు లగు నహంకారంబులు వారించి, యతనికి రణోత్సాహంబునకుం గారణం బైన స్వకర్మావలంబనంబు వదలం దగమి దెలియుటకు వలయు వాక్యంబులు పెక్కు లుపన్యసించి. | 200 |
| క. |
సమరంబు రాజులకు ను | త్తమకర్మం బది; యపావృతస్వర్గ ద్వా రము సుమ్ము; లెమ్ము! దగఁ గ | య్యము సేయుము; దీనికేల యనుమానింపన్? |
201 |
| క. |
ఫలముల యెడ బ్రహ్మార్పణ | కలనపరుం డగుచుఁ గార్యకర్మము నడపన్ వలయుం దత్త్వజ్ఞానము | తలకొనినం గర్మశమము దానై కలుగున్. |
202 |
| వ. | అని మఱియు నీదృశంబు లగు వాక్యంబు లనేకంబు లనుగ్రహించుచు వివిధప్రకారంబుల వికల్పించి విజయుం డడిగిన వాని కెల్ల సదుత్తరంబు లిచ్చి సందేహంబు వాపుచు. | 203 |
| క. |
భారమున నులిచి త్రెంపక | కారాకులు డుల్లినట్లు కర్మము లెల్లం దార పెడఁబాయ వలయుట | సారకృపం దెలియఁ జెప్పె శౌరి యతనికిన్. |
204 |
| వ. | ఇవ్విధంబునం జెప్పిన విని కవ్వడి సముత్థితుం డై జగన్నాథున కిట్లనియె. | 205 |
| మ. |
‘అతిగుహ్యం బిది; నీవు భూరికృప నీ యధ్యాత్మముం గానఁ జే సితి; నా కిమ్మెయి విన్కిఁ గొంత భ్రమ వాసెన్; యోగిహృద్ధ్యేయ మై యతులైశ్వర్యవిభూతి నొప్పు భవదీయం బైన రూపంబు సూ చు తలం పెత్తెడుఁ; బోలునేని దయఁ జక్షుఃప్రీతిఁ గావింపవే.’ |
206 |
| వ. | అనిన విని యచ్యుతుం డతని కిట్లనియె. | 207 |
| క. |
‘నానాస్ఫుట వర్ణంబులు | నానాభంగులును గలుగు నారూపములో నానాశ్చర్యవిధంబులు | గానఁగ నగుఁ జూపెదం బ్రకాశస్ఫూర్తిన్. |
208 |
| క. |
విను మానుషచక్షుర్గతి | గనుఁగొన శక్యంబు గాదు గావున దానిం గనుట కయి దివ్యచక్షు | ర్జననం బొనరింతు నీకు శత్రువిదారీ!’ |
209 |
| వ. | అని యతనికి దివ్యదృష్టి యొసంగి యోగీశ్వరేశ్వరుం డైన యాలక్ష్మీశ్వరుండు దనదివ్యరూపంబు సూపె; నా విశ్వరూపుని దివ్యతేజంబు సహస్రసూర్యప్రభానిభం బనుటయుం జాలకుండుం గావున వాక్రువ్వం గొలఁది గా; దట్టి మహామూర్తిఁ గనుంగొని ధనంజయుండు విస్మయరోమహర్షణప్రహర్షోత్కర్షంబులతో దండప్రణామంబులు సేసి నిలిచి కేలు మొగిడ్చి యి ట్లనియె. | 210 |
|
 |
|