శ్రీమహాభారతము - కర్ణపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - దుర్యోధనుండు భీమసేనుం దలపడి పోరుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

దుర్యోధనుండు భీమసేనుం దలపడి పోరుట (సం. 8-44-3)

తే.	‘ఎందు వచ్చెదు? నిలు నిలు; మేను గలుగఁ \| గడిమి సెల్లునె నీకు; నీ క్షణమ నిన్ను నంతకుని పాలి కనిచెద’ ననుచు రోష \| రక్తలోచన రుచుల శరములు వఱపె.	362
క.	రాధేయుండు నుదీర్ణ \| క్రోధుం డై గర్జతోడి గుణరవము నభో బాధం బొనర్పఁగా నిజ \| యోధులఁ బురికొల్పికొని సముద్ధతిఁ గడఁగెన్‌.	363
వ.	అ ట్లయ్యిరువురు నుత్సాహంబు వాటించి నిజానీకంబు నిలువరించిన నది పురికొని పోరికి నమరుటయుఁ బాండవబలంబును దిరంబయి పెనంగందొడంగె; నట్టియెడ నక్కడ నిక్కడఁ జేయంగల దొరలు దలపడి యుక్కున నక్కజం బగు సమరక్రీడ సలిపి; రందు.	364
సీ.	కర్ణుఁ డేపారి శిఖండి రథ్యముల సా \| రథిఁ గేతువును గూల్చి రయము మెఱయ విగతాయుధుఁడు బాణవిహతాంగుఁడును గా ను \| దగ్రుఁ డై తఱుమ నతండు దొలఁగఁ బాఱె; దుశ్శాసన పార్షతు లొండొరు \| తనువులు నొంచుచు ననిమిషులకు నచ్చెరు వగు నట్టి యని సేయ వారల \| తనువులు లెడసొచ్చి పెనఁగి రంగ
తే.	రాజు సూడఁ దత్పుత్రు సారథి శిరంబు \| నకులుఁ డొక భల్లమునఁ ద్రుంప, జకిత మై క లంగు నచ్చటి మూఁకఁ జలంబు మెఱయ \| నిలిపె నా సూతసూనుండు నృపవరేణ్య!	365
వ.	అట్లు సారథిరహితుండైన వృషసేనుండు వేఱొక్కసూతు నమర్చికొని తండ్రికిం జక్రరక్షకుండై నిలిచె; నకులుండు నొండు దెస కడరె; సహదేవుం డులూకుని విరథునిం జేసి పఱపె; సాత్యకిసౌబలు లన్యోన్య కేతు పాతనంబును బరస్పర కంకట కర్తనంబునుం జేసి; రా సమయంబున శైనేయుండు దురంగంబులం జదిపిన నరదంబు డిగ్గనుఱికి యోసరించు న గ్గాంధారవిభుం గని యులూకుండు.	366
క.	మును సహదేవుం డెగువం \| జనినప్పుడ యొండు దేరు సవరించుకొనం గనుట నది పేర్చి యతనిం \| గొనిపోయెను సంగరమునకుం దొలఁగంగన్‌.	367
ఉ.	అచ్చటిమూఁక నల్గడల నాతురతం జెడి పాఱె భీముచేఁ, జచ్చెఁ గురుక్షితీశ్వరుని సారథి; కూలె హయాళి నుగ్గుగాఁ జొచ్చె రథం; బతండు వెఱ సొచ్చి ధరిత్రికి దాఁటి పోయి వె న్నిచ్చిన నీదు యోధవరు లేడ్తెఱ మార్కొని రమ్మరుత్సుతున్‌.	368
వ.	యుధామన్యుండుఁ గృపాచార్యు ధనువు దునిమిన నమ్మహాత్ముండు వేఱొక్కవిల్లెత్తి.	369
ఆ.	కేతనంబు గూల్చి యాతపత్రము దును \| మాడి సూతుఁ జంప నధికభయము గదిరి తేరు దాన కయ్యంబునకుఁ దొలఁ \| గంగఁ దోలె నతఁడు కౌరవేంద్ర!	370
క.	శితశరము లుత్తమౌజుఁడు \| గృతవర్ముని మేన నింపఁ గినుక గదిరి మూ ర్ఛితుఁ డుగఁ జేసె; నతఁడు వెస \| నతనిం దత్సూతుఁ డెగచె నరదము దొలఁగన్‌.	371