| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | స్వర్గారోహణపర్వము - ఏకాశ్వాసము |
| ఉ. |
పావన! దుర్దశాపహ! శుభప్రదమూర్తి! సుధానుభూతి సం జీవిత భక్తలోక! తులసీదళదామ కపాలమాలికా భావిభవాభిరామ! పరిపక్వతపఃఫలరూప! సాంఖ్య వి ద్యావహ! యోగశక్తి విశదాద్భుత ఖేలన! లోకపాలనా! |
095 |
| క. |
దేవ! చతుర్విధ భూ | తావాసా! సుకృత హృదయ హారివిలాసా! కేవల భావానందమ | యా! వేదవ్యాస వర్ణనారూఢ దయా! |
096 |
| మాలిని |
అకృతక మధురోక్తి వ్యాప్త సందీప్త సారా! సకల భువన రక్షాశాలి శుంభద్విహారా! శుక జనకమనీషా శుద్ధ బుద్ధానుభావా! సకృపకృత విలాసా! సంభృతానందభావా! |
097 |
| గద్యము | ఇది శ్రీమదుభయకవిమిత్త్ర కొమ్మనామాత్య పుత్త్ర బుధారాధన విరాజి తిక్కన సోమయాజి ప్రణీతంబైన శ్రీమహాభారతంబునందు స్వర్గారోహణపర్వంబు సర్వంబు నేకాశ్వాసము. | 098 |
| శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతంలోని ఏకాశ్వాసమైన స్వర్గారోహణపర్వం సమాప్తం. | ||
| శ్రీమదాంధ్ర మహాభారతం సంపూర్ణం | ||
| ఓం శాంతి శ్శాంతి శ్శాంతిః | ||
| శ్లో|| యదక్షర పదభ్రష్టం | మాత్రాహీనం చ యద్భవేత్, | ||
| తత్సర్వం క్షమ్యతాం దేవ! నారాయణ! నమోఽస్తు తే. | ||