ఆంధ్రభారతి - మొల్ల రామాయణము

శ్రీ రామాయణము - కిష్కింధాకాండము
క.	పక్షీంద్ర వాహ! గిరిజా త్ర్యక్ష మనోబ్జాత గేహ! యపహృత మోహా! రాక్షస భీమా! ముని జన సాక్షాత్కృత నైజ ధామ! జానకి రామా!	1
వ.	శ్రీ నారద మునీశ్వరుండు వాల్మీకి మహా మునీశ్వరున కెఱిం గించిన తెఱం గెఱింగించెద నాకర్ణింపుము,	2
సుగ్రీవుని పంపున రామ లక్ష్మణుల సన్నిధికి హనుమంతుని రాక
సీ.	పంపా తటమ్మున బాణాసనాయుధ-పాణులై యున్న భూపాల సుతులఁ గనుగొని భీతిల్లి, కమలాప్త సూనుండు-వాలి పంపున వీరు వచ్చి రనుచుఁ గలఁగి, తా ఋష్యమూకంబున నుండగ-వెఱచి, మలయ శైల విపిన సీమఁ దిరిగి, వారల రాక తెఱఁ గెల్లఁ దెలిసి రా-బవనాత్మజుని వేగఁ బంప, నతఁడు
తే.	వచ్చి రఘురాము శ్రీపాద వారిజముల-కర్థిఁ బ్రణమిల్లి, మీ రెవ్వ రయ్య? యిటకు నేమి కతమున వచ్చితి? రేది నామ?-మనుచు నడిగిన సౌమిత్రి యతని కనియె.	3
సీ.	దశరథుం డను రాజు తనయుల, మాతని-పంపునఁ దప మాచరింపఁ గోరి వచ్చి, కానన భూమి వర్తించుచుండ, నీ-రాజు దేవిని దుష్ట రావణుండు కుటిల వృత్తిని నెత్తుకొని పోవ, నా జాడ-వదలక దిక్కులు వెదకి వచ్చి, శబరికి మా రాక చందంబుఁ దెలియంగఁ-జెప్పిన, "నర్కజుచేతఁ గాని
తే.	మీదు కార్యంబు నెగ్గదు, మీర లరిగి-వేగ సుగ్రీవు చెల్మి గావింపుఁ" డనిన వచ్చినారము గనుఁగొన వలసి యతని,-నతఁడు రాముండు, లక్ష్మణుం డండ్రు నన్ను.	4
తే.	తలఁప నీ రాజునకు నెందు ధాత్రిలోన విను మసాధ్యంబు లైనట్టి పనులు లేవు, సూర్య వంశోత్తముఁడు మహా శూరుఁ డితఁడు, నీకుఁ బేరేమి చెప్పుమా మాకు ననిన,	5
తే.	వాయు దేవుని బ్రార్థించి, వేయి గతుల నంజనాదేవి గాంచిన యాత్మజుండ, నర్కజుని మంత్రినై యుందు ననుదినంబు, వినుఁడు నా పేరు హనుమంతుఁ డనుదు రిలను.	6
వ.	అని చెప్పి మఱియు నిట్లని విన్నవించె	7
చ.	వినుఁడు మహాత్ములార! యరవింద హితాత్మజుఁ దోడితెచ్చి, మి మ్మును బొడఁ గానుపింతు నని మ్రొక్కుచు నేఁగి, కపీంద్రుఁ జేరి, తాఁ జనిన తెఱంగు, వారిఁ గను చందము నేర్పడఁ జెప్పి, గొబ్బునన్‌ బనిగొనివచ్చి, రాము పద పంకజముల్‌ గనిపించె నంతటన్‌.	8