జీవాతుమై యుండుచిలుకా నీ- వావలికి [1]పరమాత్ముఁడై యుండుచిలుకా	॥పల్లవి॥
ఆతుమపంజరములోన నయమున నుండి నా- చేతనే పెరిగిన చిలుకా జాతిగాఁ గర్మపుసంకెళ్లఁబడి కాల- జేతఁబేదైతివే చిలుకా భాతిగాఁ జదువులు పగలురేలును నా- చేత నేరిచినట్టిచిలుకా రీతిగా దేహంపురెక్కలచాటున నుండి సీతుకోరువలేనిచిలుకా	॥జీవాతుమై॥
బెదరి [2]అయిదుగురికిని భీతిఁబొందుచుఁ గడుఁ- [3]జెదరఁగఁ జూతువే చిలుకా అదయు[4]లయ్యిన శత్రులారుగురికిఁగాక అడిచిపడుదువే నీవు చిలుకా వదల కిటు[5] యాహారవాంఛ నటు పదివేలు- వదరులు వదరేటిచిలుకా తుదలేనిమమతలు తోరమ్ముసేసి నా- తోఁగూడి మెలగినచిలుకా	॥జీవాతుమై॥
నీవన నెవ్వరు నేనన నెవ్వరు నీవే నేనైయుందుఁ జిలుకా శ్రీవేంకటాద్రిపై చిత్తములో నుండి సేవించు కొని గట్టిచిలుకా దైవమానుషములు తలఁపించి యెపుడు నా- తలఁపునఁ బాయనిచిలుకా యేవియును నిజముగా నివి యేఁటికని నాకు నెఱిఁగించి నటువంటి చిలుకా[6]	॥జీవాతుమై॥

---

(ఈ సంకీర్తన 1వ సంపుటంలో 50వ సంకీర్తనగా ఉంది.)

^[1] ‘వావలికిఁబర’ అని పూ.ము.పా.
^[2] ‘యైదుగురికిని’ అని పూ.ము.పా.
^[3] ‘జెదరంగ’ అని పూ.ము.పా.
^[4] ‘ లైన’ పూ.ము.పా.
^[5] ‘కొను’ లేక ’కొనునట్టి’ కావచ్చు
^[6] ఇది పెద్దపాట. దీనిలో ప్రతిచరణము రెండుపంక్తులకొక పాదముగ గుర్తించవలెను.