ఎంత పాపకర్మమాయ [1]యెంత వింతచింతలాయ వింతవారితోడి పొందు వేసటాయ దైవమా	॥ఎంత॥
చూడఁ జూడఁ గొత్తలాయ చుట్టమొకఁడు లేఁడాయ వీడుఁ బట్టు ఆలుచాయ వేడుక లుడివోయను జోడు జోడు గూడదాయ చొక్కుఁదనము మానదాయ యేడకేడ తలపోఁత యెంతసేసె దైవమా	॥ఎంత॥
నీరులేని యేఱు దాఁటనేర దెంతేలోఁతాయ మేరవెళ్ల[2] నీఁదఁడాయ మేఁటిఁ జేరఁడాయను తోరమైన ఆస లుబ్బి తోవ గానిపించదాయ కోరి రాకపోకచేత కొల్లఁబోయఁ గాలము	॥ఎంత॥
తల్లి దండ్రి దాత గురువు తానెయైన నాచారి[3]- వల్లభుండు నాకు మేలువంటిదాయ జన్మము కల్లగాదు వేంకటేశుఘనుని పాదసేవ నాకు మొల్లమాయ నామనసు మోదమాయ దైవమా	॥ఎంత॥

---

^[1] ‘యంత’ రేకు. ప్రాసయతి కూర్చిరేమో.

^[2] ‘వేళ్ల’ పూ.ము.పా.

^[3] ‘నాంచారి’ ఏమో? ‘నాచ్చియార్’ తమిళము.