ఆంధ్రభారతి - తాళ్లపాక అన్నమాచార్య కీర్తనలు - అఱిముఱి హనుమంతుఁ డట్టిబంటు - తాళ్ళపాక అన్నమాచార్య - అన్నమయ్య పెదతిరుమలాచార్య చిన్నతిరుమలాచార్య చినతిరుమలాచార్య అన్నమయ్య కీర్తనలు సంకీర్తనలు

అధ్యాత్మ సంకీర్తన
రేకు: 347-5
సంపుటము: 4-278

తాళ్లపాక అన్నమాచార్య

రాగము: గౌళ

అఱిముఱి హనుమంతుఁ డట్టిబంటు వెఱపు లేని రఘువీరునికి బంటు	॥పల్లవి॥
యేలికను దైవముఁగా నెంచి కొల్చేవాఁడే బంటు తాలిమిగలిగిన యాతఁడే బంటు పాలుమాలక యేపొద్దు పనిసేయువాఁడే బంటు వేళ గాచుకవుండేటి వెరవరే బంటు	॥అఱి॥
తను మనోవంచనలెంతటా లేనివాఁడే బంటు ధనముపట్టున శుద్ధాత్మకుఁడే బంటు అనిశము నెదురు మాటాడనివాఁడే బంటు అనిమొనఁ దిరుగనియతఁడే బంటు	॥అఱి॥
చెప్పినట్లనే నడచినయాతఁడే బంటు తప్పులేక హితుఁడైనాతఁడే బంటు మెప్పించుక విశ్వాసాన మెలఁగువాఁడే బంటు యెప్పుడును ద్రోహిగాని హితుఁడే బంటు	॥అఱి॥
అక్కర గలిగి కడు నాప్తుఁడైనవాఁడే బంటు యెక్కడా విడిచిపోనియిష్టుఁడే బంటు తక్కక రహస్యములు దాఁచినవాఁడే బంటు కక్కసీఁడుగాక బత్తిగలవాఁడే బంటు	॥అఱి॥
కానిపనులకు లోనుగానివాఁడే బంటు ఆనాజ్ఞ మీరనియాతఁడే బంటు నానాగతి శ్రీవేంకటోన్నతుఁడైనయతనికి తా నిన్నిటా దాసుఁడైనధన్యుఁడే బంటు	॥అఱి॥