కమనీయకేయూరకంకణాలంకృ
తములు మనోజ్ఞ చందనచర్చితములు
నగు నా భుజములు నిన్నభిషిక్తుఁజేసి
పగతురఁజంపఁబాల్పడుచున్న విపుడు
పాటింప నా వంటిబంటు గల్గియును
నేటికి సామ్రాజ్యమెల్ల వర్జింప
నడవికి నేఁగెద ననునట్టి బుద్ధి
విడిచి కౌసల్యకు వేడ్క పుట్టింప(లుప్పొంగ)
నెట్టన గడిమిమై నిజశక్తి మెఱసి
పట్టంబుఁగట్టుక ప్రజలఁబాలింపు
మనవుడు రాఘవుండనుజన్ముఁ జూచి
మనమునఁదలపోసి మమత నిట్లనియె
సౌమిత్రి! శూరతసమయంబుగాదు
ఈ మాట మెచ్చదు హితబుద్ధి నిలువు
చాలు చా లీపట్ల జగము లేలఁగను
పోలంగ మనకబ్బెఁబొసఁగు కార్యములు
శూరత నిక్కడ చూపంగ నేల?
వైరులయందును వర్తింతు గాని
(ఈ భాగము పూర్వపుటచ్చుప్రతియందు మాత్రము గలదు.)
యనినఁగౌసల్యయు నా రాముఁజూచి
వినుము నీ తమ్ముని విమలవాక్యములు
శౌర్యంబు చేపట్టు..........
..........

యుఱక పాపంబున కొరగొని ని(న)న్నుఁ
జెఱుపఁజిత్తంబున జింతింపుచున్న
కైకేయిమాటకుఁ గాంతారమునకు
నీకుఁబోవఁగ నేల నిలువవే తండ్రి?
పరిచర్య సేయుచు(ము)పరమధర్మమున
నరనాథసుత! నీవు నా యొద్దనుండు
జనని గురుండైన జనకుచందంబు
చనదు నే వలదన్నఁజన నో కుమార?
ప్రాణబంధుఁడవైన పట్టి నిన్‌ బాసి
ప్రాణంబు లేటికిఁబరికింప నాకు?
నీచజీవనమైన నీ వున్న నొప్పు
నా చిత్త మెరియంగ నన్నేల తొరుగఁ?
గొడుక! నీ వేఁగినఁ గూడుగ్గఁబట్టి
విడుతుఁ బ్రాణంబులు విను మంతమీఁద
నీకు నధర్మంబు నెఱయఁ బాటిల్లు
నీ కొఱగానిఁ తెంపేల చేసెదవు?
అంగనా పరతంత్రుఁడైన యా రాజు
వెంగలి మాటలు విన నేటి కనుచు
నందంద విలపింప నా రామచంద్రుఁ
డొందినధృతితోడ నొప్పంగఁబలికె
దేవి! పుత్త్రస్నేహ దీనవై పలికె
దీ విధంబున దీనికింత యేమిటికి?
ధర్మంబుఁగులమును ధరణీశుపనుపు
నిర్మలబుద్ధి మై నెమ్మిఁజింతించి
పనిచినఁజేసెదఁ బతి వాక్యమునకు
ననృతంబుగాకుండ ననుపుము నన్ను
వదలక గురుభక్తి వలయుఁబుత్త్రులకు
నిది నా తలంపొక టేర్పడ వినుము
బలువిడి..........
..........

దేవి! పుత్త్రస్నేహదీనవై పలికె
దే (దీ) విధంబున నీకు నింత యేమిటికి?