| ఇతిహాసములు | రంగనాథరామాయణము | అయోధ్యాకాండము |
|
గైక నందఱుఁదిట్టఁగా రాజు వినుచు నా కాంతదెసఁజూచియలుకతోఁబలికె:[వా.రా. సర్గ 38] “దక్కక పాపంబు దలఁచి రామునకు నక్కటా! వనవాస మడిగితి గాక మేదినీసుతయు సౌమిత్రియు నార లాదరంబునఁగట్ట నడిగితే నన్ను? నీ మానవతి సీత యింతకుఁదగునె? యేమి చేసితి నీకు నీతెంపు సేయ? రాముని వినయాభిరాముఁగాంతార భూమికిఁదపసియై పొమ్మనుకంటె మఱియొండుపాపంబు మహిమీఁదఁగలదె? తఱిమి229చేయుట నాకు ధర్మేతరంబె? పాపజాతికి నీకుఁబతియైననాకుఁ బాపంబు గడమయే పరికింప.” ననఁగ నామాట విని రాముఁడధిపుతో ననియె: “భూమీశ!ననుఁబాసి230పొడముశోకమున మా తల్లి కౌసల్య మదిఁగుందకుండ భాతిగాఁ గృప మీరు పరగ రక్షింపుఁ.” డనుడు నా దశరథుం డా వాక్యములకుఁ దనరారుశోకాగ్నిఁ దనచిత్త మెరియ:[వా.రా. సర్గ 39] “నెట్టిపాపము దొల్లి యేను జేసితినొ? పట్టి, నా కనుభవింపకపోవ దదియుఁ. దల్లుల బిడ్డలఁ231దగఁబాపి మిమ్ము నుల్లంబు లోలిమై నొప్పింపవలసెఁ. గైక మాటకు నిన్నుఁగాంతారభూమిఁ బైకొని232యిడుమలఁబఱపఁగావలసె; హాపుత్త్ర! హా రామ!”యనుచు మూర్ఛిల్లి భూపాలుఁడెంతయు బోధింపఁ దెలిసి 233వారక పదునాల్గు వత్సరంబులకు నారంగఁ బరిపూర్ణమగునట్లుగాఁగ మెచ్చైనతొడవులు మేలివస్త్రములు నచ్చుగా జానకి కవనీ విభుండు వలనొప్పఁదెప్పించి వరుస నిప్పింప వలువలు గట్టి యా వరభూషణములుఁ దనరంగ జానకి ధరియించె. నంత ననయంబు మదిలోన హర్ష ముప్పొంగ |