ఉత్తరరామాయణము - భద్రుండు పౌరులాడు నిందావాక్యముల రామభద్రునకుఁ దెలుపుట - ఆంధ్రభారతి

భద్రుండు పౌరులాడు నిందావాక్యముల రామభద్రునకుఁ దెలుపుట

శా.	ఆ భద్రుండు వినమ్రుఁడై పలికె దేవా! నీవు పల్మాఱు న న్నీ భంగిన్‌ నిజమేమి దెల్పు మనినన్‌ హీనాత్మకుల్‌ పల్కుప ల్కే భావ్యం బని విన్నవింతు నది మీ కేలా వినన్‌? మూర్ఖులై యే భూపాలుర మెచ్చి రీ నరులు? వీ రేపాటి పాటింపఁగన్‌	197
సీ.	కరుణగల్గిన రాజకంఠీరవునిఁ గన్న - మెత్తని వాఁడంచు మెచ్చ రతని దురుసుదండనలతో ధర యేలుదొరఁ గన్న - హింసాపరుండని యెంచ రతని ధైర్యసంపన్నుఁడౌ ధరణీశ్వరునిఁ గన్నఁ - గఠినచిత్తుండని కదియ రతని సుజనులఁబ్రోచు భూభుజునిఁ గన్నను బక్ష - పాతియం చలతిగాఁ జూతు రతని
ఆ.వె.	నే వివేకవంతు లే మెఱుంగుదు? రట్టి యెఱుక లేని జనుల సరకు సేసి మొఱకుపలుకు వినెడికొఱకు మేకొనఁగ దే వరకుఁ దగునె? యాజివరకుమార?	198
కం.	ఐన, జనులాడుకొనియెడి నానోక్తులు వినఁదలంచి నన్నడిగిన మీ యానకు ‘వెఱచి గణించెద భానుకులాధీశ! వినుము పౌరులపలుకుల్‌	199
సీ.	ఏ కళంకములేని యిక్ష్వాకుకులమున - సంభవించియు రామచంద్రుఁ డకట! తొడమీఁద నిడుకొని దోషాచరాగ్రణి - యెత్తుక చని లంక నేఁడుగాల ముంచిన యిల్లాలి నించుక కొంచక - మరలఁ దాఁగొని వచ్చి మరులు హెచ్చి యెబ్బెఱికము లేక యేలుచు నున్నాఁడు - చెఱుకువిల్కానికిఁ జిక్కినాఁడు
గీ.	పగతు రే కాంతలను జెఱఁబట్టికొన్న బలిమి విడిపించుకొని తెచ్చి కలియవచ్చు ప్రజకు రాజానుమతము ధర్మంబు గాదె యనుచు గుమిగూడి పలికెద రవని జనులు	200
చం.	విని విని నేను వేసరితి వీథుల వీథుల నిట్టిమాటలే యనుకొనువార లూరఁ దఱ చజ్ఞుల నోరులు మూయవచ్చునే? యినకులనాథ! వారి నిఁక నేమనఁగూడు? నటంచుఁ దెల్పినన్‌ విని శితశూలముల్‌ చెవుల వ్రేసినలాగయి జాలిఁ జెందుచున్‌	201
ఆ.వె.	అధిపుఁడొద్ద నున్న యాప్తులఁగనుఁగొని యీ విధంబు మీర లెఱిఁగియుండు దురె? యటన్న వారు శిరములు వంచుచు స్వామి! యేమి దెలుపువార మనిరి	202
చం.	ఎడఁద గలంగ రాముఁడొక యించుకసేపు మఱేమి మాటయున్‌ నుడువక మౌనమూని వెత నూల్కొన నివ్వెఱఁ గంది యంత న క్కడఁగల యాప్తులం బనిచి కంచుకి నొక్కనిఁ జేరఁ బిల్చి యి క్కడకు మదీయసోదరుల గ్రక్కునఁదోడ్కొని రమ్ము పొమ్మనన్‌	203
తే.గీ.	వాఁడు నతిశీఘ్రచారియై వారి వారి గృహములకుఁ బోయి రామభూమీశ్వరాజ్ఞ యెఱుకచేసిన భరతాదు లిపుడు పిల్చు టేమొ? యని యాక్షణంబున నేఁగుదెంచి	204
సీ.	ఉస్సని నిగిడించు నూర్పుల బలువేఁడి - నించి కెమ్మోవి వాడించువాని నడఁగక యడరెడు నశ్రుధారల నడ్డ - గించి ఱెప్పల నప్పళించువాని నాశ్చర్యరసమగ్న మగు మానసంబుతో - నుఱక చేష్టలు దక్కియున్నవాని వెలవెలనై చాల వెడనవ్వు వహియించి - మురిపెంబు తఱిఁగిన మోమువాని
గీ.	దైన్య మాకారమయిన చందమున నున్న వానిఁ దమయన్నఁ గనుగొని వారు వెఱఁగు పడి భయంపడి, తొక్కట పడి, కటకటఁ బడి, దిగుల్పడి, వఁడఁకుచు భక్తిఁ జేరి	205
ఉ.	ఏమిటి కింత వంత వహియించినవాఁడొ నృపాలుఁ డీ విధం బేమియొ? యెవ్వరేమి గణియించిరొ? యీ వెత లెట్లు దీఱునో? స్వామి కటంచుఁ జింతిలుచు సాఁగిలి మ్రొక్కిన కూర్మి తమ్ములన్‌ రాముఁడు ప్రేమ మీఱఁగఁ గరంబులఁ గ్రుచ్చి కవుంగిలించుచున్‌	206
తే.గీ.	చెంత నందఱ నిడుకొని చేరెఁడేసి కన్నులను గ్రమ్ము కన్నీరు కరతలమున నప్పళించుచు గాద్గద్య మడఁచి యెప్ప టెలుఁగు నూల్కొల్పి వారల కిట్టు లనియె	207