ఉత్తరరామాయణము - దశగ్రీవాదులు బ్రహ్మను గూర్చి తపంబు సేయుట - ఆంధ్రభారతి

దశగ్రీవాదులు బ్రహ్మను గూర్చి తపంబు సేయుట

సీ.	కమలగర్భుఁడు భక్తకామధేనువు నిక్కు - వంబుగా వత్సలత్వంబుఁ జూపుఁ బరమేష్ఠి యాశ్రిత పారిజాతము శ్రాంతిఁ - బాపి కావలసిన ఫలము లొసఁగు భారతీనాథుండు ప్రణతచింతామణి - రాతనం బూనియు రక్తి నెరపు చతురాననుండు దాససమీపమేరువు - గర్బురదాతృత్వగరిమ మించుఁ
గీ.	దాత తాపసజనకామితప్రదాత పెద్ద వేల్పు మునిశ్రేణిఁ బ్రీతి నిల్పు నలువ యతివీక్షణాళులు నిలుచు కలువ యతని భజియింప మన కోర్కు లబ్బు టరుదె!	161
మ.	అని వాణీరమణీమనోహరుని మాహాత్మ్యంబు వర్ణించి య య్యనుఁగుందమ్ముల నిర్వురన్‌ ఘనతపస్యాసక్త చేతః ప్రవ ర్తన ధౌరేయులఁజేసి వారి సవిధారణ్యంబులన్‌ నిల్పి తా నును బ్రత్యేకవనాంతరంబునఁ బ్రశాంతుండై తపంబున్నెడన్‌	162
సీ.	వనజకాననశోషకునకెంత కువలయ - పరితాపకృతి నాఁగఁ బ్రబలు తపను కరములు సోక భగ్గన మండు రవిరత్న - ముల తనుజ్వాలిక లొలసినపుడె చురచురఁగాలెడి శుష్కతృణశ్రేణి - సరణిఁ గన్పడు నికుంజములఁ దగులు మంటలు వెదురు జొంపములఁ బ్రాకి మహోగ్ర - మై తదంతిక భూరుహముల కెగసి
గీ.	దరికొని వహించు నక్కాఁకఁ దాళలేక తెరలి మృగములు మృగతృష్ణ కరిగి సొరుగు మండువేసవిఁ బంచాగ్ని మధ్యమునను కుంభకర్ణుండు గావించె ఘోరతపము	163
కం.	ఇటు లెండకు వానకును త్కటతరమగు చలికి వెఱన్‌ కంపింపక వే సటఁబడక కుంభకర్ణుఁడు పటు నిష్ఠ ఘటించెఁదపముఁబదివే లేఁడుల్‌	164
సీ.	కంటిచూపు జగంబు కంటిరూపు సజాతి - కద్యుతి కతన నైక్యంబు సేసి సర్వభూతదయా ప్రసన్నభావంబుతోఁ - దరలని నియమంబుఁ దగులుపఱచి యించుకించుక సందడించు కోరికలతో - వివిధేంద్రియ వికార వితతు లడఁచి ద్వంద్వముల్‌ సహియించు తాల్మి కంబంబుతోఁ - గడిఁది చిత్తేభంబుఁ గట్టివైచి
గీ.	కమలషట్కంబు శోధించి కమలభవుని కమల పదములు దలఁచుచు గాఢశక్తిఁ దగ విభీషణుఁ డేక పాదమున నిలిచి యైదు వేలేండ్లు గావించె నతుల తపము	165
కం.	మఱి యైదువేల యేఁడులు దెఱచిన కనుమూయ కినుని దెసఁ జూచుచునే డ్తెఱ నూర్ధ్వబాహుఁడై మతి దఱుమక శ్రుతి నొడివికొనుచుఁదప మొనరించెన్‌	166
మ.	ఎలుకల్‌ పిల్లులు నీలకంఠములు భోగీంద్రంబు లేణచ్ఛటల్‌ పులులున్‌ సింహము లేనుఁగుల్‌ శరభపాళుల్‌ గండభేరుండముల్‌ చెలిమింజెంది విభీషణాశ్రమమునం జెల్వొందు భూనాథ! యం దుల కుప్పొంగి నటింతు రచ్చర లమర్త్యుల్‌ పూలు వర్షింపఁగన్‌	167
వ.	అని పలికి లోపాముద్రాధిపతి వెండియు రామభద్రున కిట్లనియె	168