పురాణేతిహాసములు శ్రీమహాభాగవతము షష్ఠస్కంధము
కథా ప్రారంభము
వ. సమర్పితంబుగా నా యొనర్పం బూనిన షష్ఠస్కంధంబునకుం గథా ప్రారంభక్రమం బెట్టిదనిన, హరిచరణస్మరణపరిణామవినోదు లయిన శౌనకాదులకు నిఖిలపురాణేతిహాసనిర్ణయవిఖ్యాతుండైన సూతుం డిట్లనియె. 37
క. శ్రీరమణీరమణకథాపారాయణచిత్తుఁ డగుచుఁ బలికెఁ బరీక్షి
ద్భూరమణుఁ డాదరంబున సూరిజనానందసాంద్రు శుకయోగీంద్రున్‌.
38
సీ. షడ్గుణైశ్వర్యశాశ్వతమూర్తి వైనట్టి మునినాథ! దయతోడ ముక్తిపదము
మున్నుగా నే మార్గమును వినిపించితి వారయ నపవర్గ భూరిమహిమఁ
గ్రమయోగసంభవబ్రహ్మంబుతోడన యనువొంద నగు నవి వినుతి కెక్క
మఱియు సత్త్వరజస్తమఃప్రభావంబులఁ గడిఁదియై యున్నట్టి కర్మచయము
 
తే. నప్పటప్పటి కణఁగని యట్టి ప్రకృతిఁ, గలుగు పురుషుని భోగార్థఘటన దేహ
కారణారంభరూపమార్గంబు మొదలు, మాటిమాటికి నన్నియుఁ దేటపడఁగ.
39
వ. మఱియు ననేకపాపలక్షణంబులగు నానావిధనరకంబులును వాని కాద్యంతంబులును, స్వాయంభువ సంబంధియగు మన్వంతరంబును, బ్రియవ్రతోత్తానపాదులవంశంబును, దచ్చరిత్రంబును, ద్వీపవర్ష సముద్రాద్రినద్యుద్యానవనస్పతులును, భూమండలసంస్థానంబును, వానిపరిమాణంబును, జ్యోతిశ్చక్రచలన ప్రకారంబును, విభుండైన పరమేశ్వరుం డెవ్విధంబున నిర్మించె, నా విధం బంతయు నెఱింగించినాఁడవు. ఇప్పుడు. 40
తే. కడిఁది వేదనలకుఁ గారణంబై యుండు గుఱుతు లేని నరకకూపరాశి
పాలుగాక నరుఁడు బ్రతికెడు మార్గంబు పరమపుణ్య! తెలియఁ బలుక వయ్య!
41
వ. అనినం బరీక్షిన్నరేంద్రునకు శుకయోగీంద్రుం డిట్లనియె. 42
క. కట్టా! త్రికరణములచేఁ బుట్టిన దురితముల నపుడు పొలియింపని యా
కట్టిఁడి దేహం బుడిగినఁ గొట్టాడును బిట్టు నరకకూపంబులలోన్‌.
43
ఉ. కావునఁ గాలకింకరవికారముఁ గానకమున్న మృత్యు దు
ర్భావన చిత్తమున్‌ వెడఁగుపాటును జెందకమున్న మేనిలో
జీవము వెల్గుచుండి తన చెల్వము దప్పకమున్న మున్నుగాఁ
బావనచిత్తుఁడై యఘముఁ బాయుతెఱం గొనరింపఁగాఁ దగున్‌.
44
క. కాలం బెడగని పాపము మూలముఁ జెఱుపంగవలయు మును రోగములన్‌
దేలిన దోషము నెఱుఁగుచు వాలాయము దాని నడఁచు వైద్యునిభంగిన్‌.
45
సీ. అనవుడు నాతని కనియె భూకాంతుండు కనుకలి వినుకలి గలిగినట్టి
పాపము దనకు నొప్పనిదని కని చాలఁ బరితప్తుఁ డయ్యుఁ గ్రమ్మఱ నొనర్చు
మూఢాత్మునకు దోషమోచనం బెయ్యది యారయ నెఱిఁగింపు మదియుఁగాక
కలుష మొక్కొకచోటఁ గావించు నొకచోటఁ గావింపకుండుఁ దత్కర్మమెఱిఁగి
 
ఆ. యిట్టి జనుఁడు పుణ్య మే రీతిఁ జేసిన, నది ఫలింపనేర దని తలంతు
సలిలమందు మేలి మలినంబు వోవంగ గజము గ్రుంకువెట్టుగతియుఁబోలె.
46
వ. అనిన శుకుం డిట్లనియె. 47
క. కర్మము కర్మముచేతను నిర్మూలము గాదు తెలియనేరక తా నే
కర్మము సేసినఁ ద త్ప్రతికర్మం బొనరింపవలయుఁ గలుషవిదూరా!
48
క. హితము గల కుడుపు మఱి రుగ్వితతులఁ బొడమంగనీని విధమున నతి స
ద్వ్రతుఁడైనవాఁడు నిర్మలమతిచే నఘరాశినెల్ల మట్టము సేయున్‌.
49
చ. తపమున బ్రహ్మచర్యమున దానములన్‌ శమసద్దమంబులన్‌
జపముల సత్యశౌచముల సన్నియమాదియమంబులన్‌ గృపా
నిపుణులు ధర్మవర్తనులు నిక్కము హృత్తనువాక్యజంపుఁ బా
పపు గుదిఁ ద్రుంతు రగ్ని శతపర్వవనంబుల నేర్చుకైవడిన్‌.
50
వ. అదియునుంగాక. 51
ఉ. కొందఱు పుణ్యవర్తనులు గోపకుమారపదారవిందజా
నందమరందపానకలనారతషట్పదచిత్తు లౌచు గో
విందపరాయణుల్‌ విమలవేషులు దోష మడంతు రాత్మలం
జెందిన భక్తిచేత రవి చేకొని మంచు నడంచు కైవడిన్‌.
52
క. మరి భక్తిచేతఁ గొందఱు బరిమార్తురు మొదలు ముట్టఁ బాపంబుల ని
ష్ఠురతరకరముల సూర్యుం డరుదుగఁ బెనుమంచుఁ బించ మణఁచినభంగిన్‌.
53
క. దంతిపురనాథ! విను మొకమంతన మెఱిఁగింతు శమదమంబులు నంహో
వంతు శుభవంతుఁ జేయవు కంతునిగురుభక్తి ముక్తిఁ గలిగించుగతిన్‌.
54
సీ. హరికి నర్థముఁ బ్రాణ మర్పితంబుగ నుండువాని కైవల్య మెవ్వనికి లేదు
వనజలోచనుభక్తవరుల సేవించినవాని కైవల్య మెవ్వనికి లేదు
వైకుంఠ నిర్మలవ్రతపరుం డై నట్టివాని కైవల్య మెవ్వనికి లేదు
సరసిజోదరుకథాశ్రవణలోలుండైనవాని కైవల్య మెవ్వనికి లేదు
 
తే. లేదు తపముల బ్రహ్మచర్యాది నిరతి, శమదమాదుల సత్యశౌచముల దాన
ధర్మసుఖముల సుస్థిరస్థానమైన, వైష్ణవజ్ఞానజనితనిర్వాణపదము.
55
తే. అరయ నెన్నఁడుఁ జేటు లేనట్టి ముక్తివర్త్మ మీ లోకమందు నెవ్వనికిఁ గలదు?
సాధులును బుణ్యశీలురు సజ్జనులును హరిపరాయణతత్పరు లగుటఁ గాక.
56
క. అరుదుగ నరహరిభక్తిం బొరయని యా పురుషుసుకృతిపుంజంబులు వే
మఱు పుణ్యుఁ జేయనేరవు నరవర! మధుఘటముఁ బెక్కునదులుంబోలెన్‌.
57
చ. సతతముఁ గృష్ణపాదజలజంబులయందు మనంబు నిల్పు సు
వ్రతులు తదీయశుద్ధగుణరాగులు కాలునియుగ్రపాశ సం
హతుల ధరించు తత్సుభటకౌఘములంగలలోనఁ గాన రే
గతులను దుష్టకర్మములు గైకొని వారలఁ జెందనేర్చునే?
58
వ. కావున నీ యర్థంబునకుం బురాతనంబగు నొక్క యితిహాసంబు గలదు. అది విష్ణుదూత యమదూతల సంవాదం బనంబడు, దాని నెఱింగింతు, ఆకర్ణింపుము. 59
AndhraBharati AMdhra bhArati - SrImahAbhAgavatamu - ShaShTa skaMdhamu -bammera pOtanAmAtya - bammera pOtana ( telugu literature andhra literature )