| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆరణ్యపర్వము - తృతీయాశ్వాసము |
| క. |
యాగాది పుణ్యకర్మ | త్యాగము మర్త్యమున నైనఁ దా రధికభయో ద్వేగంబునఁ బురుహూతపు | రోగములై యగ్నియమవరుణధనదాదుల్. |
11 |
| క. |
చని వైకుంఠంబునఁ ద్రిభు | వనపతి వైకుంఠు గరుడవాహను విష్ణున్ దనుజవిభంజనుఁ గని యి | ట్లని రెంతయు భక్తితోఁ గృతాంజలు లగుచున్. |
12 |
| వ. | ‘దేవా! నీవు వరాహరూపధరుండవై మహీతలం బెత్తి, నరసింహరూపంబు దాల్చి యాదిదైత్యు హిరణ్యకశిపు వధించి, వామనుండవై బలిం గట్టి, యజ్ఞమూర్తి వై యజ్ఞవిఘ్నకరుండైన జంభుండను దానవుం జంపి, యండజ జరాయుజస్వేదజోద్భిజ్జంబు లనం బరఁగిన చతుర్విధ ప్రజల రక్షించుచున్న జగద్రక్షకుండవు గావున నీకు విన్నపంబు సేసెద; మిప్పుడు జగంబులకైన యుపద్రవంబు చిత్తగింపుము. | 13 |
| సీ. |
కాలకేయులు మహాకాయులు పగలెల్ల | జలదుర్గ బలమున జలధినుండి రే లెల్లఁ జని నలి రేఁగి మునీశ్వరా | శ్రమముల సద్ధర్మచారు లైన బ్రాహ్మణప్రవరులఁ బాయక వధియింతు | రెట్టి పాపాత్ములు నెయ్యుగముల బ్రాహ్మణహింస యాపాదింతురే యది | వీరలవలనన వినఁగఁబడియెఁ; |
|
| ఆ. |
బరమసాధు లైన బ్రాహ్మణులకు బాధ | యగుడు మహికి బాధ యగు; ధరిత్రి కైనబాధఁ జేసి యఖిలలోకంబులుఁ | గరము బాధ నొందుఁ గమలనాభ! |
14 |
| వ. | ఎట్లనిన వేదంబులు ధరియించి విప్రులు వేదచోదితంబులైన పుణ్యకర్మంబులు విధియించుటం జేసి హవ్య కవ్యంబుల దేవతలుం బితరులుఁ దృప్తులైన వారివలన నెల్లలోకంబులకు సుఖం బగుం గావున బ్రాహ్మణోపద్రవంబు పరిహరించి లోకంబులు రక్షింపు’ మనిన దేవతలకు విష్ణుదేవుం డిట్లనియె. | 15 |
| మత్తకోకిల |
‘కాలకల్పుల నుగ్రతేజులఁ గాలకేయుల భూరిర త్నాలయస్థుల వీర్యవంతుల నర్ణవంబు సమస్తస త్త్వాలి దోఁపఁగ వట్టినన్ విషయం బగున్ వధియింపఁగాఁ బోల దొండువిధంబునం బరిపూర్ణవార్ధిజలోన్నతిన్. |
16 |
| క. |
వరుణజలంబుల మిత్రా | వరుణ తనూజుండు వీర్యవంతుండై చె చ్చెరఁ ద్రావ నోపు; నిందఱు | నరుగుఁడు; ప్రార్థింపుఁ డమ్మహాత్ము నగస్త్యున్.’ |
17 |
| వ. | అనిన నమరు లెల్ల నగస్త్యుపాలికిం జని యమ్మునివరు స్తుతియించి యిట్లనిరి. | 18 |
| క. |
‘అమరహితంబుగ జగదహి | తము దలఁగుము పేర్మితో బుధస్తుతగుణ! విం ధ్యము దొల్లి పెరిఁగి జగదహి | తము సేసిన నీవ కావె తలఁగితి దానిన్.’ |
19 |
| వ. | అని దేవత లెల్ల నగస్త్యుఁ గీర్తించి’ రనిన విని ధర్మంజుం’ డిది యెట్లు? వింధ్యం బేల పెరిగె? దానిం బెరుఁగకుండ నగస్త్యుం డెవ్విధంబున వారించె?’ నని యడిగిన, నాతనికి రోమశుం డిట్లనియె. | 20 |