శ్రీమహాభారతము - శాంతిపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము - జనకున కతని సతితో నైన సంవాదం బర్జునుఁడు ధర్మజునికిఁ జెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

జనకున కతని సతితో నైన సంవాదం బర్జునుఁడు ధర్మజునికిఁ జెప్పుట (సం. 12-18-1)

వ.	అని పలికి మఱి పలుకకున్న యప్పుడమి ఱేనికిం గవ్వడి యిట్లనియె.	130
క.	‘జననాథ! నీవు సెప్పిన \| జనక నృపాలునకు నతివిశదమానస యా తని భార్యకు నీ క్రియ న \| య్యెను సంవాదంబు; దాని నేర్పడ వినుమా!	131
వ.	అమ్మహీపతి పూజ్యరాజ్యం బొల్లక విడిచి భిక్షావృత్తికి వెడలఁ జూచినం దదీయ భార్య యతని కిట్లనియె.	132
సీ.	‘పుడమి యేలుట డిగ్గవిడిచి భిక్షార్థివై \| పోయిన నతిథి సంపూజనంబు, దేవ తర్పణ పితృదేవతర్పణములుఁ \| గలుగునే? కాషాయములు ధరించి ముండుఁడై నతఁ డన్నమునకు గృహంబుల \| కరుగక యున్నె? గృహస్థుఁ డెల్ల వారికి నన్నంబు గారుణ్యమునఁ బెట్టు \| నన్నదానము సేఁత యధికధర్మ
ఆ.	మనుట వినమె? పెట్టు నతనిఁ జేయొడ్డెడు, \| వానిఁ దలఁప నందు వరుఁడు పెట్టు వాఁడ యగుట నిక్కువం; బింత సూడక \| యిట్లు దీనవృత్తి కేఁగఁ దలఁతె?	133
క.	త్రైవిద్యులగు మహాత్ములు \| నీ వలనన బ్రదుకఁ దలఁప నిష్క్రియత మెయిన్‌ నీ విందఱఁ జెఱిచెద; విది \| దేవా! ధర్మంబు గాదు; దీని నుడుగవే!	134
తే.	అధిప! మీ తల్లియుల్లంబు నడలు వెల్లి \| ముంచి, సతి శోకసంతాపమూర్తిఁ జేసి వంశవిహిత ధర్మంబుల వదలి వెడలి \| పోయి యేగతిఁ బోయెదవో యెఱుంగ.	135
క.	చలిపందిరి చందంబున \| ఫలభరితంబైన తరువుభంగిఁ బ్రజల డ ప్పులు దీర్ప నమరియుండెడు \| నలఘుచరిత్రునకు లఘుత యగునే కోరన్‌.	136
వ.	ఇది ధర్మవిరోధంబు, దీన మోక్షంబు గలుగుననుట నాకుం జూడ సందియం’ బని చెప్పె; ననవుడు నయ్యజాతశత్రుండు పురుహూత పుత్రున కిట్లనియె.	137
మ.	‘శ్రుతి వాక్యంబులు కర్మనిష్ఠ వినుతించున్‌; నిష్క్రియత్వంబు స ద్గతిఁ గావించుట యూఁది చెప్పు; నిటు చిత్త ప్రక్రియల్‌ రెండు చో దితముల్‌; వానిని వింటిమన్న కలుచన్‌ దీపించునే తత్త్వ సం గత బోధంబు? సుకర్మతం గలుగు నాకం బాత్తవీరవ్రతా!	138
తే.	తత్త్వబోధంబు గలుగు నతండు నన్నుఁ \| దెగడనేరఁడు; నీవు భ్రాతృత్వ సౌహృ దమునఁ గర్మంబు విడుచు టధర్ము వనిన \| పలుకు ప్రియమ జగన్న్యాయ పథము గనుట.	139
సీ.	వడముడియును నీవు వాయు వాసవుల \| శక్తులు ధరియించిన దుర్జయులరు; హరి కరుణాతిశయమునఁ దత్తేజంబు \| మీయందుఁ దగ సంక్రమించి యుండు; మీరు సంగరశాస్త్ర సారపారగులరు \| గాక తత్త్వజ్ఞాన ఘనమతులరె? యనఁటికంబమునట్ల యనిరి నిస్సారత \| సంసార మనఁగ నిస్సం ప్రబుద్ధు
తే.	లది ప్రసిద్ధము; విను తృష్ణ యడఁచి కర్మ \| వృత్తి విడిచి నిరాలంబచిత్తుఁ డైన యాతఁడో సుఖి దోషదుఃఖాకరంబు \| లగు ధనంబులు గోరెడు నతఁడొ? చెపుమ!	140
ఉ.	ఆదటఁ బూర్వశాస్త్రముల యర్థము లారఁగఁ గ్రోలి తత్త్వసం వేద సుధారసంబున చవిం జిరసౌఖ్యముఁ బొంద నేర కి మ్మేదిని నెందునుం దిరిగి మేలని కర్మమ యూఁది చెప్పుచుం గా దని శాంతి యొప్పనిదిగాఁ జెడనాడుదు రల్పబోధనుల్‌.	141
క.	విమల జ్ఞానులు శమమును \| దమమును ద్యాగంబు శాశ్వత ప్రచురానం దమునకు మూలము లండ్రు; ని \| జముగాఁ గైకొందు రవి ప్రసన్నవివేకుల్‌.’	142
వ.	అనిన విని దేవస్థానుం డమ్మానవపతి కిట్లనియె.	143