శ్రీమహాభారతము - శాంతిపర్వము - తృతీయాశ్వాసము - ధర్మజునితో విదురాదులు ధర్మార్థ కామంబుల తారతమ్యంబు సెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

ధర్మజునితో విదురాదులు ధర్మార్థ కామంబుల తారతమ్యంబు సెప్పుట (సం. 12-161-4)

క.	‘విను ధర్మంబున ధనమగు, \| ధనమున సిద్ధించుఁ గామతంత్రం, బటు గా వున మధ్యమంబు నధమము \| ధన కామము; లుత్తమంబు ధర్మం బధిపా!’	453
చ.	అనవుడుఁ బార్థు డిట్టులను ‘నర్థము మూలము ధర్మకామవ ర్తనముల; కట్లు గాకయు విరక్తతనొంది జటాదిధారణం బునఁ జరియించువారికిని భూవర! యర్థము దేహకృత్య సా ధన మసురేజ్య కణ్వులును దానిన మేలని పూని చెప్పరే.	454
వ.	కావున నర్థంబు ప్రధానం’ బనుటయు నకుల సహదేవు లేకవాక్యత నిట్లనిరి.	455
తే.	అర్థ ధర్మంబు లితరేతరాశ్రయములు \| గాన వానిలో నొకఁ డూఁదు మానవేంద్రు జగము పోకులఁ బుచ్చు నసంభృతార్థుఁ \| డైన వానికిఁ గామమ ప్రాప్యమరయ.	456
క.	తమలో సరి ధర్మము న \| ర్థము నర్థంబునకుఁ గామతంత్రము ఫలరూ పము గావున నప్పురుషా \| ర్థమునుం గొనియాడవలయు ధరణీనాథా!’	457
వ.	అనిన విని పవననందనుం డిట్లనియె.	458
క.	‘దధిసారము చందంబున \| నధిపా! ధర్మార్థ సారమగు కామరసం బధమ మను తలఁపు సుఖసం \| విధానబాహ్య మని నీ వివేకమ యెఱుఁగున్‌.	459
క.	విను మళి యలరునఁ దేనియఁ \| గొనుగతి నత్యంత సుఖము గొననగుఁ; గామం బున నధిక సుఖము లొందని \| జను సిరి తాఁ గొల్చులేని సస్యమ కాదే!	460
తే.	అనఘ! ధర్మార్థకామంబు లందు నొకట \| నర్థిఁ దగిలిన మానవుం డధముఁ; డొకటి మాని వర్తించు నాతఁడు మధ్యముండు; \| నడపు నన్నింటి నుత్తమనాయకుండు.’	461
క.	అని యిట్లందఱుఁ జెప్పఁగ \| విని చిఱునవ్వున ముఖారవిందము చెలువం బినుమడిగా ధర్మజుఁ డి \| ట్లను వారలఁ గలయఁ జూచి యాదర మెసఁగన్‌.	462
వ.	ఏ నడిగిన తెఱంగునకు విదురుని వాక్యంబు సిద్ధాంతంబు; దక్కటివారి వచనంబులు నొక్కక్కమెయి నాదరణీయంబు; లదియట్లుండె; నా మతంబు వినుండు.	463
క.	భూతములు జరామరణో \| పేతంబులు గాన మోక్ష మెదఁ గోరుట మే; లాతతవర్గ త్రయ సం \| జాత మనోదుఃఖభారసహుఁ డగు కంటెన్‌.	464
వ.	అది గోరిన దొరకొనునే? యందు మేని.	465
క.	మనమున ధర్మము నర్థం \| బును గామముఁ గీలుకొనక పొరపొచ్చెములై చన సుఖదుఃఖంబుల మద \| మును దైన్యముఁ బొందకునికి మోక్షకర మగున్‌.’	466
వ.	అనిన విని వారలందఱు నభినందించిరి; మఱునాఁడు నదీనందనుం గొలిచియుండి ధర్మనందనుండు ‘నరపతులకు వలయు వారును, వలవని వారును నెట్టెట్టి వా?’ రని యడిగిన నమ్మహాత్ముం డమ్మహీపతి కిట్లనియె.	467
ఉ.	తాలిమిఁ బేర్చువారలును, ధర్మవిధిజ్ఞులు, సత్యవంతులున్‌, లోలత లేనివారు, మదలోభ నిరర్థక కోపహీనులు న్శీల సమేతులుం బలుకనేర్చుట కార్యము కాన్పు పెంపుమైఁ జాలుట గల్గు భృత్యులును సంపద సేయుదు రాత్మభర్తకున్‌.	468
ఉ.	క్రూరుఁడు లోభియున్‌ శఠుఁడు గొండియుఁడున్‌ జడుడుం గృతఘ్నుఁడున్‌ నేరనివాఁడు బొంకరియు నిందకు నోర్చు నతండుఁ బందయున్‌ ధీరతలేమి దుర్నయ మతివ్యసనత్వముఁ గల్గు వారలుం జేరువ నున్కి భూపతికిఁ జెట్ట యొనర్చు నరేశ్వరోత్తమా!	469
క.	ఒప్పని గుణములఁ బరఁగెడు \| నిప్పురుషాధములలోన నెల్లఁ గృతఘ్నుం డొప్పఁడు గడు; నిట్లగుటం \| జెప్పెడు నితిహాస మొకటి సెప్పెద నధిపా!	470
వ.	అది కాశ్యపగౌతమాఖ్యానంబనం బెద్దల గోష్ఠిం బ్రవర్తిల్లు.	471