 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | శాంతిపర్వము - పంచమాశ్వాసము |  |
దేవల జైగీషవ్య సంవాద ప్రకారము (సం. 12-222-34)
| వ. | అసితుం డగు దేవలుండు జైగీషవ్యుం డను సంయమితోడ ‘నీవృత్తం బెఱింగి కొనవలయు నెఱింగింపవే!’ యనిన నమ్మహాత్ముం డమ్మునివరున కిట్లనియె. | 20 |
| ఆ. |
‘శాంతిమంతు లైన సౌమ్యుల కెయ్యది | నిష్ఠ దానియందు నిరతిశయ స మాదరంబు గలదు నాదుచిత్తంబున | వినుము తద్విధంబు విస్తరింతు. |
21 |
| క. |
వినుతించిన నిందించిన | ననఘా! మనమునఁ బ్రియంబు నప్రియమును లే కునికియు వ్రేసిన నైనను | గనలు వొడమమియుఁ బ్రబుద్ధగణ్యగుణంబుల్. |
22 |
| ఆ. |
ఒకటిగోరి దాని కుల్లంబు గందంగ | జాలిఁ బడమి, యేమి సంభవించె నేని దానఁ దృప్తి నూనుట దప్పిన | పనికి వగవ కునికి భవ్యగుణము. |
23 |
| క. |
హర్షంబును మానంబు న | మర్షము నపరాధమును సమదభావము ను త్కర్షాపకర్ష చింతలు | నార్షసమాచారమున నిరస్తగుణంబుల్. |
24 |
| క. |
అవమానమునకుఁ దృప్తుం | డవు నమృతము ద్రావినట్ల యంచితసమ్మా నవిధికి నుద్వేగముఁ బొం | దు విషంబునఁ బోలె శమరతుఁడు మునినాథా! |
25 |
| క. |
చుట్టము పగ యను భేదం | బెట్టిజనులవలనఁ దగుల దెల్లప్పుడు నె ప్పట్టున నద్దానను మదిఁ | బుట్టదు సంతోష హాని బుద్ధాత్మునకున్. |
26 |
| ఆ. |
ఇంద్రియముల గెల్చి హృదయంబు శాంతిసు | ఖంబుఁ బొంద నిర్వికార వృత్తి యైనవాని పొందు మానితగతి దేవ | తలకుఁ బొంద నరిది ధర్మనిరత!’ |
27 |
| క. |
అని చెప్పె ననుడుఁ గుంతీ | తనయాగ్రజుఁ డాత్మ సమ్మదముఁ బొంద నదీ తనయునితో ‘నెవ్వఁ డఖిల | జన ప్రియుఁడు సకలసత్త్వసమ్మతుఁ?’ డనినన్. |
28 |
|
 |
|