శ్రీమహాభారతము - శాంతిపర్వము - పంచమాశ్వాసము - బ్రహ్మచర్యంబు బ్రహ్మవిద్యాప్రాప్తికి ముఖ్యకారణంబని చెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

బ్రహ్మచర్యంబు బ్రహ్మవిద్యాప్రాప్తికి ముఖ్యకారణంబని చెప్పుట (సం. 12-234-12)

వ.	అని చెప్పిన విని ‘విద్య యెట్టివారికి నలవడు? నెఱింగింపవే!’ యనిన నందనునితో గంధవతీనందనుం డిట్లనియె.	131
తే.	బ్రహ్మచర్యసమేతతపంబు విపుల \| కాననమున వానప్రస్థ గణము పొంత నిలిచి చేయుచుఁ బర్ణశాలలకు నుచిత \| కాలమునఁ జని యెత్తి భిక్షలు భుజించి.	132
క.	నుతియు నమస్కృతియును లే \| క తిరిగి, శుభ మశుభమను వగం బొందక, గో ష్ఠి తెరువు సొరకుండుట సు \| వ్రత, మది యధ్యాత్మవిద్యఁ బ్రచురముఁ జేయున్‌.’	133
ఆ.	అనుడు నతఁడు ‘కర్మ మఖిలంబు నీడఁ బో \| విడుచు టొప్పదండ్రు వేదవిదులు; దాని నాదరింపఁ దగదొకో సంయమి \| ప్రవర! సందియంబు వాపవలయు.’	134
వ.	అనినం ‘గర్మంబు విడువమియు, విడుచుటయుం గలిగియుండుఁ; దదీయయోగ్యతావిశేషంబు లెఱింగించెద.	135
సీ.	విను’ మని ముని యిట్టులను ‘బ్రహ్మచారి గృ \| హస్థ వానప్రస్థ యతులు విహిత కర్మ నిష్ఠత సిద్ధిఁగాంతు; రాశ్రమ చతు \| ష్కముఁ జతుష్పట్టికా ఘటితమైన నిఃశ్రేణి తుదిముట్టు నెలవెక్కుటకు నిట్టి \| క్రమవర్తనము సుకరంపుమార్గ; మాయువు మొదలి నాలవపాలు గురుపాల \| దాసునియట్లు సంతతముఁ బనులు
తే.	ప్రీతిఁ జేయుచుఁ గుడిచిన పిదపఁ గుడిచి \| శయ్యఁ జెందిన నాతని చరణయుగము గరయుగంబున నొత్తుచు గలితనిద్రుఁ \| డైన నిద్రించు బ్రహ్మచర్యాన్వితుండు.	136
క.	రసగంధప్రముఖంబుల \| దెస వేడుక లేక గురుమతికి వచ్చిన య ట్టిసమయములఁ దగ వేదా \|భ్యసనంబులు సేయుచుండు నాతఁడు నియతిన్‌.	137
వ.	ఇది బ్రహ్మచారి ప్రకారం; బాతం డాశ్రమాంతరగతుం డయి వర్తించు విధంబు సెప్పెద.	138
సీ.	సవినయంబునఁ దన శక్తితో గురునకు \| దక్షిణ యిచ్చి, యాతండు వనుపఁ గా సమావర్తనకార్యంబు నడపి వి \| వాహమై హవ్యకవ్యముల నతిథి తోషణ బాంధవ పోషణంబుల సత్య \| భాషల నిజదారపరతఁ బుత్ర సంశిక్షఁ గ్రతువిశేషంబుల నొక యాయు \| రంశంబు గడపి గృహస్థ, ధర్మ
తే.	వృత్తిఁ గృతకృత్యుఁ డగు నగ్ని విడువ కడవిఁ \| బూరిపంటల ఫలమూలములను భిక్షు పూజ సలుపుచుఁ, బరిశిష్టములు భుజించి \| తపము సేఁత వానప్రస్థ ధర్మసరణి.	139
క.	వానప్రస్థ ప్రక్రియ \| దా నొకపా లాయువునఁ బదంపడి తుది పా లైనను సన్న్యాసాను \| ష్ఠానమునకుఁ జొచ్చువాఁడు శాంతాత్మకుఁడై.	140
వ.	ఇ ట్లాయురంశంబులు నాలుగుం జెల్లుట యుత్తమ ధర్మస్వరూపం; బంశత్రయకాలాచరితంబైన యాశ్రమత్రితయంబు ప్రవర్తనంబులఁ గషాయపక్వంబగుటయుఁ జతుర్థాశ్రమంబుఁ జెందుట కృత్యంబు; దాని తెఱం గెఱింగించెద నవహితుండ వై యాకర్ణింపుము.	141
సీ.	ఆత్మయం దగ్ని సమారోపణము సేసి \| యజన మాంతరముగ నకృతసంధి విగ్రహుం డగుచుఁ బరిగ్రహ విముఖుఁడై \| ముండుండు ననికేతనుండు వృక్ష మూలవాసియును గపాలధారుండు నే \| కాకియు నక్రోధకామశోకుఁ డును గాఁగవలయు; భిక్షునకు నిందా స్తుతుల్‌ \| దనయంద యడఁగంగఁ దాను బరుల
తే.	దిక్కు వలుకక దివియెల్లఁ బిక్కటిలఁగఁ \| దాన యున్నట్లు గనుచు నేమేనిఁ గుడిచి యెద్దియేనియుఁ గట్టి యెందే శయించు \| నతని దేవతల్‌ బ్రాహ్మణుఁ డండ్రు పుత్ర!	142
క.	జన నికరములకుఁ దొలఁగును \| ఘన భుజగంబులకుఁ బోలెఁ గనుఁ బీనుఁగుఁ గా వనితం దనుఁ బాటించిన \| ననఘా! నరకముగఁ దలఁచు నతఁడు మనమునన్‌.	143
తే.	అతనివలన భూతములకు నభయ మగుట \| భూతముల దెస నభయంబ యాతనికిని బుత్ర! యీగు లెల్లవియును భూతములకు \| నభయ మిచ్చుటఁ బోలవం డ్రార్యజనులు.	144
ఆ.	జంతుపదము లెల్ల దంతిపదంబులో \| నడఁగు క్రియ నహింసయందు సకల ధర్మములు నడంగుఁ గర్మ సంత్యాగికి \| నైన భూతదయ సమర్హగుణము.	145
వ.	కావున.	146
క.	జగముల కెల్ల శరణ్యుం \| డగుచు నమృతసిక్తమైన యట్టి మనసుతో విగతాఖిలలేపస్థితి \| గగనము నట్లుండు నతఁడు గణనాధికుఁడై.’	147
వ.	అని చెప్పి యప్పరాశరనందనుండు వెండియు నిట్లనియె.	148