శ్రీమహాభారతము - శాంతిపర్వము - పంచమాశ్వాసము - శాస్త్రతత్త్వం బెఱుంగని వాఁడు సేయవలసిన విధము - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

శాస్త్రతత్త్వం బెఱుంగని వాఁడు సేయవలసిన విధము (సం. 12-276-3)

తే.	‘శాస్త్రతత్త్వ మెఱుంగక సంశయాత్ముఁ \| డగుచుఁ బరమార్థ మిట్టిది యనఁగలేని యట్టివాఁ డేమి కర్మంబు నాచరించు \| వాఁడు సెప్పవె ధర్మప్రవర్తనజ్ఞ!’	446
వ.	అని యడిగిన నమ్మహామతి యతని కిట్లను ‘గురుపూజయు వృద్ధోపసేవనంబును విద్యాశ్రవణంబు నవశ్యకర్తవ్యంబులు; మఱియునుం జేయవలయునవి నారద గాలవ సంవాదంబు వినినం దెలియు; వినుము చెప్పెద; నారదు నాశ్రయించి గాలవుండు.	447
క.	నానా శాస్త్రంబుల న \| ర్థానేకత్వంబు గనుచు నప్రాప్త సువి జ్ఞానపరినిష్ఠ మగు మ \| న్మానసముం దేర్పవే సమగ్రవివేకా!’	448
వ.	అని యభ్యర్థించిన నద్దేవముని యమ్మహాద్విజున కిట్లనియె.	449
క.	చతురాశ్రమముల వృత్త \| స్థితులు పరీక్షించి యందుఁ జెందఁదలఁచి త ద్గతి సూక్ష్మ దృష్టిఁ గనుఁగొని \| సతతంబుఁ ద్రివర్గచరిత సౌమ్యుం డగుచున్‌.	450
తే.	పాపకర్మంబు లెల్లనుఁ బాయఁ బెట్టి \| పుణ్యకృత్యంబు లగువానిఁ బురుషుఁ డోపి నట్లు శుద్ధమనస్కుఁడై యాచరించు \| వాఁడు సజ్జనసంగతి వలయు నెపుడు.	451
క.	విను సర్వభూతముల యం \| దును మార్దవయుక్తుఁడై మధుర వాగ్వృ త్తిం బనుపడఁగవలయు; నార్జవ \| మనూనముగ దేవపితృసమర్చకుఁ డగుచున్‌.	452
క.	అనహంకారము, నప్రా \| ర్థనమును విషయములఁ బెద్ద దగులమియును మే; లనఘా! పరునిందించుట \| దను వర్ణించుకొను టనుచితము లెయ్యెడలన్‌.	453
క.	విను మలసుండును గర్వియు \| ననర్థభాషియును మత్సరాలీఢుఁడుఁ గ్రో ధనుఁడును గా వలవదు శ \| క్త్యనురూపతఁ జేయవలయు నాతిథ్యంబున్‌.	454
క.	వేదాధ్యయనంబుఁ దదం \| గాదరణము యజ్ఞవిధిసమారంభము ధా త్రీదైవత సమ్మానము \| నే దేశమునందుఁ గలుగు నిర వది నిలువన్‌.	455
క.	ఇత్తెఱఁగునఁ బురుషుం డ \| త్యుత్తమ చరితముల నడచుచుండఁగఁ బాయుం జిత్తంబుకలఁక బోధో \| త్పత్తికి నది మూల మగు నధర్మవిదూరా!’	456
క.	అని చెప్పె ననుడుఁ గుంతీ \| తనయాగ్రజుఁ డమరతటిని తనయునితో ని ట్లనుఁ ‘గాలపాశసంఛే \| దనమును ననుబోఁటి యెవ్విధంబునఁ జేయున్‌?’	457
వ.	అని యడిగిన నతం డతని కిట్లనియె.	458