శ్రీమహాభారతము - శాంతిపర్వము - షష్ఠాశ్వాసము - నారదుఁడు శుకున కుపదేశించిన తత్త్వప్రకారము - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

నారదుఁడు శుకున కుపదేశించిన తత్త్వప్రకారము (సం. 12-316-5)

తే.	తపము సత్యంబ, కన్ను విద్యయ, సుఖంబు \| విడుప, దుఃఖంబు రాగంబ, వినుఁడు నరుఁడు ముక్తి కుత్సహింపక భవసక్తుఁ డైన \| నొండు పుట్టువునం దది యొందరాదు.	311
క.	ఆరయఁ గామముఁ గ్రోధము \| వైరులు ముక్తి కవి రెండు వారించిన సం సార మనాకారం బగు \| నేరిమి యొండేల ముక్తి నెలవు గనుటకున్‌?	312
తే.	అపరిగ్రహ సర్వారం \| భ పరిత్యాగములు గలుగు పండితునకు దుః ఖపుఁ దెరువు వాటిలదు మో \| క్షపదము సొప్పడి తదాత్మక సుఖం బొందున్‌.	313
క.	భూతంబుల దర్శింపమి \| భూతాస్పర్శనము భూతములయెడ సంభా షా తరలత నొందమి సూ \| రే తెరువు విమోక్ష సుఖగరిష్ఠత వడయన్‌.	314
ఆ.	‘హింసలేక యునికి యింద్రియ జయము నై! \| రాశ్య మచపలత్వ మను గుణములు నాల్గుఁ గలుగునట్టి నరునకుఁ గరతలా \| మలక మంతరాత్మ మహిమ యెల్ల.	315
క.	‘అమ్మునిపతి వాక్యముల వి \| ధమ్మిది దీనం బ్రగాఢ తత్పరతం జి త్తమ్మున నిడి తెలిసినడవు \| మిమ్మెయి సమకూరు నీకు నిహపర సుఖముల్‌.’	316
వ.	అని చెప్పి వెండియు.	317
ఆ.	‘పుత్త్రదార బంధుమిత్త్ర సక్తుఁడు రొంపిఁ \| బడిన గజము నట్ల యెడరునొందు భోగజాలపరుఁడు వాగురాజాలసం \| పతిత మృగఝషముల భంగిఁ దలరు.	318
వ.	ధర్మాధర్మంబులును సత్యాసత్యంబులును దొఱంగవలయుఁ దొఱంగుటెట్లు సొప్పడు నంటేని.	319
సీ.	విను మధర్మం బహింసనమున నెడలు ధ \| ర్మంబు సంకల్పవర్జనముచేత నవ్యాప్తిఁ బొందు సత్యాసత్యములు బుద్ధిఁ \| గొని త్రోవనగు’ నని మునివరుండు మఱియును జెప్పు ‘నాత్మవిభావనంబున \| బుద్ధివిలీనతఁబొందు శోక భయహేతువులు నిచ్చఁ బదివేలు వాటిల్లుఁ \| బండితుం డందుఁ బొందండు భూత
తే.	ములును నింద్రియములు నొక్క ప్రోవు గట్టి \| యున్న వీనికి వగఁ బొందు టూరివారి కొలయు నెడరుల కెల్లఁ దా నుమ్మలికము \| గట్టికొని కుందునట్టులు గాదె? వత్స!’	320
చ.	అన విని సంశయం బురివి యమ్మునితో నరణీతనూజుఁ డి ట్లను ‘భవదీయ దివ్యవచనామృత మాని యరోగచిత్తతం గని కృతకృత్యతం బొరయఁ గాంచితిఁ బొందెద యోగసిద్ధి సూ ర్యుని మహితప్రసారమున, నూని సమస్తము డిగ్గఁ ద్రావెదన్‌.’	321
క.	అని పలికి యమ్మునీశ్వరు \| ననుజ్ఞఁ గొని తండ్రికడకు నరిగి వినతుఁడై తన నిశ్చయంబు సెప్పిన \| విని యతఁ డలరెం దదీయ విజ్ఞానతకున్‌.	322
క.	సంప్రమోదమందు సాత్యవతేయునిఁ \| గని ప్రదక్షిణంబుగాఁగ వచ్చి నరుగ నుత్సహించె నారణీయుఁడు దానిఁ \| గాంచి వత్సలత్వగౌరవమున.	323
వ.	ఆ బ్రహ్మర్షి సత్తముండు.	324
క.	‘ప్రమద మొనర్చెదు నా నయ \| నములకు నంత కటు నిలుము నాఁగా’ నిః స్నే హము నిస్సంశయముం దన \| యమలమతిం బల్లవింప నా శుకుఁ డరిగెన్‌.	325
ఆ.	జనకు విడిచి యిట్లు సని సిద్ధచారణ \| సముదయోపసేవితమును యోగ సేవనార్హ విధమునై వెలుఁగొందు కై \| లాసశిఖరితట మలంకరించె.	326
సీ.	విను మందు సమము వివిక్తంబు నగుచోటఁ \| బ్రాఙ్ముఖాసీనుఁడై పరమయోగ రతిఁ బదప్రభృతిగాత్రములఁ గ్రమంబుగ \| నాత్మధారణము సేయంగ నంత నినుఁ డుదయించినం గని పాణిపాదసం \| యమ మొప్ప నద్దేవు నాశ్రయించి నిర్విషయంబగు సర్వాత్మ తత్త్వంబు \| గాంచి విశిష్టయోగక్రమంబుఁ
తే.	బొంది నారదముని యలవోక యచటి \| కరుగుదెంచిన వినతుఁడై యాత్మయోగ సిద్ధి యెఱిఁగించి’ నీ కృపఁజేసి తెరువు \| గంటి నరిగెద విగతసంగత్వమొంది.’	327
క.	అని పలికి విమలయోగం \| బున నాకసమునకు నెగసిపోయె గరుత్మం తుని భంగి నపుడు సాధ్యులు \| మునులుంగని విస్మయమున మునుఁగుచుఁ దమలోనన్‌.	328
తే.	‘అచిరకాలంబునన యమ్మహాత్ముఁ డిట్లు \| యోగసిద్ధిఁ బ్రాపించునె? యుల్ల మెంత నిర్మలమొ! పితృభక్తి వినిశ్చలత్వ \| సంపదన చూవె యీతఁ డీ పెంపువడసె.	329