 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | అశ్వమేధపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము |  |
యముఁడు సక్తుప్రస్థుని బ్రహ్మలోకంబునకుఁ బో నియోగించుట (సం. 14-93-60)
| క. |
‘నినుఁ జూచువేడ్క నేడ్వురు | మునుల మనంబుల సమగ్రముగఁ గదిరెడు; స జ్జన కీర్తనీయ! దివికిం | జనుదెమ్ము ప్రియాసుతస్నుషాసహితముగన్. |
243 |
| తే. |
క్షుధ హరించుఁ బ్రజ్ఞాపరిశోభనతలఁ; | దృష్ణ గుందించుఁ గృప; నీవు దెలిసి వాని ననఘ! నిర్జించి తాలు బిడ్డనక; యతిథి | పూజనం బిట్లు నడపిన పుణ్యమునకు. |
244 |
| క. |
తగు ప్రియమున సకుటుంబం | బుగఁ దన సభ కీవు రాక బుద్ధిం గని బ్ర హ్మ గడున్ వేడ్క విమానం | బు గురువ్రత శీల! శీఘ్రమునఁ బుత్తెంచున్. |
245 |
| చ. |
వినుము ప్రభూతదానములు విశ్రుతయజ్ఞములున్ సధర్మతా వినుతికి నెక్కఁజాలవు; వివేకనిధీ! పరిశుద్ధ శోభితా ర్జనమునఁ దెచ్చికొన్నది వరం బగుఁ బాత్రము నర్హకాలముం గని లఘువస్తువేని నొసఁగం గను టుజ్జ్వలధర్మ మారయన్.’ |
246 |
| క. |
అని పలుకుచు దివ్యంబగు | తన యాకారంబు సూపె ధర్ముండు; కన త్కనక మణిమయ విమానము | వినువీథిం దోఁచె మునులు విస్మయ మందన్. |
247 |
| వ. | అప్పుడు సక్తుప్రస్థుండు పరమప్రీతిం దానును దనవారును ధర్మదేవతకు దండప్రణామంబు చేసి నిలిచిన. | 248 |
| తే. |
ధర్మదేవత యతనితో ‘ధర్మనిరత! | కంటె! బ్రహ్మ వుత్తెంచిన ఘనవిమాన’ మనఁగ నది భూమి కవతరించినఁ బ్రమోద | మెసఁగ నా ధర్ముఁ డాతని కిట్టు లనియె. |
249 |
| క. |
‘వేడుక నాలుం గొడుకును | గోడలు నీవును బ్రభూతగుణ! యెక్కుము సం క్రీడమెయి నివ్విమానము; | నీడితగతి బ్రహ్మసభకు నేఁగఁగ వలయున్’. |
250 |
| క. |
అనవుడు సక్తుప్రస్థుఁడు | తనవారును దాను నెక్కి ధర్ముం డనుపం జనియె; నది యంతయును నేఁ | గనుఁగొనుచు బిలంబు వెడలఁగా నామేనన్. |
251 |
|
 |
|