శ్రీమహాభారతము - అశ్వమేధపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము - సక్తుప్రస్థుఁడు సకుటుంబముగా బ్రహ్మలోకంబునకుఁ బోవుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

సక్తుప్రస్థుఁడు సకుటుంబముగా బ్రహ్మలోకంబునకుఁ బోవుట (సం. 14-93-83)

వ.	ఆ సక్తువు గంధంబును నతిథి పాద్యజల క్లేదంబునుం బొలసి సక్తుప్రస్థ కృతంబైన పరమధర్మంబు మహిమం జేసి మదీయ మస్తకంబును నొక్కపార్శ్వంబునుం గనకమయంబులయ్యె; నాఁడు దొడంగి యేను దానవిధి స్థలంబులకును బుణ్యాశ్రమ భూములకును వివిధాధ్వర ప్రదేశంబులకుం జనుచుండుదుఁ; దక్కటి ప్రక్కపసిండి యగు ననుతలంపున నెన్ని చోట్లకుఁ బోయిననుం గాకుండు. లోకోత్తర చరితుం డజాతశత్రుం డశ్వమేధంబు సేయుచున్న వాఁ; డయ్యెడ నా కోర్కి సిద్ధించునని పెద్దయు నాసతో నరుగుదెంచితి; నించుక విశేషంబునుం గాన; వినుం; డది కారణంబుగా నయ్యుంఛవృత్తి విప్రుని ధర్మంబు (నకు) నీ యజ్ఞంబు వోలదంటి’ నని పలికి యన్నకులంబు దా నెక్కడఁ బోవుటయు నెఱుంగకుండం బోయెఁ; ‘బాండుకులపవిత్ర! యమ్మఖంబునం గలిగిన యాశ్చర్యంబు తెఱం గెఱింగించితి; ననిన విని జనమేజయుండు.	252
సీ.	‘జన్నంబునందు రాజన్యులుఁ దపమున \| మునిజనంబులు శాంతి ననఘ! విప్రు లాసక్తు లగుదు; రట్లగుటఁ గాదే పల్వు \| రవనీశ్వరులు దొల్లి యాగకృతుల నతులకీర్తులను సద్గతులను బడసిరి; \| ధర్మనందనుఁ డత్యుదాత్త భంగిఁ దొంటి భూనాథులకంటె సత్యమునను \| శౌచమునను భక్తి శ్రద్ధ నీగి
తే.	నతిశయిల్లె; వేదవ్యాసుఁ డాది గాఁగఁ \| గలుగు నార్యజనుల చిత్తములకు నెక్క నమరవల్లభు చంద మందముగఁ జేసె \| నశ్వమేధంబు మెచ్చుల కాకరముగ.’	253
వ.	అట్టి పరమధర్మంబా నకులంబుచేత గర్హితం బగుటకుం గారణంబేమి? యని యడిగిన వైశంపాయనుండు ధర్మపుత్త్రు నధ్వరంబు నీ చెప్పిన యట్టిద యైనను నొక్కటి చెప్పెద; నవహితుండవగు; మన్నకులంబు హింసాత్మకంబైన పశు యజ్ఞంబుకంటె నహింసా మహితంబైన తపోయజ్ఞం బధికంబని చెప్పినయదియయ్యె; రిత్త చెప్పుటగాక తనశిరంబును శరీరార్ధంబును సువర్ణమయంబు లైన కతంబునుం బలికెం; \| గాన దానివచనంబులు ద్రోపువడ; వేత ద్విషయం బైనది యొక్క యితిహాసంబు గల; దది యాకర్ణింపు’ మని యమ్మనుజనాథున కిట్లనియె.	254
సీ.	‘అమరాధిపతి దొల్లి యాగంబు సేయంగఁ \| దొడఁగ మహాముని స్తోమములును సురసంఘములుఁ గూడి కురుముఖ్య! ఋత్విగ్గ \| ణముల నేర్పఱిచి సొం పమర వేదిఁ గల్పించి తగ నగ్నికార్యంబు నడపంగ \| నర్హులు పశు నిచయంబుఁ దేర నమ్మునుల్‌ గనుఁగొని యధిక దయార్ద్రంబు \| లగు చిత్తములతోడ నమ్మహేంద్రు
ఆ.	నాననంబు చూచి ‘యక్కట! హింస ధ \| ర్మంబు గాదు; కృతయుగంబు సొచ్చె; ననఘ! వత్సరత్రయము ప్రాఁతగిలిన బీ \| జంబు లిపుడు యజన సాధనములు.	255
క.	వేదోదిత ప్రకారం \| బాదర మెసఁగఁగ నడపు; మది యుత్తమ ధ ర్మోదయము సేయు నీకు; ద \| యాదృష్టిం జూడు పశుగణార్తి మహాత్మా!	256
ఆ.	అనిన వారిమాట లాదరింపక యుండె \| వాసవుండు; దాన వాదు పుట్టె నమ్మునీశ్వరులకు నతనికి; సురసంఘ \| మతనిఁ గూడ వాద మతిశయిల్లె.	257
వ.	అట్టియెడం గర్మకాండ విదుండగు నుపరిచరవసువు సన్నిహితుం డగుటయు, నయ్యిరుదెఱంగులవారును నారాజన్యుని సాక్షిగాఁ గోరిన నతండు పక్షపాతంబునఁ బశువిశసనంబు కర్తవ్యం బని పలికి యధః పాతంబు ప్రాపించెం; గావున హింసారహితంబయిన యజనంబు పూజనీయంబగుటకు సంశయింప వలవ; దట్లుం గాక.	258
ఆ.	ఉంఛవృత్తియైన యుర్వీసురోత్తముం \| డట్లు ప్రాణరక్షకై ఘటించి స్వజనములును దాను భుజియింపనుండి యా \| సక్తు నతిధి కిచ్చెఁ; జనదె పొగడ.’	259
వ.	అనిన విని జనమేజయుం ‘డిది యట్టిద; మునీంద్రా! నీ వచనంబుల కొడంబడితి; ధర్మమార్గగతంబైన ద్రవ్యం బింత భవ్యంబు గదే; యవ్వస్తువు దానంబునకుం బ్రధానం బగుట యింకనుం బ్రస్ఫుటంబుగాఁ బ్రకీర్తింపు’ మనవుడు నా సంయమి యవ్వాసవ పౌత్త్ర పౌత్త్రు నాలోకించి యిట్లనియె.	260