 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | భీష్మపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము |  |
భీష్ముని చతుర్థ దివస యుద్ధము (సం. 6-56-1)
| క. |
వేగుటయు సత్వరంబుగ | నా గాంగేయుండు మించి యనికి నడచినన్ సాగరతరంగములగతి | వేగమ తరతరమ మొనలు వెడలఁ దొడంగెన్. |
167 |
| క. |
అతిరయమున గురుఁడు భవ | త్సుతుఁడును బాహ్లికుఁడు నెయిది తోడ్తో బలసం తతి గూడికొనఁగఁ బటుబృం | హితహేషానేమి రవము లెసఁగెం దఱచై. |
168 |
| క. |
కారుకొని మేఘమాలా | కారంబునఁ జాల నొప్పెఁ గౌరవసైన్యం బారూఢవీరరసవి | స్ఫారం బై యంతఁ దోఁచెఁ బాండవ బలమున్. |
169 |
| క. |
కురుసేనఁ జూచి యప్పుడు | నర నారాయణులు దమ మొనకు మిగిలి సము ద్ధురలీల సూర్య చంద్ర | స్ఫురణము లొక్కెడన మెఱయుపోలిక నమరన్. |
170 |
| క. |
వెలిఁగిరి; బలములు దూర్యం | బులు నార్పులుఁ జెలఁగ రెండుఁ బురికొని చతురం గలసద్గతు లొప్పఁగ వడిఁ | దలపడియెం గైదువులు నదరు లెగయంగన్. |
171 |
| వ. | ఇట్లు దాఁకి తోమరప్రాసప్రముఖంబులం డొల్లవైచుచుఁ గుంతక్షురికాదులఁ గూలం బొడుచుచుం గరవాల పరశ్వథ ప్రభృతులం దునియవ్రేయుచు గదాముసలముద్గరంబులఁ జదియ మోఁదుచు నఖర ప్రాసంబులం బగులవ్రచ్చుచు. | 172 |
| క. |
పురికొనుచుం దెరలుచు నో | హరిసాహరి నొక్కచోట నలవడు నొకచో విరియు నొకచోటఁ దిరుగుం | దిరుగక యొకచోట రెండుదెఱఁగులు నొచ్చున్. |
173 |
| క. |
పలుచోటులఁ బలుభంగులఁ | బలుమొన లిమ్మాడ్కిఁ బోరఁ బార్థునిపై న గ్గలిక నడరెఁ దాటిసిడము | తలతల మని మెఱయఁ గురుపితామహుఁ డధిపా! |
174 |
| క. |
పతియును ద్రోణుండు వివిం | శతియుం గృపసోమదత్తశల్యులు గంగా సుతుతోడఁ గడఁగి రర్జున | సుతుఁ డయ్యేడ్వురను దాఁకె సురలు నుతింపన్. |
175 |
| క. |
వారల శరనిచయము దు | ర్వార విశిఖపంక్తిఁ దునిమి వాసవపౌత్రుం డారూఢతేజుఁడై వెలుఁ | గారెను హుతవహ్ని క్రియ రణాంగణవేదిన్. |
176 |
| తే. |
భీష్ముఁ డభిమన్యుఁ గడచి యాభీలబాణ | జాలములు దీవ్రతరముగ సవ్యసాచి మీఁదఁ గురియంగ నాతఁ డమేయభల్ల | తతుల నన్నింటిఁ దునుమాడెఁ దరతరంబ. |
177 |
| వ. | ఇట్లు దొడంగి యుద్భటప్రకారంబునఁ బెల్లు సెల్లు భీష్మార్జునులకయ్యం బయ్యిరువాఁగును గొండొకసేపు నివ్వెఱపడి చూచుచుండె నశ్వత్థామభూరిశ్రవశ్శల్యపుత్రచిత్ర సేనులు మత్తమాతంగంబులు సింగంబు కొదమం బొదువుపోలిక నభిమన్యుం బొదివిన నతండు. | 178 |
| క. |
కని యల్లన నవ్వుచు గురు | తనయుని యుర మేసి శల్యతనయుని సిడముం దునిమి వెస నీదుతనయుని | ధనువు నఱకి సోమదత్తతనయుని నొంచెన్. |
179 |
| క. |
వారును ముందటి యార్వురు | నీరసమున నొక్కపెట్ట యేయఁగఁ బటుదో స్సారుండగు సౌభద్రుఁ డు | దార స్ఫురణమున నద్భుతంబుగఁ బోరెన్. |
180 |
| ఆ. |
హస్తలాఘవమున నతులబలంబున | శౌర్య మహిమ నధికధైర్యమునను సవ్యసాచితనయు సరి గార యమ్మహా | వీరు లంతవట్టుఁ గౌరవేంద్ర! |
181 |
| వ. | ఇట్లు పెక్కండ్రతోడం బెనంగుపుత్రుం గనుంగొని యర్జునుం డంట నార్చి యడరి యందఱ కన్నిరూపులై నొప్పించి చిక్కువఱిచె నప్పుడు నీ కొడుకు పంపునం ద్రిగర్తులుఁ గృతవర్మయుఁ గేకయులును ముప్పదేనువేల రథంబులవారునుఁ గవిసి కిరీటిం గొడుకునుం బొదివి రట్టియెడ. | 182 |
| మ. |
తఱికిం జొచ్చి కడంగి పోరు విజయున్ దౌదవ్వులం జూచి యే డ్తెఱఁ బాంచాలసుతుండు సత్వరగతిం దే రద్దెసన్ సారథిం బఱపం బంచి నిశాతబాణపటలీపాతంబునన్ వైరు లు క్కఱఁ దాఁకెం దమసైన్యముల్ సెలఁగ శౌర్యస్ఫూర్తి శోభిల్లఁగన్. |
183 |
| వ. | ఇట్లు ధృష్టద్యుమ్నుండు పురందరనందనునకుం దలకడచి తాఁకి. | 184 |
| క. |
శరములు మూఁటం గృపుఁ బది | శరముల మద్రేశు నొంచి శరమొక్కట ను ద్ధురగతి యగు కృతవర్ముని | యరదముఁ దురగముల నొకట నవనిం గూల్చెన్. |
185 |
| వ. | అప్పుడు శల్యనందనుండు. | 186 |
| క. |
పదిటన్ ధృష్టద్యుమ్నునిఁ | బదియమ్ముల నతని సూతుఁ బటురయమున ను న్మదుఁడై నొప్పించినఁ గెం | పొదవిన మో మలఁతి నవ్వు నొప్పున నొప్పెన్. |
187 |
| క. |
ఆ పృషతపౌత్రుఁ డుద్ధత | కోపానలుఁ డగుచు శల్యుకొడుకుధనువు నా టోపమునఁ దునిమి ఫణిరా | జోపమితాస్త్రంబు లతనియొడలం జొనిపెన్. |
188 |
| వ. | ఇవ్విధంబున. | 189 |
| క. |
నోనేసి సూతు హయసం | తానముఁ జంపుటయు శల్యతనయుఁడు విరథుం డై నిరుపమాన మగు తన | మానమ వాహనము గాఁగ మద మెలరారన్. |
190 |
|
 |
|