శ్రీమహాభారతము - సౌప్తికపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము - అశ్వత్థామ నిద్రాపరవశుండగు ధృష్టద్యుమ్నుం జంపుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

అశ్వత్థామ నిద్రాపరవశుండగు ధృష్టద్యుమ్నుం జంపుట (సం. 10-8-21)

ఉ.	కాలను గేలనుం జదిపి గంధకరిం దెగటార్చు సింహముం బోలుచుఁ బేర్చి యాద్రుపద భూపసుతున్‌ సమయించె వేదనన్‌ ఱోలఁగ రోఁజఁగాఁ బలుమఱుం బొరలంబడి లాలగ్రక్కన వ్వాలుమగండు ప్రాక్పరిభవంబుఁ దలంచుచుఁ గ్రౌర్యధుర్యుఁడై.	158
క.	ధృష్టద్యుమ్నుని నిట్లతి \| కష్టవిధిప్రాప్తమరణుఁ గావించి మహా వష్టంభోజ్జ్వలుఁడును సం \| హృష్టాత్ముఁడు నగుచు వింట నిడియె గుణంబున్‌.	159
వ.	ఇట్లు సజ్యం బయిన చాపంబు ముష్టి నమర్చి యాచార్యనందనుండు.	160
ఆ.	చప్పరంబు వెడలి చనుదెంచి యల్లని \| నగవు నెఱయ సూతు మొగమునందుఁ జూడ్కి వొలయ రత్నసుందరం బగు నిజ \| స్యందనంబు పైకిఁ జనియె నధిప!	161
మ.	అదరం బిమ్మెయి నెక్కి, యుబ్బి, శిబిరం బాప్రొద్ద నిశ్శేషతం బొరయం జేయుకుతూహలంబు మది నుప్పొంగన్‌, లసన్నేమి ని ష్ఠుర నాదంబు ప్రమోదముం బెనుప రక్షోభూతచిత్తంబులం బరవీరావలి యిండ్ల కందవ లెడం బాటించుచుం బోయినన్‌.	162
తే.	పీనుఁగై యున్న పాంచాలసూనుఁ జూచి \| రక్షకులును, దదీయ పురంధ్రులును స మగ్ర శోకాంధకార నిమగ్నచిత్త \| వృత్తులై యేడ్చి రెలుఁగులు మిన్నుముట్ట.	163
క.	ఆ కలకలమున మేల్కని \| యా కెలఁకుల యిండ్ల రాజు లది యే మనుచున్‌ వే కదియం గని యా జను \| లాకులరవ మెసఁగ నిట్టు లనిరి నరేంద్రా!	164
క.	‘రక్కసుఁడో, మానిసియో \| నిక్క మెఱుంగము; వధించె నృపసూనుని వీఁ డొక్కరుఁ డుదగ్రుఁడై, రథ \| మెక్కి యరిగెడున్‌; దురాత్ము నెయిదుఁడు కడఁకన్‌.’	165
వ.	అనిన విని యన్నరపతులు తల లెత్తి చూచి ‘పోనీక పొదువుం’ డనుచు సపరివారంబుగా నడరి యశ్వత్థామం బొదివిన నుద్దామప్రకారంబునం దిరిగి మూఁపులు పెరుఁగ గొనయంబు సారించి.	166
మ.	ఖరనారాచపరంపరా విహరణ క్రౌర్యంబునన్‌ శాత ని ష్ఠుర భల్ల ప్రవిసారదారుణతర క్షోణీశులం, దద్బలో త్కరముం గేలియవోలె గీటడఁచె దోర్గర్వం బఖర్వంబుగా వెరవుం జేవయు భూతముల్‌ వొగడ నవ్వీరుండు ధీరోద్ధతిన్‌.	167
వ.	తదనంతరంబ యుత్తమౌజునిలోఁగిలి చొచ్చికృపాణపాణియై యరదంబు డిగ్గి యరసికొని యతని యభ్యంతర మందిరంబుఁ బ్రవేశించి.	168
సీ.	అలికిడి మేల్కనునతని ధృష్టద్యుమ్నుఁ \| బట్టిన క్రియఁ దలపట్టి యీడ్చి యాతనిఁ జంపిన యట్టులు పశుమర \| ణాతి కౌతుకమున నవనిఁ బెట్టి చంప, నచ్చేరువఁ జప్పరంబున శయ \| నించు యుధామన్యుఁ డెఱిఁగి కడఁగి చనుదెంచి రాక్షసుఁడని తలంచియుఁ గొంకు \| పెట్టక పెనుగద బెట్టు వ్రేయ
ఆ.	వ్రేటువడి చలింప కాటోపదీపితుఁ \| డగుచు గురుతనూజుఁ డక్కుమారు నగ్రజన్ముంబోలె నుగ్రత వధియించెఁ \| గాని ఖడ్గలీల గలుగదయ్యె.	169
వ.	ఇట్లు ద్రుపదపుత్త్రుల నొక్కుమ్మడి నిరువుర గీటడంచి యబ్బలుమగండు.	170
శా.	కాలాకారతఁ బేర్చి దోర్లసిత ఖడ్గస్ఫారసాంద్రప్రభా జాలం బొప్పఁగ నిట్లు సొచ్చి లఘుసంచారంబు శోభిల్లఁ బాం చాల వ్రాతముఁ గ్రీడమైఁ దునిమె రక్షశ్శ్రేణి మాంసంబుఁ గీ లాలంబుం గబళించి త్రావి మదలీలాలోలతం గ్రాలఁగన్‌.	171
వ.	అట్టియెడ.	172
శా.	నిద్రాసక్తునిఁ, గొంత మేల్కనిన వానిన్‌, సుప్రబుద్ధాత్ముఁడై యుద్రేకంబును శౌర్యసారమును బాహూల్లాసముం జూపఁ జం చద్రేఖం దిరమైనవానిఁ దను నుత్సాహోగ్రతం దాఁకి యు న్నిద్రస్వైర సముద్ధతిన్‌ మెఱయువానిం దున్మె నేకాకృతిన్‌.	173
వ.	మఱియు నతండు.	174