ఆంధ్రభారతి - క్షేత్రయ్య మువ్వ గోపాల పదములు - అలల్ల అలల్ల కృష్ణ పదర నాతో నీవగలెల్ల క్షేత్రయ్య పదములు

మంగళకైశిక - చాపు

(నాయిక: స్వీయ - స్వాధీనపతిక)

పల్లవి:

అలల్ల అలల్ల కృష్ణ పదర నాతో నీవగలెల్ల

చరణము(లు):

'చిలుకల కొలికిరో! - చెలగు నీపైటలో -
కురికేది యదియేమొ - తెలుపవే!' "అది
కలికి జక్కవలంట - తెలియవో" 'అయితే
సెలవియ్యవే పట్ట - జేరునో?' "అది పట్టరాదు
బలుకొండలు" 'అయితే - ఎలనాగా? -
పైనెక్కని - చ్చేన?' "ఒరి
చిలుకల తేజివాని - చికిలి దుర్గములవి -
తలపున నీవెక్క - దర మౌన? ఓరి!" అలల్ల ..

'చక్కని పగడంపు - చాయల అది యేమేమో
మ్రొక్కేను తెలుపవే ముదితరో!' "వన్నె
కెక్కియున్న దొండపండది" 'అయితే -
చొక్కచు మొనపంట - నొక్కనే' "అది
నొక్కరాదు కెంపు - నిక్కము"
'ఎక్కువ వెలయిచ్చిన నిచ్చేనా?' "ఓరి!
ఎక్కడ వెలలేని - చొక్కంపు మణి యిది
దక్కించు కొననంట - తసికేవ? ఓరి!" అలల్ల..

'వినవే! నీ మొగమింత తళుకుమీఱి
తనరేని అది యేమె?' "అది
యనగ అద్దములంట తెలియవ?" 'అయితే -
వనిత నీడ వచ్చునా?' "నీడ
కానగరాదు కపురంపు తునకలు" 'అయితే
నెనరుగ కలియ వచ్చేద?' "ఓరి!
ఘనుడ! మువ్వగోపాల! నిను గూడి కలసేను -
మునుపటి నెనరున - తనదేవ? ఓరి" అలల్ల..