ఇతిహాసములు ఉత్తరరామాయణము నిమిచక్రవర్తి శాపము నొందిన విధముఁ దెల్పుకథ
నిమిచక్రవర్తి శాపము నొందిన విధముఁ దెల్పుకథ
ఉ.ఆ కథ యెట్టులన్న, విను మాదియుగంబున సూర్యవంశజుం
డై కొమరొందుచుండు నిమి యన్‌ జనాథవరుండు, శత్రు శి
క్షాకుశలుం డతండు రహి గౌతమమౌనివనంబు చెంత లో
కైకమనోహరం బగు మహాపురి యొండొనరించి దానికిన్‌
370
ఆ.వె.వల్గు సౌధ విజితవైజయంతము గాన
వైజయంత మనెడి వర సమాఖ్య
యమరఁ జేసి యచట నమరనాధునిఁ బోలి
యవని నేలుచుండి యా ఘనుండు
371
కం.గురునిభుఁడనఁ దగు తన కుల
గురునిం గని యొక్కనాఁడు గురుమతి నే న
ధ్వర మొకటి సేయఁ బూనితిఁ
గరుణన్‌ మీరది వహించి కడతేర్చుఁడనన్‌
372
ఉ.ఆర్యశిఖావతంస మతఁ డాతని కిట్లను నన్ను మున్నె య
ధ్వర్యుతకున్‌ వరించె మఘవంతుఁడు తన్మఖమైన భూమిభృ
ద్వర్య! భవన్మఖంబునకు వచ్చెదఁ దాళుమటంచుఁ బోయినన్‌
గ్రౌర్యముతో నృపాలకుఁడు గౌతమమౌని వరించెఁ జెచ్చెరన్‌
373
శా.భృగ్వత్రి చ్యవనాదులైన ఋషులం బిల్పించి, ప్రార్థించి, ఋ
త్విగ్వర్గంబుగ వారిఁ జేకొని తదాదేశాప్తి శీతాచల
ప్రాగ్విశ్వంభర యజ్ఞశాలఁదగ శుంభత్సంపదన్‌ దద్ధరా
భుగ్వంశాగ్రణి దీర్ఘసత్రము జగంబుల్‌ మెచ్చఁ జేసెన్‌ రహిన్‌
374
ఆ.వె.అయిదువేల యేఁడు లడిగినవారికి
లేదునాక వరమణీదుకూల
భూషణాన్నదానములఁ దృప్తిఁ గావించె
నతని కలిమిఁ బొగడ నలవి యగునె?
375
ఉ.అంతకుమున్నె యింద్రుమఖమైనఁ దదర్చితుఁడై యరుంధతీ
కాంతుఁడు వచ్చి యంతయును గన్గొని నన్ను గురున్‌ త్యజించి దు
శ్చింత మఱొక్కనిన్‌ గురునిఁ జేసికొనెన్‌ నిమి వీని కండ క్రొ
వ్వంతయు నేఁ డడంతు నని యల్కను వాకిటఁ గాచి యున్నెడన్‌
376
ఆ.వె.బడలి పగలు నాక పవళించి నిమి యంతి
పురమునందు నిదురవోవుచునికి
నెఱుఁగఁ డవ్వసిష్ఠుఁ డేతెంచి గాచుట
యిలఁ బ్రమత్త జనులకెఱుక గలదె?
377
చం.ఇటుల ముహూర్తమాత్ర మవనీంద్రుని వాకిటఁగాచి రాకయుం
డుటకు సహింప కా యజతనూజుఁడు కాయజుమే నడంచు ధూ
ర్జటివలెనుండి నన్‌ విడిచి జన్నము సేసియుఁ జెంతఁజేరఁ డీ
కుటిలుఁడు వీఁ డనంగుఁడయి గ్రుమ్మరుఁగాకని శాపమిచ్చినన్‌
378
ఉ.ఆయన శాపమెట్టిదొ! నృపాగ్రణి కాయము వీడినప్పుడే
కాయముకంటె ముందు కడగాఁ జనె నిద్రయు నవ్విధంబు భూ
నాయకుఁ డాత్మలోఁ దెలిసి నన్ను వృథా శపియించినాతఁడున్‌
గాయముఁ బాసి గాసిపడుఁగాకని క్రమ్మఱ శాపమిచ్చినన్‌
379
కం.ఇతరేతర శాపోక్తుల
యతియును నృపతియు విదేహులై రప్పుడు దుః
ఖితుఁ డయి వసిష్ఠమునిశత
ధృతి కడకుం బోయి తన్నుఁ దెలిపికొని యనున్‌
380
మ.నిమిశాపంబున స్థూలదేహ మడఁగెన్‌ నే సూక్ష్మదేహంబుతో
నమరారాధ్య! భవత్పదాబ్జములు డాయన్‌ వచ్చితిన్‌ స్థూలదే
హము ప్రాపించు నుపాయమేమి? యిఁక నెందావిర్భవింతున్‌ దయా
సుముఖత్వంబున నానతీయఁదగు నంచున్‌ దీనుఁడై వేఁడినన్‌
381
కం.పరమేష్ఠి పలికె మిత్రా
వరుణల తేజంబు సొచ్చి, వారలవలనన్‌
ధర నీ వయోనిజుఁడ వై
భరియింపుము దేహ మనుచుఁ బంచిన నతఁడున్‌
382
ఉ.ఆ విధి యానతిచ్చిన క్రియన్‌ వరుణాలయ మొందె నంత మి
త్రావరుణుల్‌ పయోధితటధారుణిఁ గ్రుమ్మరుచుండి యొక్క లీ
లావనవీథి నూర్వశి మెలంగుటఁ గన్గొని రందు మిత్రుపై
నా వగలాఁడి చూపు లొలయన్‌ దమి నాతఁడు మన్మధార్తుఁడై
383
ఆ.వె.చానఁ గదిసినంతఁ జరమధాతువు జాఱ
నది గ్రహించి ఘటమునందు నుంచి,
వరుణుచెంత మెలఁగ వరుణుండు కామించి
సంభ్రమించి కదియ సకియ పలికె
384
కం.మిత్రుఁడు వరించెఁ దొలుతఁ గ
ళత్రముగా నింక మీరు లక్షించుటకున్‌
బాత్రమగునేని మామక
గాత్రముఁ దిలకించి సుఖము గైకొనుఁడనిన్‌
385
తే.గీ.దాని తిన్నని నునుఁ బల్కు దానికుల్కు
దాని యొయ్యారమును మెచ్చి తాల్మి నిలుప
లేక వరుణుండు గూడ స్థలించెఁ దేజ
మదియు మునుపటి ఘటమందె యతివయుంచె
386
ఉ.అందుల కల్గి మిత్రుఁ డతివా! నను ముందర సెందియుండియున్‌
నిందకుఁదాళి యవ్వరుణునిం గదియం జన నీకు ధర్మమే?
యిందున భూమియందె వసియించి, పురూరవు భార్యవై సడిం
బొందు మటంచుఁదిట్టె ఘటిఁ బుట్టి రగస్త్యవసిష్ఠు లిర్వురున్‌
387
కం.చనియె నగస్త్యుడు తపమున
కినవంశాంభోధిచంద్రుఁ డిక్ష్వాకుఁడు దో
కొనివచ్చె నవ్వసిష్ఠునిఁ
దన కెప్పటివలెఁ బురోహితత్వ మొనర్పన్‌
388
వ.ఇది వసిష్ఠు జన్మప్రకారం బింక నిమిరాజవృత్తాంతంబుఁ దెల్పెద వినుమని రామభూకాంతుం డూర్మిళాకాంతునకిట్లనియె389
మ.నిమిదేహంబు మణీమయాభరణపంక్తిన్‌ వస్త్రమాల్యానులే
పములన్‌ మౌను లలంకరించి దయతో నయ్యాగశేషంబు పూ
ర్ణము గావింప నిజాంశముల్‌ గొనుట నానందించి బృందారకుల్‌
గుమియై పల్కిరి ముక్తదేహుఁడగు నా క్షోణీశమూర్ధన్యుతోన్‌
390
మ.నిమిరాజేంద్ర! నిరంతరాయదశఁ జెందన్‌ నీ మఖం బాత్మభా
గములం దృప్తుల మైతి మందఱము నింకం గోరు మే కోర్కియై
న, ముదం బొందఁగ నీ కొసంగెద మటన్నన్‌, బ్రాణిసంఘంబు నే
త్రములన్‌ నిచ్చలు నిల్వ నిండనియె నాతం డిచ్చి రద్దేవతల్‌
391
కం.నిమి నిల్చుటఁ గనుఱెప్పలు
నిమిషము లను ఖ్యాతిఁ జెందె నిమిదేహము సం
యములు సురల్‌ మథియింపఁగ
నమితగుణాకరుఁడు జనకుఁ డచ్చటఁ బొడమెన్‌
392
ఆ.వె.వీతదేహ ముద్భవించిన నెలవౌట
నతఁడు దగె విదేహుఁ డనెడు పేర
మథన జాతుఁ డగుట మిథియన వర్తిల్లె
నతనిప్రోలు మిథిల యనఁగఁదనరె
393
మ.అనినన్‌ లక్ష్మణుఁ డద్భుతం బొదువ రామాధీశు నీక్షించి దే
వ! నిమిక్ష్మాపతి సత్యధర్మ కరుణా వర్ధిష్ణుఁడయ్యున్‌ వసి
ష్ఠునకున్‌ గ్రమ్మఱశాపమిచ్చె, క్షమ యచ్చోఁ గన్నఁ బెంపొందఁడే?
తనకున్‌ గోపము చెల్లునే? యనిన సీతానాయకుం డిట్లనున్‌
394
AndhraBharati AMdhra bhArati - UttaraRamayanamu Uttara Ramayanamu - UttaraRamayan - Kankanti Paparaju - Kamkanti Paparaju