ఉత్తరరామాయణము - రాముఁడు లక్ష్మణునకు యయాతివృత్తాంతము చెప్పుట - ఆంధ్రభారతి

రాముఁడు లక్ష్మణునకు యయాతివృత్తాంతము చెప్పుట

ఉ.	ఆంతరవైరి గాదె యనఘా! పెనుఁగోపము? తద్విముక్తుఁడై క్షాంతి వహింప నొక్కనికి శక్యమె? తొల్లి యయాతిధారుణీ కాంతున కింత చెల్లినది! ఖ్యాతివహించిన యమ్మహాత్ము వృ త్తాంతముఁగొంత దెల్పెదఁ బ్రియం బెనయన్‌ వినుమంచు నిట్లనున్‌	395
ఉ.	ఆతతనీతి మించు నహుషాధిపసూతి ప్రభాకరప్రతి జ్యోతి కృతాధ్వరత్రిదశహూతి నిరీతి గుణాతిమానిత ఖ్యాతి ధరాభిరక్షణచణాంచితహేతి మహావిభూతిస ద్వ్రాతవినీతి బంధుశివతాతి యయాతి జితాభియాతి యై	396
కం.	వృషపర్వాభిధ దివిష ద్ద్విషదగ్రణి పుత్త్రి దైత్యదేశిక పుత్త్రిన్‌ వృషభార్వతులితుఁడతులిత వృషపర్వుఁడతండు దాఁబరియణమయ్యెన్‌	397
తే.గీ.	మేదినీ భర్త తొలుత శర్మిష్ఠవలనఁ బూరు సితకీర్తిగంగాంబుపూరుఁ గనియె యానకలహంసి యగు దేవయానివలన నవ్వెనుక శత్రుభయదుని యదునిఁ గనియె	398
చం.	దయ వృషపర్వుపుత్త్రి యెడఁ దద్దయు నుంచి, యయాతి భార్గవ ప్రియసుత నాదరింపక చరింప యదుండది చూచి తల్లి కెం తయు నెగబోసె రోస మెదఁ దార్కొన, నందున నామె మందబు ద్ధియయి గురుం దలంప నరుదెంచె భృగూద్వహుఁ డుజ్జ్వలద్యుతిన్‌	399
కం.	అరుదెంచి యతఁడు సుత తన చరణాంబురుహంబు లశ్రుజలములఁ గడుగన్‌ వెఱఁగంది యేల తల్లీ! పరితాపముఁజెందె? దనుచు బలుమఱు నడుగన్‌	400
ఉ.	కన్నులనీరు చెక్కులను గాల్వలు గట్టఁగఁ బుత్త్రి వల్కె నో యన్న! మఱేమి తెల్పెద! యయాతి సదా వృషపర్వు పుత్త్రిక న్మన్నన సేయుఁ గాని యొకనాఁడును నన్నుఁ దలంపఁ డింతయున్‌ విన్నప మాచరించి నిను వీడ్కొని మేనుఁ ద్యజింప నెంచితిన్‌	401
కం.	పతి సవతిఁ గూడుకొని యవ మతి సేసిన బ్రతుకుకంటె మగువకు మేలౌ మతిఁ దలఁప జలవిషానల గతులన్‌ మృతిఁజెందు నుపమఁ గాంచుట లనినన్‌	402
మ.	తన పుత్రిన్‌ గరుణించి, మాను మిఁక సంతాపంబు నా తల్లి! యౌ వనగర్వంబున నిన్నుఁగైకొనని భూవజ్రాయుధుం డింతటన్‌ గనుఁగా కెంతయు వృద్ధభావ మనుచున్‌ గావ్యుండు శాపించి పో యిన జీర్ణించియు మామపై నలుగఁ డయ్యెన్‌ రాజు సామాన్యుఁడే	403
మ.	జరఠత్వం బటులన్‌ వహించి శశివంశస్వామి భోగస్పృహా పరుఁడై జవ్వన మగ్రపుత్త్రుఁ డొసఁగం బ్రాపించి, పెక్కేఁడు లి ద్దఱు దేవేరులతో సుఖించి, ప్రజలన్‌ ధర్మస్థితిం బ్రోచి, య ధ్వరముల్‌ సేసి, ధనార్థులన్‌ మనిచి, యంతన్‌ దృప్తి వాటిల్లినన్‌	404
కం.	తన ముదిమిఁ దాను గొని జ వ్వనము కుమారున కొసంగి వానిన్‌ జనపా లనభేలనలోలునిఁ గాఁ బొనరించి యా సుకృతి సనెఁ దపోవనమునకున్‌	405
ఆ.వె.	యదుఁడు తండ్రిమాట కెదురాడి యతని శా పమున రాజ్యభరణ విముఖుఁడయ్యెఁ గ్రూరసంతతులకు గురుఁడయ్యెఁ బితృనింద చేయువాఁడు కీడుఁ జెందుటరుదె?	406
కం.	పూరుఁడు గురూక్తిఁ జేకొని ధీరుండై కీర్తిఁగని ప్రతిష్ఠానపురా ధారుండై యిందుకులో ద్ధారుండై భూమినేలెఁ దండ్రి తెఱఁగునన్‌	407
ఉ.	గాత్రముఁ బాయుమంచు గురుఁ గ్రమ్మఱ దిట్టి, తదుద్భవవ్యధా పాత్ర మనస్కుఁ డయ్యె నిమి, భార్గవుఁ గ్రమ్మఱఁ దిట్ట నోపియున్‌ క్షత్రియధర్మ మూని గుణశాలి యయాతి శమించెఁ గ్రమ్మఱన్‌ ధాత్రియు నేలె, సౌఖ్యమయతన్‌ విలసిల్లె నుతింపఁ జెల్లదే?	408