 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | రావణుఁడు సూర్యలోకముపై దండెత్తుట |  |
రావణుఁడు సూర్యలోకముపై దండెత్తుట
| మ. | అమరక్ష్మాధరతుంగశృంగగతదివ్యాధ్వంబునన్ వారివా హమరుద్భూతనివాసముల్ గడచి, సాధ్యస్థానగంధ్వరలో కములున్ సిద్ధపదంబు మున్నగు నెడల్ గన్గొంచుఁదల్లోకుల న్సమరక్రీడకుఁ బిల్చుచున్ వెఱతుమన్నన్ వారి మన్నించుచున్ | 35 |
| మ. | దనుజగ్రామణి భీతిలేక యిటు లుద్యద్వేగియై లక్షయో జనముల్ వోయి, ప్రభాకరార్చకులకున్ ఛాయాధినాధావలో కనదీక్షాఢ్యుల కర్యమానతులకున్ గాలోచితార్ఘ్యాంబువ ర్జనసంసక్తులకున్ నివాస మగు భాస్వల్లోకమున్ గన్గొనెన్ | 36 |
| వ. | కనుంగొని నిరవధికాలోకదురవలోకం బగు నాలోకలోచనలోకంబు దఱియం జొచ్చి యచ్చట | 37 |
| సీ. | అరుణచోదిత ఫణాధరబంధ బంధుర - చ్ఛందోమయాశ్వహేషలు సెలంగఁ గనకదండోద్దండకరదండమాఠర - ప్రముఖసాహోవిరావము లెసంగ వాలఖిల్యాదిక వ్రతిముఖ్య పఠిత - సౌగ్యజుషోక్తసౌరమంత్రార్భటిదగఁ జామరగ్రాహిణీఛాయాసఖీమణీ - కరమణికంకణక్వణన మడర | |
| గీ. | నేకచక్రరథారూఢుఁడై కిరీట హార కుండల కటక కేయూర ముద్రి కాదిభూషణ ఘృణులతో నమరు నుగ్ర భానుఁ గనుఁగొని పౌలస్త్యసూనుఁ డపుడు | 38 |
| శా. | ఆరక్తాంబరగంధమాల్యములతో నత్యుష్ణతేజంబుతో హైరణ్యాంగము చెల్వుతో యుగపదూర్ధ్వాధో -ఖిలాశాస్ఫుర ద్ఘోరస్ఫారసహస్రభానువులతోఁ దోఁతెంచు నబ్భానునిన్ ధీరత్వంబున నింత గైకొనని పంక్తిగ్రీవుఁ డుగ్రాకృతిన్ | 39 |
| మ. | తన సేనాపతి మోముఁగన్గొని ప్రహస్తా! నీవు శీఘ్రంబె యీ యనఁ జేరంజని పంక్తికంఠు డని సేయన్ వచ్చెఁ బోరాడ ర మ్మనుచుం బిల్వుము భీతిఁజెందిన జితో-హం నూన మిత్యుక్తియై నను వాక్రువ్వఁగఁజేసి రమ్మనిన నన్నాకారివాక్పద్ధతిన్ | 40 |
| చం. | అతఁడును బేర్చి చండకిరణావళి వేఁడిమికోర్చి పద్మినీ పతినికటంబు సేరునెడఁ బార్మ్వగు లడ్డము సొచ్చి యేల వ చ్చితివీట? కన్న రావణుఁడు సెప్పిన వాక్యము లెల్లఁజెప్పి మీ పతి నిఁక మాపతిం దొడరఁ బంపుడు నా విని వారు చెచ్చెరన్ | 41 |
| చం. | తపనునిఁజేరి మ్రొక్కి యవధారు త్రయీమయదివ్యమూర్తి! శౌ ర్యపరుఁడు రావణుండు సమరం బొనరింపఁగ వచ్చినాఁడు తో రపు భుజశక్తి యొప్పసమరంబె యొనర్చెదరో యిదేల యం చిపుడు ‘జితో-స్మి’ యంచు వచియించెదరో యిదియేమి నావుడున్ | 42 |
| ఉ. | ఆ హరిదశ్వుఁడిట్లను దశాస్యునితో మనకేటి పోరు? మం దేహనిశాటులం దొడరి నిత్యముఁబోరెడు పోరు సాలదే? యూహ లిఁకేల? యిప్పటికి నోడితి మన్నను దప్పుగాదు పొం డాహవకేళి నోడె రవి యంచనుఁ డాయనతోడ నావుడున్ | 43 |
| తే.గీ. | వారిలో దండుఁడనువాఁడు వచ్చి పంక్తి కంఠుని గని యయ్య! నిను డాసి కయ్య మీయఁ జాల కోడితి నన్నాఁడు చండభానుఁ డిచట నందఱి గెల్చితి వేఁగు మనిన | 44 |
| శా. | ఆ దైతేయకులేశ్వరుం డపుడు బాహాస్ఫాలనధ్వాన మ య్యాదిత్యానుచరాళి గుండియలు వ్రయ్యంజేయఁ గాలా భ్రమో నా దిక్కుల్ వగులంగ నార్చుచుఁ బ్రధానశ్రేణి యాత్మప్రతా పాదుల్ పేర్కొని యెంచఁ బుష్పకవిమానారూఢుఁడై యవ్వలన్ | 45 |
| కం. | తుహినాంశుని గెల్చెదనని మిహిరోపరిలోకములు గ్రమించి రదీయమునన్ బహుయోజనముల పొడవగు మిహిమల తుదఁజేరి విశ్రమించినయంతన్ | 46 |
| కం. | అచటికి వీణామౌనిస హచరుండగు పర్వతాఖ్యుఁ డరుదెంచిన రా త్రిచరేంద్రుఁ డుపచరించి స ముచితస్థితి మాటలాడుచుండెడి వేళన్ | 47 |
|
 |
|