| ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | దేవయక్షాదుల కాంతలు రావణుని శపించుట |
| ఉ. | ఏము పతివ్రతాత్వము వహించినవారలమేని నిన్నినా ళ్ళేమి కొఱంతలేక చరియించితిమేని మదీయమానముల్ గామవశాత్ముఁడై చెఱుపగాఁ బనిఁబూనిన యీ దశాస్యుఁడున్ గామిని వంకనే యడఁగుఁగాక సుతానుజబంధుకోటితోన్ | 95 |
| వ. | అని శపించి, అంత నిలువక | 96 |
| సీ. | మనవారి వీఁడు ద్రుంచిన చందమున వీని - వారి వైరులు వట్టి చీఱవలదె? యనదలమై చిక్కి మనము గుందెడులీల - వీని యాండ్రును బలవింపవలదె? మనవంటి సకుల బల్మినిబట్టి యీడ్చె ని - త్తులువ హస్తము లెల్లఁ దునియవలదె? వనితలు సుట్టు నేడ్వఁగ నవ్వుచున్నాఁడు - వీనితలల్ గొట్టివేయవలదె? | |
| గీ. | యనుచుఁ బ్రాణేచ్ఛ లుడిగి యయ్యలరుఁబోండ్లు తన్నుఁ దిట్టుచు బిట్టు రోదనము సేయ నాలకించుచు నిస్తేజుఁ డయ్యు నెగ్గు సిగ్గు లెంచక తన ప్రోలు సేరె నతఁడు | 97 |
| వ. | ఇవ్విధంబున | 98 |