 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | ఇంద్రజిత్తు మాహేశ్వర క్రతువు నొనర్చుట |  |
ఇంద్రజిత్తు మాహేశ్వర క్రతువు నొనర్చుట
| మ. | దశకంఠుం డిటు లన్నికుంభిళ కుదాత్తప్రీతితో నేఁగి యం దు శుచిప్రోద్ధత హోమధూమకలితాస్తోకార్చిరుద్దీప్తయూ పశతాకీర్ణముఖార్హమండపగతుం బ్రత్యగ్రయజ్ఞోపవీ తశిఖాకృష్ణమృగాజినాన్వితు సుతున్ దర్శించి ప్రేమంబునన్ | 112 |
| మ. | అవలోకంబున కుత్సవం బడర డాయం బోవు నాలోన భా ర్గవక్లప్తాహుతి వర్ధమానదమునః క్రాంతిం బ్రకాశించు నా హవదీక్షానిధి మేఘనాదుఁ డనుమోదాయత్తునిం దండ్రిఁ జూ చి వినీతిన్ బ్రణత్తోత్తమాంగుఁడయి మోడ్చెన్ రెండు హస్తంబులన్ | 113 |
| వ. | అప్పుడు | 114 |
| చం. | ఇరువది చేతులం గొడుకు నెంతయుఁ గూర్మిని గౌఁగిలించి, వే మఱు నడునెత్తి మూర్కొనుచు మై పులకింప, ముదశ్రువర్షముల్ గురియుచు, మోము సారెఁ గనుఁగొంచు సెగం దనువెల్ల గాసిగాఁ జిరముగ నీడ నేమిపనిసేసెదు? వత్స! గణింపు నావుడున్ | 115 |
| మ. | దితిజాచార్యుఁడు వల్కెనాతనికిఁ బంక్తిగ్రీవ! నీ పట్టి దీ క్షితుఁడై మౌనముఁ దాల్చినాఁడు మును పగ్నిష్టోమముఖ్యంబులౌ క్రతువుల్ పెక్కొనరించె నీశ్వరుని నారాధించి మాహేశ్వర క్రతువుంజేసిన శంభుఁడీతనికి సాక్షాత్కారమయ్యెన్ దుదిన్ | 116 |
| మ. | తన కీ రీతిఁబ్రసన్నుఁడైన శివుచే దంభూతవామాంగుచేఁ గనియెన్ కామగమౌ నదృశ్యరథ మక్షయ్యాస్త్రతూణీరముల్ ధనువున్ దామసి పేరి మాయయుఁ దదస్త్రంబున్ రణాజయ్యవ ర్తనమున్ నీ సుతుఁ డీ మఖంబయిన నిన్ దర్శించి మాటాడెడిన్ | 117 |
| ఉ. | ఈ తరుణాగ్నిహోత్రి గృతకృత్యతఁ జెంది సమస్తశత్రుసం ఘాతము నుగ్గుసేయు దశకంఠ! యదృశ్యరథాధిరూఢుఁడై శాతశిలీముఖంబు లురుచాపముఁ జేకొని మింట నిల్చినన్ నీ తనయాగ్రణిన్ బొదువ నేరఁడు శూలియు నంచుఁదెల్పినన్ | 118 |
| చం. | అరుసముఁజెందియున్ హృదయ మచ్చటివారి కెఱుంగ నీక యా సురవిభుఁ డా భృగూద్వహునిఁ జూచి యి దెల్లను మంచి దైన న ధ్వరములు సేసి శత్రులగు వాసవముఖ్యుల గెల్చె నా సుతుం డరి భజనంబు సల్పఁ దగునయ్య సురారులకంచుఁ బల్కుచున్ | 119 |
|
 |
|