 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | రావణుడు మధుండనురాక్షసుని మీఁద దండెత్తుట |  |
రావణుడు మధుండనురాక్షసుని మీఁద దండెత్తుట
| సీ. | సంగరోచితగజస్యందనాశ్వపదాతి - వితతి సన్నద్ధమై వెడలఁజేయు హితమంత్రి సైన్యాధిపతులు మున్నుగఁగల - వారిఁ బిల్వఁగఁ బడవాళ్ళఁబనుపు నేఁడింత దెలిసియున్నాఁడఁట మన కుంభ - కర్ణు రప్పింపు మిక్కార్య మెంచి యా విభీషణుఁగొల్చి యేమఱ కీ లంకఁ - గావఁగాఁ దగుసేనఁగాపుఁబెట్టు | |
| గీ. | మనకుఁదోడుగ మయపుత్త్రి తనయుఁ డేఁగు దేర నీ వేఁగి పయనంబు దెలుపు మాజి మధుఁ దొలుత గెల్చి మఱి మీఁద మఘవు గెల్వ స్వర్గమున కేఁగ వలె నన్న సరగ నతఁడు | 130 |
| కం. | దొర సెలవిచ్చిన క్రమమునఁ బరివారము నెల్లఁగూర్చి పణవహుడుక్కా మురజజయానక ఢక్కా ద్యురువాద్యరవంబుతో మహోద్ధతి వెడలెన్ | 131 |
| వ. | అప్పుడు | 132 |
| సీ. | వెసఁ జేర్చి నలువదివేల యక్షౌహిణుల్ - నడచువేగంబునఁ బుడమి వడఁకఁ గరి హరిరథ భుజంగఖరాదిగత యోధ - జనులహుంకృతి నాకసంబు వగుల ఛత్త్ర చామరకేతు సంతతచ్ఛాయల - మార్తాండబింబంబు మఱుఁగువడఁగ సైన్యరజోజాత సాంద్రాంధకారంబు - భటకృపాణప్రభాపటలి నడఁగ | |
| గీ. | నగ్రమున నుగ్రబలశాలి యగ్రసుతుఁడు కుంభకర్ణుండు నడుమ నుజ్జృంభలీల నేఁగుదేరఁగ దశకంఠుఁ డేఁగి మధుని పట్టణము మీఁద విడిసెఁ దిక్పాలు రదర | 133 |
| కం. | మధుదైత్యుని పురమున కి వ్విధమునఁజని కోటచుట్టు విడిసి మహోగ్ర క్రుధ యోద్ధ లడర దశముఖుఁ డధికోద్ధతి వాని వీటి కరిగెం బెలుచన్ | 134 |
| ఆ.వె. | అరిగి మధుని యంతిపురమునఁ బొడగాన కచట నిచట నరయు నంతలోన నా విధంబు విని భయభ్రాంతయై తన యన్న రోష మడఁతు నని తలంచి | 135 |
| కం. | మానితవేణీజితకుం భీనస యనలాభిధాన ప్రియనందన, కుం భీనస యెదురుగ వచ్చి ద శానను చరణముల వ్రాలి యార్తి నడలినన్ | 136 |
| కం. | అడలార్చి పంక్తిముఖుఁ డ ప్పడతుక వడి లేవనెత్తి బాలా! నీకున్ జడుపేల? యేఁడి మధుఁ డె క్కడనున్నాఁ డనినఁ బడుచు కళవళపడుచున్ | 137 |
| ఉ. | కన్నుల శోకబాష్పములు గ్రమ్మఁగఁబల్కె మధుండు బల్మిమై నన్నిటఁ దెచ్చుకొన్నపుడె నా విభుఁడయ్యె నతండు క్రూరుఁడై న న్ననుఁజూచి తాళుటయె నాయము కాదని త్రుంచితేని నో యన్న! సహింపనేర్తునఁటె? యన్న!మహావిధవాత్వదుఃఖమున్ | 138 |
| ఉ. | ఏదొక కార్యముం బదర కించుక తాల్మివహించి చేసినన్ ఖేదము సెంద దా నృపతికిన్ నను సోదరి గారవించి ము త్తైదువఁ జేయ నింపొదవినట్లయినన్ మధుఁగావుమంచు న గ్గాదిలితోడు వేఁడ దశకంఠుడు నవ్వుచుఁబల్కెఁ గ్రమ్మఱన్ | 139 |
| ఉ. | నెమ్మది వంతమాను తరుణీ! మధుఁగాచితి నిన్నుఁగూర్చి నీ కమ్మల కెగ్గునేఁ దలఁప గ్రక్కున నా రజనీచరాగ్రణిన్ రమ్మను మింద్రు మీఁద బవరం బొనరింపఁగ నేఁడె పోవలెన్ నమ్ము మదీయభాష లనినన్ వనితామణి సంతసించుచున్ | 140 |
| మ. | చని యాభ్యంతర కేళికా గృహమహాశయ్యాస్థలిన్ నిద్రవో వు నిజాధీశు వినిద్రుఁజేసి పటుసత్త్వుండైన మాయన్న యిం ద్రునిపైఁ బోవుచునుండి నిన్నుఁ దనకెంతో కూర్మిమైఁ దోడు ర మ్మని ప్రార్థింపఁగ వచ్చె నా విని మధుం డానందముం బొందుచున్ | 141 |
| ఉ. | ఆ దశకంఠుఁ జేరఁజని యర్చనలిచ్చి యథోచితంబుగా సాదరభాషలం బడసి యందఱకుం దగ విందుఁబెట్టి యా మోదము నెయ్యమున్ వినయముం గనిపించిన హృష్టచిత్తుఁడై యా దినశేష మాతని గృహంబున నిల్చి క్రమించి వేకువన్ | 142 |
| మ. | మధురాలాపములన్ సహోదరిని సమ్మానంబు గావించి ప్రే మధురాంచన్మతి నామె వీడుకొని సమ్యగ్బాహుశౌర్యంబునన్ మధునింబోలు మఱందిఁదోడ్కొని మహామాత్యుల్ భటుల్ బంధు ల మ్మధునిం గూడి పలాశు లాదటఁ జనం బౌలస్త్యుఁ డుప్పొంగుచున్ | 143 |
|
 |
|