ఇతిహాసములు ఉత్తరరామాయణము వృద్ధ విప్రమిథునంబు మృతకుమారుని రామునివాకిట వైచి విలపించుట
వృద్ధ విప్రమిథునంబు మృతకుమారుని రామునివాకిట వైచి విలపించుట
చం.కతిపయమాసముల్‌ చన నొకానొకనాఁడసకృద్విలాప వి
స్మితజన మశ్రు వారి పరిషిక్తకపోల మురువ్యధాభరా
నత మొక వృద్ధ విప్రమిథునంబు మృతుండగు పిన్నపాపనిన్‌
వితమఱి కొంచువచ్చి రఘువీరుని వాకిట వైచి దీనతన్‌
181
కం.హా! సుకుమార! కుమారక!
హా! సుగుణ నిధాన! నీకు నర్హం బటరా
గాసి పడఁ జేసి మమ్మున్‌
బాసి చనఁగ నేమి తప్పు పాటిలెఁ జెపుమా!
182
చం.మతిగల నిన్నువంటి సుకుమారశిరోమణి మమ్మువంటి దు
ర్మతులకు నేల దక్కు? బహుమాత్ర సపర్యలొనర్చి యెల్ల దే
వతలను గొల్చి నిన్నుఁ గని వంశము నిల్చెనటంచునేము న
మ్మితి మెద, ని న్నకాలమున మృత్యువు మ్రింగు టెఱుంగమో సుతా!
183
ఉ.ఎక్కడఁ జొత్తు? మేది తెరు? వెవ్వరు దిక్కగువారు? లింక నో
చక్కని తండ్రి! పాదజలజంబుల గజ్జెలు మ్రోయ ముందు మా
చక్కి నటింతు విప్పు డొకసారియు నాడవు మాటలాడ వా
మక్కువ యెందుఁ బోయె? క్షణమాత్రములో నెటకేఁగి తియ్యెడన్‌?
184
ఉ.అక్కట! యైదు వర్షముల యర్భకుఁ డెక్కడ? మృత్యువెక్క? డే
దిక్కున నిట్టి వింత గలదే? తలిదండ్రుల కౌర్ధ్వదైహికం
బెక్కడఁ బుత్రులుండి ఘటియింపుదు రాత్మజశోకవహ్నిలోఁ
బొక్కుచుఁ దండ్రి సేయునొకొ పుత్రునకున్‌ దహనాదికృత్యముల్‌
185
కం.శిష్టనుత ధర్మనిధి జన
తుష్టికరుఁడు రాముఁ డచ్యుతునకెనయండ్ర
దృష్టాంతము పుత్రక! నీ
దిష్టాంతమువలనఁ దెలిసితిమి మృష యనుచున్‌
186
మ.ధర వర్ణాశ్రమధర్మ రక్షణము వేదప్రోక్తమార్గంబునన్‌
ధరణీనాథుఁ డొనర్పఁ డేని నతఁడా ధర్మచ్యుతింబుట్టు ని
ష్ఠుర పాపంబులకెల్ల నెల్లయగు నెచ్చో రాజదోషంబునన్‌
దొరయున్‌ భూజనకోటి కిట్టు లపమృత్యువ్యాధిబాధావళుల్‌
187
వ.అని సతీయుతుండై పరాసుండగు సుతుని మీఁదం బడి ధరాసురుండు విలపించి ఖరాసురాంతకు నుద్దేశించి మఱియు నిట్లనియె188
ఉ.ఆసురభీకరుం డినకులాగ్రణి రాముఁడు రాజ్యమేలఁగా
భూసురబాలకుండు మృతిఁ బొందె నటం చను మాట వాసితో
నీ సహజన్ము లాశ్రితులు నిన్ను భజింపఁ జిరాయు రున్నత
శ్రీ సుఖయుక్తి రాజ్యమొనరింపుము సొంపున రామభూవరా!
189
కం.ఇక్ష్వాకు వంశజులు శౌ
ర్యక్ష్వేళగ్రీవు లవని నరయఁగ శిశుమృ
త్యుక్ష్వేళ విన రమోఘ
ప్రక్ష్వేళన! నీ తరమునఁ బాటిలె నదియున్‌
190
ఉ.సత్యము ధర్మమున్‌ దయయు క్ష్మాపతి దాల్చిన నిట్లు బాలురన్‌
మృత్యువు సెందునే? యిఁక నదేటికి? బాలుని కగ్నికృత్య మౌ
చిత్యమె మేము సేయుట? త్యజించెద మీ వెత దీఱఁ బ్రాణముల్‌
హత్యలు మూఁ డునుం బొరసి యయ్య! సుఖింపు మటంచు నాడఁగన్‌
191
కం.ఆ పలుకులు విని భయపరి
తాపపరీత్ముఁ డగుచు దాశరథి కృపా
కూపారుండా పాఱుని
పాపని బ్రతికించు తమి సభకు వచ్చి వెసన్‌
192
కం.హితులఁ బురోహితుల మహీ
పతుల మహామతులఁ గృతుల భాతృ సుహృత్సం
తతుల గుణాన్వితుల నిజా
శ్రితులం బిలిపించి చింతఁ జేయుచునున్నన్‌
193
సీ.సంవర్త జలరాశి జానుదఘ్నంబుగా - మనిన మార్కండేయ మునివరుండు
ఫాలలోచనునితోఁ బ్రతిఘటించి పదాంబు - జమునఁ గన్గొన్న గౌతమతపస్వి
నిస్సంశయజ్ఞాననిధులలోఁ దొలుతఁ గీ - ర్తింపఁగాఁదగు వామదేవమౌని
భక్తి ప్రపత్తి సంపత్తియు గానవై - శారద్యమును గన్న నారదుండు
 
గీ.మఱియు జాబాలి కాశ్యప మందపాల
కణ్వకాత్యాయనాత్రి మౌద్గల్య భృగు వ
సిష్ఠ ముఖ్యులు శిష్య ప్రశిష్య సహితు
లగుచు వచ్చిరి రఘువరు నాత్మ యెఱిఁగి
194
కం.సభయు లయి లేచి రప్పుడు
సభఁ గలవా రెల్ల రామచంద్రుండును ద
త్సభ నమ్మునిరాట్పదముల
కభివందన మాచరించి యానందమునన్‌
195
కం.ఉచితాసనముల నునిచి స
ముచితార్చా విధు లొసంగి యుచితజ్ఞుండై
రుచిరానన శశిబింబ
ప్రచురతర సుధాయమానభాషల ననియెన్‌
196
చం.అరుదుగ గోచరింపని పదార్థములైన మనఃప్రబోధ వి
స్ఫురణల మీరెఱుంగుదురు పుణ్యతపోనిధులార! యీ ధరా
మరుని కుమారుఁ డేమిటికి మ్రందె? నధర్మము లెట్టుచెందె నీ
ధరణి? ననన్‌ యథాతథ సుధా మధురోక్తుల నారదుండనున్‌
197
మ.అవనీదేవతలెల్ల నంచితతపస్యాసక్తియున్‌ సత్త్వ మా
త్మవివేకంబు వహింపఁ గాఁగృతము ధర్మస్ఫూర్తి మించున్‌ జిరా
యువు నారోగ్యము లెప్పుడుం గలిగి భూయోధైర్య గాంభీర్యవై
భవయుక్తిం ప్రజ యొప్పు నయ్యుగమునన్‌ బాణకృతోర్వీసుతా!
198
సీ.ఆ కృతయుగమున నలరుఁ జతుష్పాద - చారియై ధర్మంబు జనవరేణ్య!
త్రేత సత్యపదంబు తెగి పదత్రయగామి - యగు క్షత్రియుల తపం బపుడు తఱుచు
తమ తపోమహిమల ధరణీజనులఁ బ్రోతు - రాయు రారోగ్య భాగ్యములు గలుగు
ననృతముల్‌ పల్కుదు రచ్చటచ్చట జనుల్‌ - బుధులు మాత్రము బొంకు బొరయ రందు
 
గీ.ద్వాపరంబున సగఁబాలు ధర్మ మేఁ గు
నందు ద్విజరాజ శుశ్రూష లాచరించి
వైశ్యులు తపంబొనర్తు రవార్య నిష్ఠ
నది విపర్యాసమై తోఁప దయ్యుగమున
199
కం.కలియుగమునఁ బాదత్రయి
తలఁగును ధర్మంబు శూద్రతపములు తఱుచౌఁ
గల వెన్నియైన వింతలు
దలఁప ననర్హంబు లా యధర్మము లధిపా!
200
శా.ఆలా గిప్పుడు శూద్రుఁ డొక్కఁడు తపోవ్యాసక్తి నీ భూమిలోఁ
జాలన్‌ నిష్ఠ వహించె నందువలనన్‌ జచ్చెన్‌ ధరాదేవతా
బాలుం, డా కుటిలాత్ముఁ జంపి శిశువున్‌ బ్రాణాన్వితున్‌ జేయు మిం
కేలా కాలవిలంబ మీక్షణమె లెమ్మిక్ష్వాకువంశాగ్రణీ!
201
కం.పాపాత్ముల దండింపని
క్ష్మాపతి కా పాపమునను షడ్భాగము సం
ప్రాపించుఁ గాన ధరలోఁ
బాపము లేకుండ నరసి ప్రజఁ బ్రోవఁ దగున్‌
202
ఉ.ఈయెడ రాజనీతి వచియించితి నింతియ యొక్కసారి రా
మా! యని నిన్నుఁ బేర్కొనినయంత ననంతములైన పాపముల్‌
పాయఁగ నీకుఁ జేకుఱునె పాపము లీ ద్విజపుత్త్రు జీవితున్‌
జేయుట యెంత? తొల్లి కపిసేన ననిన్‌ బ్రతికింపవే కృపన్‌!
203
AndhraBharati AMdhra bhArati - UttaraRamayanamu Uttara Ramayanamu - UttaraRamayan - Kankanti Paparaju - Kamkanti Paparaju