ఉత్తరరామాయణము - శ్రీరాముఁడగస్త్యుని వీడ్కొని యయోధ్యకు వచ్చుట - ఆంధ్రభారతి

శ్రీరాముఁడగస్త్యుని వీడ్కొని యయోధ్యకు వచ్చుట

ఉ.	దృష్టిపథంబునం బడిన దేవవిరోధులనైనఁ బిమ్మటన్‌ శిష్టులు చేరు తావునను జేర్చు దయాబ్ధివి గాన నీవు నా యిష్టికి వచ్చి నేను ఘటియించు సపర్యలు మెచ్చినావు నీ తుష్టియ సర్వలోకముల తుష్టి రఘూద్వహ! పోయి రమ్మిఁకన్‌	348
మ.	అని గంభీరవచోనిగుంభనల వింధ్యారాతి కీర్తించి పం చిన నచ్చోటి తపస్విచంద్రుల శుభాశీర్వాదముల్‌ గాంచి, వీ డ్కొని కౌబేరవిమానమెక్కి సచివుల్‌ గొల్వంగ మధ్యందినం బునకున్‌ రాముఁ డయోధ్యఁ జేరఁ జనియెన్‌ బూర్ణానురాగంబునన్‌	349
తే.గీ.	చేరఁజని డిండిమధ్వనుల్‌ చెలఁగఁబెద్ద నగరి మొగసాలకడ విమానంబు డిగ్గి దాని వీడ్కొనునంతలోఁ దమ్ము లెఱిఁగి యేఁగుదెంచి పదంబుల కెఱఁగుటయును	350
చం.	ఇరువుర లేవనెత్తి ప్రియమేర్పడఁ గౌఁగిటఁజేర్చి రాఘవే శ్వరుఁడనుజన్ములార! మిమువంటి గుణాఢ్యులు గల్గఁగాఁజుఁడీ! మరణము మాని బ్రాహ్మణకుమారుఁడు ప్రాణములొందె నా వెతల్‌ దొరఁగె నటంచు వారలను దోడ్కొని లోపలికేఁగి యచ్చటన్‌	351
చం.	జననులఁ గాంచి మ్రొక్కి యరుసంబున వార లొసంగు దీవెనల్‌ గొని సమయోచితం బగుటఁ గోరికమీఱఁగ మజ్జనంబు భో జనము నొనర్చి యొక్క మణి సౌధతలంబున విశ్రమించి య జ్జనపతి చెంతనున్న యనుజన్ముల నిర్వురఁజూచి యిట్లనున్‌	352
చం.	వదలక మీ సహాయతఁ బ్రవర్తిలి బల్మి వహించి యజ్వన య్యెదనను వాంఛ పుట్టె నమరేంద్రుఁడు చంద్రుఁడు మున్ను కామిత ప్రదమని రాజసూయమఖరాజ మొనర్చిరి తన్మఖంబు సే యుదునొ! తదన్యమైన మఖమొక్కటి సేయుదునో? గణింపుఁడా!	353
కం.	మీ రెయ్యది దెలిపిన నది గౌరవమున నాచరింపఁగలవాఁడ హిత ప్రారంభులార! యను రఘు వీరునకున్‌ భరతుఁడనియె వినయంబెనయన్‌	354
మ.	ధర యాధారము సర్వభూతములకున్‌ ధాత్రీశ! యా భూమి కా దరువైయుండెడివారు మీరు, సుసంతానంబు వాణీమనో హరుచే రక్షితమౌ గతిన్‌ జనసమూహంబెల్ల యుష్మత్కృపా స్ఫురణన్‌ వర్ధిల్లు నట్టి ప్రాణులు శుభంబుల్‌ వాయరేయందునన్‌	355
సీ.	అమరనాథుడు తొల్లి యా యాగమెనరింప - నుగ్రదేవాసురయుద్ధమయ్యె మనహరిశ్చంద్రుఁడా మఖము మున్ను ఘటింప - రణములోఁ బొలిసిరి రాజు లెల్లఁ గలువల రాయఁ డాక్రతువు పూర్వమునందు - సవరింప నక్షత్రసమరమొదవె నబ్ధీంద్రుఁడాది నయ్యజ్ఞంబు గావింప - భూరియాదఃపాళి పోరిమడిసె
గీ.	నాహవకరంబు గావున నాహవంబు తఱచుగాఁ జేయు రెవ్వరు ధరణినాథ! యింతయును మీ రెఱుంగరే? యిష్టగోష్ఠి కిపుడు మముఁజూచి యడిగితిరింతె కాక	356
ఉ.	అంచితధర్మత్తత్వముల కాస్పదమై చెలువొందు మిమ్ము బో ధించఁగనేర్తురేయొరులు? దేవర యానతి యిచ్చినట్లు గా వించనొకింత నేర్తు మను విన్నపమున్‌ విని, రాజసూయ మీ వెంచినయట్టిదౌ నని మహీపతి తమ్ముని మెచ్చి నెమ్మదిన్‌	357