శ్రీమహాభాగవతము - తృతీయస్కంధము - శ్రీ యజ్ఞ వరాహమూర్తిని బ్రహ్మాదులు స్తుతియించుట - బమ్మెర పోతన

శ్రీ యజ్ఞ వరాహమూర్తిని బ్రహ్మాదులు స్తుతియించుట

వ.	అట్టి యజ్ఞపోత్రిమూర్తింజూచి కమలాసనప్రముఖు లిట్లని స్తుతియించిరి.	422
సీ.	“దేవ! జితం జితం తే పరమేశ్వర! జితయజ్ఞభావన! శ్రుతిశరీర!” యనుచుఁ గారణసూకరాకారుఁడగు నీకు నతిభక్తి మ్రొక్కెదమయ్య వరద! భవదీయరోమకూపములందు లీనంబు లై యుండు నంబుధు లట్టి యధ్వ రాత్మకమై తనరారు నీ రూపంబు గానంగరాదు దుష్కర్మపరుల
తే.	కట్టి నీకుఁబ్రణామంబు లాచరింతు, మఖిలజగదేకకీర్తి! దయానువర్తి! భవ్యచారిత్ర! పంకజపత్రనేత్ర!, చిరశుభాకార! యిందిరాచిత్తచోర!	423
వ.	అని వెండియు నిట్లు స్తుతియించిరి.	424
సీ.	త్వక్కున నఖిలవేదములు, రోమంబులయందును బర్హిస్సు, లక్షులందు నాజ్యంబు, పాదంబులందుఁ జాతుర్హోత్ర కలితంబులగు యజ్ఞకర్మములును, స్రుక్కు తుండంబున, స్రువము నాసికను, నిడాపాత్ర ముదరకోటరమునందు, శ్రవణాస్యబిలములఁజమసప్రాశిత్రముల్‌, గళమున నిష్టిత్రికంబు, జిహ్వఁ
తే.	దగుఁబ్రవర్గ్యము, నగ్నిహోత్రమును నీదు, చర్వణంబును, సభ్యావసథ్యు లుత్త మాంగ మసువులు చయనము లగుఁ గిటీశ! యనుచు నుతియించి రత్తఱి యజ్ఞవిభుని.	425
వ.	వెండియు ముహుర్ముహు ర్భగవదావిర్భావంబు దీక్షణీయేష్టి యగు. నీదు దంష్ట్రలు ప్రాయణీయంబను దీక్షానంతరేష్టియు, నుదయనీయంబను సమాప్తేష్టియు, యుష్మద్రేతంబు సోమంబును, ద్వదీయావస్థానంబు ప్రాతస్సవనాదులు, నీదు త్వఙ్మాంసాది సప్తధాతువు లగ్నిష్టోమోక్థ్యషోడశీ వాజపేయాతిరాత్రాప్తోర్యామంబు లను సంస్థాభేదంబులును ద్వాదశాహాదిరూపంబులైన బహు యాగ సంఘాతరూపంబులు నగు; సర్వ సత్త్రంబులు భవదీయశరీర సంధులు; ససోమాసోమంబులగు యజ్ఞక్రతువులు నీవ; మఱియును నీవు యజనబంధనంబులచే నొప్పుచుందు వదియునుం గాక.	426
క.	హవరూపివి! హవనేతవు!, హవభోక్తవు! నిఖిలహవఫలాధారుఁడవున్‌! హవరక్షకుఁడవు నగు నీ కవితథముగ నుతు లొనర్తుమయ్య ముకుందా!	427
తే.	సత్త్వగుణమున సద్భక్తి సంభవించు, భక్తియుతముగఁ జిత్తంబు భవ్య మగును హృదయపద్మంబునందోలి నెఱుఁగఁబడిన, యట్టి నీకు నమస్కారమయ్య వరద!	428
మ.	అరవిందోదర! తావకీనసితదంష్ట్రాగ్రావలగ్నక్షమా ధరనద్యబ్ధినదాటవీయుతసమిద్ధక్ష్మాతలంబొప్పె భా సురకాసారజలావతీర్ణమదవచ్ఛుండాలరాడ్దంత శే ఖరసంసక్త సపత్రపంకజము రేఖంబొల్పు దీపింపఁగన్‌.	429
మ.	మఱియును.	430
మ.	చతురామ్నాయవపుర్విశేషధర! చంచత్సూకరాకార! నీ సితదంష్ట్రాగ్ర విలగ్నమైన ధర రాజిల్లెం గులాద్రీంద్ర రా జితశృంగోపరిలగ్నమేఘముగతిం జెల్వారి, విద్వజ్జనాం చితహృత్పల్వలలోల! భూరమణ! లక్ష్మీనాథ! దేవోత్తమా!	431
సీ.	సమధికస్థావరజంగమాత్మకమైన వసుమతీచక్ర మవక్రలీల నుద్ధరింపుము; కరుణోపేతచిత్తుండ వగుచు నస్మన్మాత యయ్యె ధరణి; మాతయౌ టెట్లని మదిఁదలంచెదవేనిఁ జర్చింప మాకు విశ్వమున కీవు జనకుండ వగుట యుష్మత్పత్ని భూదేవి యగుట మాకును దల్లి యయ్యె; నిపుడు
తే.	ధరకు నీతోడఁగూడ వందన మొనర్తు, మరణియందును యాజ్ఞికుఁ డగ్ని నిలుపు కరణి మీ తేజ మీ ధరాకాంతయందు, నిలుప ధరణి పవిత్రయై నెగడుఁ గాన.	432
చ.	తలఁప రసాతలాంతరగతక్షితిఁగ్రమ్మఱ నిల్పినట్టి నీ కలితన మెన్న విస్మయము గాదు; సమస్తజగత్తు లోలిమైఁ గలుఁగఁగఁ జేయు టద్భుతము గాక, మహోన్నతి నీ వొనర్చు పెం పలరిన కార్యముల్‌ నడప నన్యులకుం దరమే రమేశ్వరా?	433
చ.	సకలజగన్నియామకవిచక్షణలీలఁ దనర్చునట్టి నం దకధర! తావకస్ఫురదుదారత మంత్రసమర్థుఁడైన యా జ్ఞికుఁడరణిన్‌ హుతాశనుని నిల్పిన కైవడి మన్నివాస మౌ టకుఁదలపోసి యీ క్షితి దృఢంబుగ నిల్పితివయ్య యీశ్వరా!	434
చ.	సలలితవేదశాస్త్రమయసౌకరమూర్తిఁ దనర్చుచున్‌ రసా తలముననుండి వెల్వడు నుదారత మేను విదుర్పఁ దత్సటో చ్చలితములైన బిందువుల సాధుతపోజనసత్యలోకవా సులమగు మేము దోఁగి పరిశుద్ధి వహించితిమయ్య మాధవా!	435
ఉ.	విశ్వభవస్థితిప్రళయవేళలయం దవికారసత్త్వమున్‌ విశ్వము నీవ యీ నిఖిలవిశ్వము లోలి సృజింతు విందిరా ధీశ్వర! యీశ! కేశవ! త్రయీమయ! దివ్యశరీర! దేవ! నీ శాశ్వతలీల లిట్టి వని సన్నుతి సేయఁగ మాకు శక్యమే?	436
సీ.	పంకజోదర నీ వపారకర్ముండవు భవదీయకర్మాబ్ధిపార మేద నెఱిఁగెద నని మది నిచ్చగించిన వాఁడు పరికింపఁగా మతిభ్రష్టు గాక విజ్ఞానియే? చూడ విశ్వంబు నీ యోగ మాయాపయోనిధి మగ్న మౌటఁ దెలిసియుఁ దమ బుద్ధిఁ దెలియని మూఢుల నేమన నఖిలలోకేశ్వరేశ!
తే.	దాసజనకోటి కతిసౌఖ్యదాయకములు, వితతకరుణాసుధాతరంగితములైన నీ కటాక్షేక్షణములచే నెఱయ మమ్ముఁ, జూచి సుఖులను జేయవే సుభగచరిత!	437
క.	అని బ్రహ్మవాదు లగు స, న్మునివర్యులు భక్తియోగమున వినమితులై మనమున మోదము ముప్పిరి, గొనఁ బొగడిరి ఖురవిదళితగోత్రిం బోత్రిన్‌.	438
ఉ.	అంతట లీలఁబోలె జగదాత్ముఁడు యజ్ఞవరాహమూర్తి య త్యంతగభీరభీషణమహార్ణవతోయసమూహమున్‌ ఖురా క్రాంతముఁజేసి క్రమ్మఱ ధరాతల మంబులమీఁద నిల్పి వి శ్రాంతి వహింపఁజేసి గుణశాలి తిరోహితుఁడయ్యె నయ్యెడన్‌.	439
ఉ.	మంగళమైన యీ కథ సమంచితభక్తిఁబఠింప విన్నవా రింగరుణార్ద్రదృష్టిఁగని శ్రీహరి సాలఁబ్రసన్నుఁడౌను, స త్సంగతుఁడైన విష్ణుఁడు ప్రసన్నుఁడు దా నగునేని వారికిన్‌ మంగళముల్‌ లభించు; ననుమానము లే దదిగాక వెండియున్‌.	440
చ.	హరి నిజదాసకోటికి గుహాశయుఁడై రమియించు; నట్టి స త్పురుషుల కిష్టవస్తుపరిపూర్ణమనోరథసిద్ధి గల్గు; సు స్థిర మగుచున్న మోక్ష మఱచేతిదియై చెలువారు నన్న న స్థిరతరతుచ్ఛసౌఖ్యములు సేకుఱుటల్‌ మఱి చెప్ప నేటికిన్‌.	441
ఉ.	కాన సరోజలోచను జగత్‌స్తవనీయకథాసుధారసం బానిన యట్టి జిహ్వ యసదన్యకథాలవణోదకంబులం బానము సేయఁజూచునె; సుపర్వమహీజమరందపాన లా భానుభవంబు నొందు మధుపప్రభు వేగునె వేఁపచెట్లకున్‌?	442
క.	అని మైత్రేయ మునీంద్రుం, డనఘుఁడు విదురునకుఁ జెప్పినట్టి తెఱం గ ర్జున పౌత్త్రునకున్‌ వ్యాసుని, తనయుఁడు వినిపించి మఱియుఁ దగ నిట్లనియెన్‌.	443
క.	అని చెప్పిన మైత్రేయునిఁ, గనుఁగొని విదురుండు పల్కు ఘనతరమగు నా దనుజకులాంతకు చరితము, విని తనియదు నా మనంబు విమలచరిత్రా!	444
చ.	సవనవరాహమూర్తి కథ సర్వము నీ దయ వింటి; వెండియున్‌ వివరముగా వినంబలుకవే గుణసాంద్ర! మునీంద్రచంద్ర! మా ధవగుణకీర్తనామృతవితానముఁ గర్ణపుటాంజలిన్‌ వెసం జవిఁగొన కేల మాను జనసంతతికిన్‌ భవతాపవేదనల్‌.	445
వ.	కావున	446
సీ.	శ్రీహరి యజ్ఞవరాహరూపముఁ దాల్చి మించి హిరణ్యాక్షుఁద్రుంచె ననుచు నప్పుడు మునినాథ! చెప్పితి నాతోడ న వ్వరాహంబు దంష్ట్రాగ్రమునను ధరణి నెబ్భంగిని ధరియించె? హరికి హిరణ్యాక్షుతోడ వైరమున కేమి కారణ? మసుర నే గతి సంహరించెఁదా? నింతయు నెఱిఁగింపు మిద్ధచరిత!
తే.	యనిన మైత్రేయముని విదురునకు ననియె, హరికథాకర్ణనమునఁబెంపారు నీకు జన్మఫలసిద్ధి యగుటకు సందియంబు, వలదు; హరిమాయ విధికైన వశమె తెలియ?	447
క.	అనఘాత్మ! నన్ను నీ వడి, గిన యీ కథ ధ్రువుఁడు విష్ణుకీర్తనపరతం దనరిన నారదు నడుగ న, తని కతఁడెఱిఁగింప హరికథాశ్రవణమునన్‌.	448
తే.	దండధరుఁబెల్చ డాకాలఁ దన్ని ధ్రువుఁడు, నిందు నందును వాసికి నెక్కె; నట్టి విష్ణుసంకీర్తనంబరవిందభవుఁడు, దివిజులకుఁ జెప్పె నది నీకుఁదేటపఱుతు.	449
వ.	ఆకర్ణింపుము.	450