 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభాగవతము | దశమస్కంధము - పూర్వభాగము |  |
శ్రీ కృష్ణుఁడు దావాగ్నిని మ్రింగి గో గోపకసంఘమును కాపాడుట
| వ. | ఇట్లు గోపకులు క్రీడింప గోవు లంతంతఁ గాంతారంబున వింత కసవులు మెసవుచు, మేఁతవడి నొం డడవికి దూరంబు సని యందు దవదహనపవన సంస్పర్శంబు సైరింపక కంపించి దప్పినొప్పు సెడి ఘోషించిన. | 740 |
| శా. |
ఆ గోపాలకు లందఱుం బసుల కుయ్యాలించి కౌమార కే ళీగాఢత్వము మాని గోఖురరదాళిచ్ఛిన్నఘాసంబుతో బాగై యున్న పథంబునం జని దవాపన్నంబు గాకుండ వే వేగన్ గోగణమున్ మరల్చి రటవీవీథిన్ జవం బొప్పఁగన్. |
741 |
| క. |
జలధరగభీరరవమున, నలినదళాక్షుండు దమ్ము నామాంకములం బిలిచిన విని ప్రతిఘోషణ, ములు సేయుచుఁ బసులు దిరిగె ముదమున నధిపా! |
742 |
| వ. | అంత న వ్వనంబున దైవయోగంబునం బుట్టిన కార్చిచ్చు బిట్టు విసరెడి కరువలివలన మిన్నుముట్ట మిట్టిపడి గట్టు చెట్టనక దరికొని, యట్టె క్రాలుచుఁ జుట్టుకొని, పఱవం గని పల్లటిల్లిన యుల్లంబులతో వల్లవు లెల్లఁ దల్ల డిల్లి సబలుండైన హరికి మృత్యుభీతులరీతిం జక్క మ్రొక్కి యిట్లనిరి. | 743 |
| క. |
అభ్రంకషధూమాయిత, విభ్రాంతమహాస్ఫులింగవిసరోగ్రశిఖా విభ్రష్టదగ్ధలోకా, దభ్రంబై వచ్చెఁ జూడు దవశిఖి కృష్ణా! |
744 |
| శా. |
నీ చుట్టాలకు నాపదల్ గలుగునే! నే మెల్ల నీవార; మ న్యాచారంబు లెఱుంగ, మీశుఁడవు మా; కాభీలదావాగ్ని నేఁ డే చందంబున నింక దాఁటుదుము? మమ్మీక్షించి రక్షింప వ న్నా! చంద్రాభ! విపన్నులన్ శిఖివితానచ్ఛన్నులన్ ఖిన్నులన్. |
745 |
| వ. | అని విన్నవించి రంత. | 746 |
| ఉ. |
బంధుజనంబుచేత నిటు ప్రార్థితుఁడై హరి విశ్వరూపుఁ డో బంధువులార! మీ నయనపంకజముల్ ముకుళింపుఁ డగ్ని నీ సంధి నడంతు నే ననినఁ జక్కన వారలు నట్ల చేయుడున్ బంధురదావపావకముఁ బట్టి ముఖంబునఁ ద్రావె లీలతోన్. |
747 |
| వ. | ఇట్లు నిజయోగవైభవంబున దావదహనంబు పానంబు సేసి నిమిషమాత్రంబున గోపకుల నందఱ భాండీరకవటసమీపంబునకుం దెచ్చి విడిచిన వారు వికసితనయనకమలు లయి కృష్ణునియోగమాయా ప్రభావంబున నెరగలి చిచ్చు మ్రగ్గె నని యగ్గించుచుఁ దమ మనంబులందు. | 748 |
| క. |
‘కార్చి చ్చార్చుపటుత్వము, నేర్చునె నరుఁ డొకఁడు? శౌరి నేఁ డిదె కార్చి చ్చార్చి మనల రక్షింపఁగ, నేర్చె నితం డజుఁడొ హరియొ నిటలాక్షుండో!’ |
749 |
| వ. | అని వితర్కించి రంతఁ గృష్ణుండు సాయాహ్నసమయంబున రామసహితుండై వంశనాళంబు పూరించుచు గోపగణజేగీయమానుండై గోష్ఠంబు ప్రవేశించె నప్పుడు. | 750 |
| క. |
కమలాక్షునొద్ద నుండని, నిమిషము యుగశతము గాఁగ నెగడిన గోప ప్రమదలు సంభ్రమమున నా, కమలాక్షునిఁ జూచి ముదముఁ గనిరి మహీశా! |
751 |
| వ. | ఆ సమయంబున గోపకు లిండ్లకడ నున్న వృద్ధకాంతాజనంబులకు రామకృష్ణుల చిత్రచరిత్రంబులు సెప్పిన, విని వారు వారినిఁ గార్యార్థులై వచ్చిన వియచ్చరవరు లని తలంచి రంత. | 752 |
|
 |
|