| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభాగవతము | దశమస్కంధము - పూర్వభాగము |
| సీ. |
ఎవ్వనిమూఁపుర మీక్షించి మేఘంబు లద్రిశృంగం బని యాశ్రయించు నెవ్వనిఱంకె కర్ణేంద్రియంబులు సోఁక గర్భపాతం బగు గర్భిణులకు నెవ్వనిపదహతి నెగయుపరాగంబు లంధకారారాతి నావరించు నెవ్వఁడు గొమ్ముల నెదిరించి చిమ్మినఁ బృథ్వీధరంబులు పెల్లగిల్లు |
|
| తే. |
నట్టి వృషభాసురేంద్రుఁ డహంకరించి, వాలలత యెత్తి పెనుఱంకె వైచి నేలఁ గాలు ద్రవ్వుచు నిశితశృంగములు సాఁచి, మంద బెగడంగఁ గవిసె నమందగతిని. |
1136 |
| వ. | అట్లు వృషభాకారంబున నరిష్టుఁడు హరికి నరిష్టంబు సేయం దలంచి పై కుఱికిన. | 1137 |
| ఉ. |
క్రేపులు వాఱె గోవులకుఁ, గ్రేపులు గోవులు గోవృషంబులం బైపడె; వత్సధేనువృషభంబులు గోపకులందుఁ జొచ్చె; నా గోపకు లా వృషేంద్రములు గోవులు లేఁగలు విచ్చి పాఱఁగా గోపచమూవిభుండు గనె గోవృషదైత్యుఁడు వెంట నంటఁగన్. |
1138 |
| వ. | ఇట్లు భయభ్రాంతులై కాంతలుం దారును గృష్ణ!; కృష్ణ! రక్షింపు రక్షింపు మనియెడు గోపకులకు నడ్డంబు వచ్చి దీనజనరక్షకుండైన పుండరీకాక్షుం డిట్లనియె. | 1139 |
| ఉ. |
‘బాలుర నింతులం బసులఁ బాఱఁగఁ దోలుట బంటుపంతమే చాలు, వృషాసురేంద్ర! బలసంపదఁ జూపఁగ నెల్లబోఁటి గో పాలురమంద గాదు; చను పైఁ బడితేనిఁ బ్రచండ కృష్ణ శా ర్దూలము నేఁడు నీగళముఁ ద్రుంపక చంపక పోవనిచ్చునే? |
1140 |
| ఆ. |
అనుచు ధిక్కరించి హస్తతలంబులఁ, జప్పుడించి నగుచుఁ జలము మీఱఁ బన్నగేంద్రభయదబాహుదండము సాఁచి, దండి మెఱసి దనుజుదండ నిలిచె. |
1141 |
| వ. | అప్పుడు. | 1142 |
| చ. |
ఖురముల నేలఁ ద్రవ్వుచు నకుంఠితవాలసమీరణంబులన్ విరవిరఁ బోయి మేఘములు వివ్వ విషాణము లొడ్డికొంచు దు స్తరతరమూర్తియై వృషభదైత్యుఁడు కన్నుల నిప్పు లొల్కఁగా దురదుర వచ్చి తాఁకె రిపుదుర్మదమోచనుఁ బద్మలోచనున్. |
1143 |
| ఉ. |
యాదవకుంజరుండు వృషభాసురుకొమ్ములు రెండుఁ బట్టి య ష్టాదశపాదమాత్రము గజంబు గజంబును ద్రొబ్బు కైవడిన్ భేదిల ద్రొబ్బ న య్యసుర బిమ్మిటి నొంది చెమర్చి మ్రొగ్గి దు ర్మాదముతోడ డీ కొనెఁ బ్రమత్తవిమర్దను నా జనార్దనున్. |
1144 |
| ఆ. |
అంత గోపసింహుఁ డసురకొమ్ములు వట్టి, ధరణి ద్రొబ్బి త్రొక్కి దైత్యభటుల కొమ్ము వీఁగ సురలకొమ్ము వర్ధిల వాని, కొమ్ము వెఱికి మొత్తి కూల్చె నధిప! |
1145 |
| క. |
ఉక్కు సెడి రోఁజి నెత్తురు, ముక్కున వాతను స్రవింప మూత్రశకృత్తుల్ మిక్కిలి విడుచుచుఁ బసరపు, రక్కసుఁ డని సమసెఁ బ్రజకు రాగం బమరన్. |
1146 |
| వ. | ఇట్లు వృషభాసురుం జంపిన, నిలింపులు గుంపులు గొని విరులు వర్షింప, గోపకులు హర్షింప గోపసతు లుత్కర్షింప బలభద్రుండును దానును గోవిందుండు పరమానందంబున మందకుం జనియె నంత. | 1147 |
| చ. |
ఘనుఁ డొకనాఁడు నారదుఁడు గంసునితోడ యశోద గూఁతుఁ దాఁ గనుటయుఁ జక్రి దేవకికి గర్భజుఁ డౌటయు మున్ను రోహిణీ తనయుఁడు రాముఁ డౌటయును దద్విభు లిద్దఱు మంద నున్న వా రని యెఱుఁగంగఁ జెప్పిన మహాద్భుత మంచుఁ జలించి కిన్కతోన్. |
1148 |
| చ. |
కొడుకుల మందలోన నిడి గొంటుతనంబున మోసపుచ్చె నీ బడుగును బట్టి చంపు టిది భావ్య మటంచుఁ గృపాణపాణియై వడి వసుదేవునిం దునుమ వచ్చిన కంసునిఁ జూచి నారదుం డుడుగుము చంపఁ బోల దని యోడక మానిచి పోయె మింటికిన్. |
1149 |
| వ. | మఱియు నలుకదీఱక కంసుండు దేవకీవసుదేవుల లోహపాశబద్ధులంజేసి కేశి యనువానిం బిలిచి రామకేశవులం జంపు మని పంపి, మంత్రిభటగజారోహకచాణూరముష్టికసాల్వకోసలప్రముఖుల రావించి యిట్లనియె. | 1150 |
| శా. |
ఎందున్ నన్నెదిరించి పోరుటకు దేవేంద్రాదులుం జాల రీ బృందారణ్యము మంద నిప్పుడు మదాభీరార్భకుల్ రామ గో విందుల్ వర్ధిలుచున్నవారఁట రణోర్విం గంసునిం ద్రుంతు’ మం చుం దర్పంబులు పల్కు చుందురఁట; యీ చోద్యంబులన్ వింటిరే? |
1151 |
| క. |
పట్టణజనములు సూతురు, దట్టంబుగ మల్లరంగతలపార్శ్వములం బెట్టింపుఁడు తమగంబులు, పుట్టింపుఁడు వీట మల్లుపో రనుమాటన్. |
1152 |
| శా. |
విన్నాణంబులఁ బోర నేర్తురు మహావీర్యప్రతాపాది సం పన్నుల్ మీరలు మేటిమల్లుగములం బ్రఖ్యాతులై పెంపుతో మన్నా రా బలకృష్ణులం బెనఁకువన్ మర్దించి మత్ప్రీతి కా సన్నుల్ గండు పురీజనుల్ వొగడ నో చాణూర! యో ముష్టికా! |
1153 |
| శా. |
రా రా హస్తిపకేంద్ర! గండమదధారాగంధలోభాంధ గం భీరాళివ్రజమైన మత్కువలయాపీడద్విపేంద్రంబు మ ద్ద్వారోదంచితదేహళీపరిసరస్తంభంబు డాయంగ నా భీరుల్ రా నదలించి డీకొలుపు నీ బీరంబు తోరంబుగన్. |
1154 |
| క. |
పశువిశసనములు సేయుఁడు, పశుపతికిం బ్రియము గాఁగ భావించి చతు ర్దశినాఁడు ధనుర్యాగము, విశదంబుగఁ జేయవలయు విజయముకొఱకున్. |
1155 |
| వ. | అని తనవారి నందఱ నయ్యైపనులకు నియమించి యదుశ్రేష్ఠుండగు నక్రూరునిం బిలిపించి చెట్ట వట్టికొని యిట్లనియె. | 1156 |
| శా. |
అక్రూరత్వముతోడ నీవు మనఁగా నక్రూరనామంబు ని ర్వక్రత్వంబునఁ జెల్లె మైత్రి సలుపన్ వచ్చున్ నినుం జేరి నీ వక్రోధుండవు మందలోన బలకృష్ణాభీరు లస్మద్వినా శ క్రీడారతులై చరింతు రఁట యోజం దెచ్చి యొప్పింపవే? |
1157 |
| ఆ. |
నాకు వెఱచి సురలు నారాయణుని వేఁడి, కొనిన నతఁడు వచ్చి గోపకులము నందుఁ గృష్ణమూర్తి నానకదుందుభి, కుదితుఁ డయ్యె ననఁగ నొకటి వింటి! |
1158 |
| వ. | కావున నీవు గోపకులచేత నరులు గొని ధనుర్యాగంబుఁ జూడ రండని వారలం దోడ్కొని రమ్ము. వచ్చిన. | 1159 |
| శా. |
కొండల్ గూలఁగ ద్రొబ్బు గొమ్ముల తుదిం గోపించి కోరాడుచో దండిన్ దండి నధఃకరించు నొకవేదండంబు నాయింట బ్ర హ్మాండం బైనఁ గదల్ప నోపు బలకృష్ణాభీరులం బోరిలో ఖండింపం దడ వెంత దాని కదియుం గాదేని నక్రూరకా! |
1160 |
| శా. |
చాణూరుండును ముష్టికుండును సభాసంఖ్యాతమల్లుల్ జగ త్ప్రాణున్ మెచ్చరు సత్త్వసంపదల బాహాబాహి సంగ్రామ పా రీణుల్ వారలు రామకృష్ణుల బలోద్రేకంబు సైరింతురే? క్షీణప్రాణులఁ జేసి చంపుదురు సూ సిద్ధంబు యుద్ధంబునన్. |
1161 |
| సీ. |
ఆ రామకేశవు లంతరించిన వసుదేవముఖ్యులఁ జంపి తెగువ మెఱసి వృష్ణి భోజ దశార్హ వీరులఁ దెగటార్చి ముదుకఁడు రాజ్యకాముకుఁడు ఖలుఁడు నగు నుగ్రసేను మా యయ్యఁ గీటడఁగించి పినతండ్రి దేవకుఁ బిలుకుమార్చి మఱియు వైరులనెల్ల మర్దించి నే జరాసంధ నరక బాణ శంబరాది |
|
| ఆ. |
సఖులతోడ భూమిచక్ర మేలెదఁ బొమ్ము, తెమ్ము వేగమ వసుదేవసుతుల మఖము పేరు సెప్పి మంత్రభేదము సేయ, వలయుఁ బెంపఁ జనదు వైరిజనుల. |
1162 |
| వ. | అనిన నక్రూరుం డిట్లనియె. | 1163 |
| ఉ. |
పంపినఁ బోనివాఁడనె నృపాలక! మానవు లెన్నఁ దమ్ము నూ హింపరు దైవయోగముల నించుక గానరు తోఁచినట్లు ని ష్కంపగతిం జరింతు రది గాదన వచ్చునె? యీశ్వరేచ్ఛఁ ద ప్పింపఁగ రాదు నీపగతుబిడ్డలఁ దెచ్చెదఁ బోయి వచ్చెదన్. |
1164 |