 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభాగవతము | దశమస్కంధము - పూర్వభాగము |  |
అక్రూరుండు ధృతరాష్ట్రునితో హితోపదేశముగా సంభాషించుట
| ఉ. |
నీ యనుజుండు పాండుధరణీవిభుఁ డీల్గిన నీవు భూమి ధ ర్మాయతబుద్ధి నేలుచుఁ బ్రజావళిఁ గాచుచు గౌరవంబుతోఁ బాయక లోకులందు సమభావన చేసితి వేనిఁ గీర్తియున్ శ్రేయము గల్గు; వే ఱొకటి చేసిన దుర్గతి గల్గు భూవరా! |
1516 |
| సీ. |
అవనీశ! పాండవులందు నీ నందనులందు సమానుండ వగుట బుద్ధి యెవ్వనితో యోగ మిం దెవ్వనికి నిత్య మంగనాగారపుత్త్రాదికముల వలన నయ్యెడి దేమి? వసుమతి నొకజంతు వుదయింప నొకజంతు వుక్కడంగు నొకఁడు పుణ్యముఁ జెందు నొకఁడు పాపము నొందు మీనజీవనభూతమిళితజలము |
|
| ఆ. |
తత్తనూజు లెట్లు ద్రావుదు రట్లు మూ, ఢాత్మువిత్తమెల్ల నపహరింతు రహితులైనకొడుకు లటమీఁద మనియైనఁ, జచ్చియైనఁ దండ్రిజాడఁ జనరు. |
1517 |
| క. |
కావున మూఢాత్ముఁడవై, నీ వార్జించిన ధనంబు నీ పుత్త్రులు దు ర్భావులు పుచ్చుకొనంగా, భూవర! నిందితుఁడ వగుదు భూనాకములన్. |
1518 |
| శా. |
నిందం బొందకు మయ్య! యీ తనువు దా నిద్రాకళాదృష్టమౌ సందోహంబు విధంబు నిల్వదు సుమీ! జాత్యంధతం బొందియున్ మందప్రజ్ఞత లేల చేసెదవు సమ్యగ్ జ్ఞానచక్షుండవై సందేహింపక యిమ్ము పాండవులకున్ సర్వంసహాభాగమున్. |
1519 |
| వ. | అనిన ధృతరాష్ట్రుం డిట్లనియె. | 1520 |
| సీ. |
నీమాట మంచిది నిశ్చయ; మగునైన నస్థిరంబయిన నాయంతరంగ మందు నిల్వదు సుదామాచలస్ఫటికశిలాతలోద్యతతటిల్లతిక భంగి; నమృతంబు నొందియు నానందితుఁడు గాని నరుమాడ్కి నేను నానంద మొంద; నీశ్వరాజ్ఞావిధ మెవ్వఁడు దప్పింపనోపు విజ్ఞానియై యుండియైన |
|
| ఆ. |
విశ్వమెల్లఁ జేసి విభజించి గుణముల, నెవ్వఁ డనుసరించె నెవ్వఁ డవని భారమెల్లఁ బాయఁ బ్రభవించె దేవకి, కెవ్వఁ డాత్మతంత్రుఁ డీశ్వరుండు. |
1521 |
| వ. | అట్టి కృష్ణునకు నమస్కరించెద; ఆ నందనందనునిదివ్యచిత్తమునం గల తెఱంగునం బ్రతుకం గలవార మని వీడ్కొలిపిన, నక్రూరుం డతనితలం పెఱింగి యిట్లనియె. నీ తలంపు గనుంగొంటి. నీ కిష్టం బగునట్లు వర్తింపుమని పలికి, మరల మథురకుం జనుదెంచి, తదీయవృత్తాంతంబు రామకృష్ణుల కెఱింగించె. | 1522 |
| వ. | అంతఁ గంసభార్య లగు నస్తియుం బ్రాస్తియు, విధవలయి, దుఃఖింపుచుం దమదండ్రి యయిన జరాసంధుని కడకుం జని. | 1523 |
|
 |
|