శ్రీమహాభాగవతము - దశమస్కంధము - పూర్వభాగము - సహోదరుని భంగమునకు ఖిన్నయగు రుక్మిణీదేవిని బలభద్రుం డూరార్చుట - బమ్మెర పోతన

సహోదరుని భంగమునకు ఖిన్నయగు రుక్మిణీదేవిని బలభద్రుం డూరార్చుట

వ.	అని వితర్కించి రుక్మిణీదేవి నుపలక్షించి యిట్లనియె.	1774
శా.	తోడంబుట్టిన వానిభంగమునకున్‌ దుఃఖించి మా కృష్ణు నె గ్గాడం జూడకు మమ్మ! పూర్వభవకర్మాధీనమై ప్రాణులన్‌ గీడున్‌ మేలును జెందు; లేఁ డొకఁడు శిక్షింపంగ రక్షింప నీ తోడంబుట్టువు కర్మశేషపరిభూతుం డయ్యె నేఁ డియ్యెడన్‌.	1775
క.	చంపెడి దోషము గలిగినఁ, జంపఁ జనదు బంధుజనులఁ జను విడువంగాఁ జంపిన దోషము సిద్ధము, చంపను మఱి యేల మున్న చచ్చినవానిన్‌.	1776
ఆ.	బ్రహ్మచేత భూమిపతుల కీ ధర్మంబు, కల్పితంబు రాజ్యకాంక్షఁ జేసి తోడిచూలు నైనఁ దోడఁబుట్టినవాఁడు, చంపుచుండుఁ గ్రూరచరితుఁ డగుచు.	1777
క.	భూమికి ధనధాన్యములకు, భామలకును మానములకుఁ బ్రాభవమునకుం గామించి మీఁదు గానరు, శ్రీమదమున మానధనులు చెనకుదు రొరులన్‌.	1778
వ.	వినుము. దైవమాయం జేసి దేహాభిమానులైన మానవులకున్‌ బగవాఁడు, బంధుండు, నుదాసీనుండు నను మోహంబు సిద్ధంబై యుండు; జలాదులయందుఁ జంద్రసూర్యాదులును, ఘటాదులయందు గగనంబును బెక్కై కానంబడు భంగి, దేహధారుల కందఱికి నాత్మ యొక్కం డయ్యును బెక్కండ్రై తోఁచు; నాద్యంతంబులు గల యీ దేహంబు ద్రవ్యప్రాణగుణాత్మకంబై, యాత్మయందు నవిద్యచేతఁ గల్పితంబై, దేహిని సంసారంబునం ద్రిప్పు. సూర్యుండు తటస్థుండై యుండఁ బ్రకాశమానంబు లయిన దృష్టిరూపంబులుంబోలె నాత్మ తటస్థుండైయుండ దేహేంద్రియంబులు ప్రకాశమానంబు లగు; నాత్మకు వేఱొక్కటితోడ సంయోగవియోగంబులు లేవు; వృద్ధిక్షయంబులు చంద్రకళలకుం గాని చంద్రునికి లేని కైవడి, జన్మనాశంబులు దేహంబునకుఁ గాని, యాత్మకుఁ గలుగనేరవు. నిద్ర వోయినవాఁ డాత్మను విషయఫలానుభవంబులు సేయించు తెఱంగున, నెఱుక లేనివాఁడు నిజము గాని యర్థమునందు ననుభవము నొందుచుండుఁ గావున.	1779
క.	అజ్ఞానజ మగు శోకము, విజ్ఞాన విలోకనమున విడువుము నీకుం బ్రజ్ఞావతికిం దగునే, యజ్ఞానుల భంగి వగవ నంభోజముఖీ!	1780
వ.	ఇట్లు బలభద్రునిచేతఁ దెలుపంబడి, రుక్మిణీదేవిదుఃఖంబు మాని యుండె; నట రుక్మి యను వాఁడు ప్రాణావశిష్టుండై, విడువఁబడి తన విరూపభావంబునకు నెరియుచు, హరిం గెల్చికాని కుండిన పురంబుఁ జూడ నని ప్రతిజ్ఞ సేసి, తత్సమీపంబున నుండె నివ్విధంబున.	1781
క.	రాజీవలోచనుఁడు హరి, రాజసమూహముల గెల్చి రాజస మొప్పన్‌ రాజిత యగు తన పురికిని, రాజాననఁ దెచ్చె బంధురాజి నుతింపన్‌.	1782