శ్రీమహాభాగవతము - దశమస్కంధము - ఉత్తరభాగము - శ్రీకృష్ణ భీమార్జునులు జరాసంధుని వధింపఁ బోవుట - బమ్మెర పోతన

శ్రీకృష్ణ భీమార్జునులు జరాసంధుని వధింపఁ బోవుట

తే.	తవిలి యప్పుడు మల్లయుద్ధమున వానిఁ, బిలుకుమార్పింప వచ్చును భీముచేత! ననిన ధర్మజుఁ ‘డదిలెస్స’ యనిన విప్ర, వేషములు దాల్చి యరిగిరి విశదయశులు.	717
వ.	ఇట్లు కృష్ణభీమార్జునులు బ్రాహ్మణవేషంబులు దాల్చి త్రేతాగ్నులుం బోలెఁ దమ శరీరతేజోవిశేషంబులు వెలుంగ, నతిత్వరితగతిం జని గిరివ్రజంబు సొచ్చి యందు నతిథిపూజలు శ్రద్ధాగరిష్ఠచిత్తుండై కావించుచున్న జరాసంధునిం గనుంగొని యిట్లనిరి.	718
క.	‘ధరణీశ! యతిథిపూజా, పరుఁడవు నీ వనుచు దిశలఁ బలుకఁగ విని మే మరుదెంచితిమి మదీప్సిత, మఱసేయక యిమ్ము సువ్రతాచారనిధీ!	719
క.	అతిథిజనంబుల భక్తిన్‌, సతతముఁ బూజించి యుచితసత్కారము లు న్నతి నడపు సజ్జనులు శా, శ్వతకీర్తులు ధరణిఁ బడయఁ జాలుదు రనఘా!	720
క.	పరికింపఁగ దేహం బ, స్థిర మని నిజబుద్ధిఁ దలఁచి చిరతరకీర్తి స్ఫురణం బ్రస్తుతి కెక్కని, పురుషుఁడు జీవన్మృతుండు భూరివివేకా!	721
క.	ధారుణిలోన వదాన్యుల, కీ రాని పదార్థ మొక్కటేనిం గలదే కోరినఁ దన మేయెముకలు, ధీరుండై యిచ్చె నని దధీచిని వినమే?	722
క.	అడిగిన వృథసేయక తన, యొడ లాఁకలిగొన్న యెఱుకు కోగిరముగ నే ర్పడ నిచ్చి కీర్తిఁ గనె నని, పుడమిన్‌ మును వినమె యల కపోతము ననఘా!	723
క.	ఆ యింద్రాగ్నులు శ్యేనక, వాయస రూపములఁ దన్ను వలఁతిగ వేఁడన్‌ ధీయుతుఁడై మును శిబి తన, కాయము గోసిచ్చె నన జగంబుల వినమే!	724
ఆ.	ధీరమతులు రంతిదేవహరిశ్చంద్ర, బలులు నుంఛవృత్తి బ్రాహ్మణునిని మున్ను సెప్ప వినమె? సన్నుతచరితులు, సన్న నైన నేఁడు నున్నవారు.	725
వ.	అనిన విని జరాసంధుండు వారల రూపంబులును, మేఘగంభీరభాషణంబులును, గుణకిణాంకం బులును మహాప్రభావంబులును జూచి తన మనంబున ‘వీరలు బ్రాహ్మణవేషధారులైన రాజేంద్రులు గానోపుదు; ర, ని తలంచి ‘యిమ్మహాత్ములు గోరిన పదార్థంబ కాదు; ప్రాణంబు లేనియు నిత్తు; నదియునుం గాక తొల్లి బలీంద్రుండు విప్రవ్యాజంబున నడిగిన విష్ణుదేవునకు నాత్మపదభ్రష్టత్వం బెఱింగియు విచారింపక జగత్త్రయంబు నిచ్చి కీర్తిపరుం డయ్యె; క్షత్రబంధుం డనువాఁడు బ్రాహ్మణార్థంబు నిజప్రాణపరిత్యాగంబు సేసి నిర్మలంబగు యశంబు వడసె; నది గావున ననిత్యంబైన కాయంబు విచారణీయంబు గాదు; కీర్తి వడయుట లెస్స’ యని తలంచి యుదారుండై కృష్ణార్జునభీములం గని యిట్లనియె.	726
క.	భూరిగుణులార! మీ మది, కోరిక యెఱిఁగింపుఁ డేమి కోరిన నైనన్‌ ధీరత నొసఁగుటయే కా, దారయ నా శిరము ద్రుంచి యైనను నిత్తున్‌.	727
ఉ.	నావుడుఁ గృష్ణుఁ డమ్మగధనాథున కిట్లను భూవరేణ్య! నీ భావము సూనృతవ్రతశుభస్థితిఁ జెందు టెఱుంగవచ్చె మా కీవలె నాజిభిక్ష యితఁ డింద్ర తనూభవుఁ డే నుపేంద్రుఁడం బావని యీతఁ డిం దొకనిఁ బైకొని యెక్కటి పోరఁగాఁ దగున్‌	728
చ.	అన విని వాఁడు నవ్వి యహహా! విన వింతలు పుట్టె మున్ను న న్ననిమొన నోర్వఁ జాలక భయంబునఁ బాఱితి పెక్కుమార్లు; వం చన మధురాపురిన్‌ విడిచి సాగరమధ్యమునందు డాఁగవే? వనరుహనాభ! నీ బిరుదు వాఁడితనంబును నాకు వింతయే?	729
క.	ఇన్నేల సెప్ప? మాయలఁ, బన్నినఁ బో విడువ గోపబాలక! బల సం పన్నుని మాగధభూవరు, న న్నెఱుఁగవె తొల్లి నందనందన! పోరన్‌?	730
ఉ.	కాన రణోర్వి న న్నెదురఁ గష్టము గాన తలంగు; గోత్ర భి త్సూనుఁడు భూరిబాహుబలదుర్దముఁ డయ్యును బిన్న; యీ మరు త్సూనుఁడు మామకప్రకటదోర్బలశక్తికిఁ జూడఁ దుల్యుఁడౌ; వీని నెదుర్తు నంచుఁ జెయివీచె జరాసుతుఁ డుగ్రమూర్తియై.	731
క.	కరువలిసుతునకు నొక భీ, కరగద నిప్పించి యొక్కగదఁ దనకేలన్‌ ధరియించి నలువురును గ్ర, చ్చఱఁ బురివెలి కేగి యచట సమతలభూమిన్‌.	732