| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభాగవతము | దశమస్కంధము - ఉత్తరభాగము |
| సీ. |
మునినాథ! పార్థుండు వనజనాభునిసహోదరి సుభద్రను నే విధమునఁ బెండ్లి యయ్యెను నా విధం బంతయు నాకును దెలియంగ నెఱిఁగింపు ధీవిశాల! యనవుడు నా వ్యాసతనయుఁ డాతనిఁ జూచి వినవయ్య! నృప! దేవవిభునిసుతుఁడు మును తీర్థయాత్రాసముత్సుకుండై చని రమణఁ బ్రభాసతీర్థమున నుండి |
|
| తే. |
యా తలోదరితోడినెయ్యంబు కలిమిఁ, జూడఁ గోరుచు రాముఁడు సుందరాంగిఁ గౌరవేంద్రున కీ సమకట్టె ననుచుఁ, దనకు నెఱుఁగ రా నా పురందరసుతుండు. |
1165 |
| వ. | అట్లు సుభద్రాదర్శనోత్సాహంబు దన మనంబున సందడిగొనం, ద్రిదండివేషంబు ధరియించి, ద్వారకాపురంబునకుం జనుదెంచి, య ప్పౌరజనంబులు భక్తిస్నేహంబుల ననిశంబుఁ బూజింపం దన మనోరథసిద్ధి యగు నంతకుం గనిపెట్టుకొని, వానకాలంబు సనునంతకు న ప్పట్టణంబున నుండు సమయంబున. | 1166 |
| క. |
రాముఁడు తత్కపటాకృతిఁ, దా మదిఁ దెలియంగలేక దగ నొకనాఁ డా భూమీవర తాపసుఁ బో, రామిఁ గని యాత్మమందిరమునకుఁ దెచ్చెన్. |
1167 |
| ఆ. |
తెచ్చి భిక్షసేయ దేవేంద్ర తనయుండు, గుడుచుచుండి యచటఁ గోరి మెలఁగు నసమబాణు మోహనాస్త్రంబు కైవడి, వీరమోహి నన విహారలీల. |
1168 |
| వ. | అట్లు సుభద్ర విహరించుచున్న సమయంబున. | 1169 |
| చ. |
జలరుహపత్త్రనేత్రు ననుసంభవ చారువధూలలామ స ల్లలితవిహారవిభ్రమవిలాసము లాత్మకు విందు సేయ న బ్బలరిపునందనుండు గని భావజసాయకబాధ్యమాన వి హ్వలహృదయాబ్జుఁడై నిలిపె నత్తరుణీమణియందుఁ జిత్తమున్. |
1170 |
| ఉ. |
ఆ తరుణీశిరోమణియు నర్జును నర్జునచారుకీర్తి వి ఖ్యాతుని నింద్రనందను నకల్మషమానసుఁ గామినీ మనో జాతునిఁ జూచి పుష్పశరసాయకజర్జరితాంతరంగయై భీతిలి యుండె సిగ్గు మురిపెంబును మోహముఁ దేఱు చూపులన్. |
1171 |
| వ. | అట్లా నృపసత్తమమత్తకాశిను లొండొరుల చిత్తంబులు చిత్తజాయత్తంబులై కోర్కులు దత్తరింపం దాల్ములు వీడ సిగ్గునం జిట్టు ముట్టాడుచున్నయంత నొక్కనాఁడు దేవతామహోత్సవనిమిత్తం బత్తలోదరి పురంబు వెలుపలికి నరుగుదెంచిన నర్జునుండు గృష్ణ దేవకీ వసుదేవుల యనుమతంబు వడసి తోడనం దానును చని యప్పుడు. | 1172 |
| సీ. |
సాంద్రశరచ్చంద్రచంద్రికాస్ఫూర్తిచే రాజిల్లు పూర్ణిమారజనివోలెఁ బూర్ణేందుబింబావతీర్ణమై యిలమీఁద, భాసిల్లు హరిణడింభంబుఁబోలె సులలితమేఘమండలమును నెడఁబాసి వసుధఁ గ్రుమ్మరు తటిద్వల్లివోలె మాణిక్యరచితసన్మహితచైతన్యంబు వొందిన పుత్తడిబొమ్మవోలె |
|
| తే. |
లలితవిభ్రమరుచికళాలక్షణములఁ, బొసఁగ రూపైన శృంగారరసముఁబోలె నర్థిఁ జరియించుచున్న పద్మాయతాక్షిఁ, బ్రకటసద్గుణభద్ర సుభద్రఁ జూచి. |
1173 |
| వ. | అప్పుడు డాయం జని యరదంబుపై నిడుకొని పోవుచుండం గనుంగొని యదుబలంబులు మదంబున నంటం దాఁకిన, నప్పు డయ్యాఖండలనందనుండు ప్రచండగాండీవకోదండనిర్ముక్తకాండంబులం దూలించి, యఖండబాహుదండవిజయప్రకాండుండై ఖాండవప్రస్థపురంబున కరిగె; నట బలభద్రుం డవ్వార్త విని విలయసమయసమీరసఖునికైవడిం బటురోషభీషణాకారుండై క్రోధించినం గని కృష్ణుం డాదిగాఁ గల బంధుజనంబు లతనిచరణంబులకుం బ్రణమిల్లి మృదుమధురభాషణంబుల ననునయించి యొడంబడు నట్లుగా నాడిన నతండును సంతుష్టుం డయి మనంబునఁ గలంకదేఱి యప్పుడు. | 1174 |
| క. |
కరులం దేరుల నుత్తమ, హరులన్ మణిహేమభూషణాంబరభృత్యో త్కర దాసికాజనంబుల, నరణంబుగ నిచ్చి పంపె ననుజకుఁ బ్రీతిన్. |
1175 |
| వ. | ఇట్లు కృష్ణున కభిమతంబుగా నర్జున సుభద్రల కరణం బిచ్చి పంపెనని చెప్పి శుకయోగీంద్రుండు మఱియు నిట్లనియె. | 1176 |