| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆనుశాసనికపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము |
| వ. | అనిన నతం‘డెవ్వరిఁ బాటించుట విభులకు వలయు’నని యడిగిన నా భూపతికి భీష్ముం డిట్లనియె. | 159 |
| సీ. |
‘జననాథ! విను, తప స్స్వాధ్యాయముఖ కర్మ | కరణత నుభయలోకముల వశగ తములఁ జేయఁగఁ జాలు ధాత్రీసురులు మన్న | నకుఁ బాత్రములు; పతి నాతి కెట్లు రాజునకును నట్లు బ్రాహ్మణుఁ డొడయుండు | బ్రాహ్మణుం డను మాట పావనంబు, హర్షించి శుభముల నలిగి యాపదల నిం | ద్రునికైనఁ జేయు విప్రుండు నృపతి |
|
| తే. |
గొడుకుఁ బోలె నరయ, గురుఁ బోలెఁ గొలువంగ | నగ్నిఁ బోలె నిష్ఠ నర్చితుఁడుగఁ జేయవలయు విప్రుఁ జెప్పెద, వేదసం | వాద; మేకబుద్ధి నాదరింపు. |
160 |
| వ. | వేదంబులు దమలోన గోష్ఠి సేయుచున్న సమయంబున. | 161 |
| సీ. |
బ్రాహ్మణజాతికిఁ బరిభవం బొనరింప | మున్ను చేసిన పుణ్యములు నశించు, జపహోమముఖ కర్మసంచయంబున కధి | కతరంబు విప్రముఖమున నిడుట. భూసురార్చన మొక మాసంబు సలిపినఁ | బాపంబులెల్లను బాసిపోవు, నగ్రవర్ణులఁ గాంచి యాదరింపక యుండు | కంటెను, గీడొండు గలుగ దరయ, |
|
| తే. |
నని క్రమంబున ఋగ్వేదమును యజుస్సు | సామము నధర్వణమ్మును, సారభూత భవ్య సంభాషణముసేఁత దివ్యమునుల | వలన విందుము, కౌరవకులపవిత్ర!’ |
162 |