 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆనుశాసనికపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము |  |
విష్ణుదేవుఁడు గరుత్మంతున కుపదేశించిన యాత్మతత్త్వ ప్రకారము (సం. 13-43-1 (కుంభ))
| సీ. |
‘అనిమిష గంధర్వదనుజు లాదిగ నెవ్వ | రును విను, నాయున్న రూ పెఱుంగ; రఖిలభూతములు నాయం దుద్భవించు, వ | ర్తించు, లయించు, వర్తింప నేను వాని వశంబున వసియింతు సర్వంబు | నందును, నాతత్త్వ మధిగమింప నగు నగ్ని యాత్మ సమాహితంబుగఁ జేయఁ | గామవర్జిత మహంకారవిముఖ |
|
| తే. |
మజడ, మపరిగ్రహం బహింసానుమోది | క్రోధరహితంబు నిర్మలబోధయుతము నిత్యతృప్తంబు, శాంతంబు, సత్యభక్తి | యైన చిత్తంబు గల నియతాత్మకులకు. |
378 |
| వ. | సాంఖ్యయోగయుక్తులు, బహిర్దర్శనులై నిశ్చయరహితు లైరేని నస్మదీయ తత్త్వంబు గాన నేర; రది మోహపంకమగ్ను లగువారికి నుపవాసంబుల నియమంబుల వ్రతంబుల నెఱుంగ శక్యంబుగా, దేకాంతిక ధ్యానపరుల కెఱుంగుట గలుగు; రజస్తమోదూషితంబు గాక కేవలసత్త్వాధిష్ఠితంబయిన జ్ఞానంబున న నన్నవలం బించునది, సూక్ష్మసరణి వాసుదేవ సంకర్షణ ప్రద్యుమ్నానిరుద్ధ నామంబులం జతుర్విధంబుల విభక్తుండనై, ప్రాణులయం దాత్మ బుద్ధ్యహంకార మనోరూపవ్యాపకత్వంబు నొంది యుండుదు; నిట్టిది మదీయ స్థూల ప్రకారంబు; కశ్యపనందనా! నీవు మన్మనస్కుండవు, మద్భక్తుండవు మత్పరాయణుండవు నై మత్స్వరూపవేది వగు’ మనియె నని చెప్పి సుపర్ణుండు. | 379 |
| క. |
పురుషవరులార! యద్భుత | తర మగు హరి దివ్యచేష్టితము నాకుం ద త్కరుణం దోఁచిన యట్టిది | పరిపాటిని మీకుఁ దేటపఱిచితి భక్తిన్!’ |
380 |
| వ. | అనిన విని యమ్ముని సిద్ధజనంబులు పరమాదరంబున నప్పక్షిదేవు దీవించి, యామంత్రణంబు సేసి, హర్షోత్కర్షంబునం జిత్తంబులు జొత్తిల్లఁ దమలోన. | 381 |
| సీ. |
‘అక్కజం బగుచున్న యిక్కథ యితనిచే | విని కృతార్థుల మైతి’ మనిరి, మఱియుఁ ‘బుణ్య మాయుష్యంబు భూతిప్రదము; భక్తి | వినిన విప్రుఁడు వేదవిద్య పెంపు, నృపవైశ్య శూద్రు లనుపమాన జయధన | సౌఖ్యంబులను గండ్రు; సర్వ జనుల కిహపర సిద్ధుల కిది సాధనం బగు’ | నని పల్కి యాత్రేచ్ఛఁ జనిరి; దీని |
|
| ఆ. |
బ్రహ్మ సురలకుఁ జెప్పిన భంగి వసువు | లవనిసురు లయి వచ్చి మాయమ్మపాల నున్న నా కర్థిఁ జెప్పి; రయ్యున్న రూపు | నీకు జెప్పితిఁ గురుకులనృపవరేణ్య! |
382 |
| వ. | అని చెప్పి దేవవ్రతుండు వెండియు నిట్లనుఁ ‘బాండవాగ్రజా! వైకుంఠ సుపర్ణ సంవాదంబగు నీ యాఖ్యానంబునకు నభిప్రాయం బాకర్ణింపుము. | 383 |
| తే. |
వివిధ సంకల్ప యజ్ఞముల్ విడిచి యాత్మ | యందు నిష్ఠమై నగ్ని సమాహితముగఁ జేసి నిస్స్పృహుఁడై విష్ణుఁ జిత్తవృత్తిఁ | జేర్చు వాఁ డవ్యయస్థితిఁ జేరనేర్చు.’ |
384 |
| వ. | అని యిట్లు భీష్ముండు విష్ణు స్వరూప జ్ఞానప్రకారం బితిహాస రూపంబున ధర్మజునకుం జెప్పెనని చెప్పిన ‘నప్పురుష వరుల యడుగుటలును, జెప్పుటలును లోకహితంబులై యింత యొప్పియుండునే! యటమీఁది సంభాషణ విశేషంబులు సెప్పు’ మని యడుగుటయు. | 385 |
|
 |
|