శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - దైవ పిత్ర్యంబులగు దానంబులకుఁ బాత్ర భూతుల నిరూపించుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

దైవ పిత్ర్యంబులగు దానంబులకుఁ బాత్ర భూతుల నిరూపించుట (సం. 13-24-49)

సీ.	‘భోజనార్థులఁ దుష్టిఁ బొందించునతఁడును, \| దెరువాటువలనఁ దస్కరులచేతఁ జే టొంది ధనము వాంఛించు నతండు, వ్ర \| తంబున కుద్యాపనంబు సేయఁ దలఁచి యర్థించునతండును, గురుఁ దల్లి \| దండ్రుల సంక్లిష్ట దారపుత్రు లను బ్రోవఁ బడునతండును, మహావ్యాధి ని \| రాసంబు సేయంగ నాస చేయు
తే.	నతఁడు, నిష్పాపుఁ డైన ధరామరుండు, \| నెపుడు భిక్షయ బ్రదుకగునేని నట్టి యతఁడు, దైవపిత్ర్యములకు నతిశయంబు \| గల్గు పాత్రంబు లగుదురు కౌరవేంద్ర!’	059
వ.	అని చెప్పి మఱియు నిట్లనియె.	060
సీ.	‘సత్రంబు, సాలయు, జలిపందిరియు, రచ్చ \| కొట్టము వ్రచ్చుట, గురుజనముల నిందించు, టాగమనింద, దదీయ వి \| క్రయవిధి, దద్విలేఖనము, గొండి యము, సంధిభేదన, మన్య కర్మోప జీ \| వన, మకృతజ్ఞత, పారదార వృత్తి, మంత్ర సుశాస్త్ర విధ్వంసనము, మద \| లోల, ననాథను, బాలవృద్ధఁ
తే.	దాపసిని, భీతివంచనఁ దలరఁజేయు \| టతిథి పుత్రభృత్యులకు నాహారకలన మాచరింపక కుడుచుట, యార్యకోటి \| నిరయహేతువులుగఁ జెప్పు నృపవరేణ్య!	061
సీ.	విషశస్త్ర కేశముల్‌ విక్రయించుట, శస్త్ర \| ములచేఁత కన్యాజనులను విప్ర తతిని గోగణమును దఱిసిపోవుట, యుపా \| ధ్యాయు సభక్తికుం డైన భృత్యు విడుపు మార్గముఁ గ్రంప నడిచి కొయ్యలు ప్రాఁతి \| చెఱుచుట నరకంబు సేయు నండ్రు; నేరమి లేకయు నెపమిడి యర్థంబు \| గొనురాజుఁ బ్రజరక్ష వినికి గలిగి
తే.	యాచరింపని విభుఁడును, నప్పనంబు \| పలుకుబడి దప్పి కొనియెడు పతియు, గోవు ముక్కు గుట్టెడివాఁడుఁ, దన్ముష్కఘాతి \| యగునతండు నధోగతి కరుగువారు.	062
సీ.	ధర్మంబు భయమున, దారిద్ర్య సంబాధ \| మున రోగమునుఁ బాపములుఁ దొఱంగఁ జేఁతకునైనఁ జేసిన దేవకార్యార్థ \| పశుహింసనంబును, బరమ తపము శుశ్రూషయును గల్గి శ్రుతము సంపాదించి \| యప్రతిగ్రాహకుఁ డైన, మద్య మాంస పరస్త్రీ సమాగమ వైముఖ్య \| మున నాశ్రమస్థులఁ దనకులంబు
తే.	వారి భరియించినను, హేమవస్త్ర మంది \| రాన్నపానంబు లొసఁగిన, నాశ్రయంబు దీనులకు నిచ్చినను, హింస మానినను, స \| మంచిత స్వర్గలక్ష్మి సిద్ధించు నండ్రు.	063
సీ.	రచ్చకొట్టంబు, నారామంబుఁ గూపంబుఁ \| బ్రపయుఁ గావించుట, భయభరార్త కోటిఁ గాచుట, కన్య, గోవు, వాహనము, దా \| సుని దాసి నిచ్చుట, దనకుఁ గీడు సేసిన సైఁచుట, చెలులఁ జుట్టంబులఁ \| బ్రోచుట, పెక్కండ్ర పొంటెఁ గార్య మునఁ బరాక్రమమున ధనమునఁ దా నల \| జడిపాటు, దుష్కర్మ సరణిఁ బొరయ
ఆ.	కునికి, నాకలోకమునకు నిచ్చెన లగు \| నెక్కులమునఁ బుట్టిరేని బహు సు తుండు, నతికృపాన్వితుఁడు, వేయు నెలలపై \| బ్రతికినతఁడుఁ గండ్రు త్రిదశపదము’.	064
వ.	అని నిర్దేశించి.	065
ఆ.	‘నరకవాసకారణము నెఱింగించితిఁ \| బుణ్యలోక హేతు భూతములును దేట పడఁగఁ జెప్పితిని, గురుసంతతి \| శ్రేష్ఠ ! యింక నేమి సెప్పవలయు?	066
వ.	అడుగు ‘మనినం, గౌంతేయపూర్వజుండు శాంతనవుతో ‘బ్రహ్మహత్యాసమంబు లని కొందఱు గొన్ని కర్మంబు లుగ్గడింతురు; హింస లేకయు నట్లయ్యెడు నవి యెయ్యవి? వాని నేర్పడ నెఱింగింపవే’ యనుటయు నతం డతని కిట్లనియె.	067
సీ.	‘దివ్యబోధాఢ్యు, వేదవ్యాసమునినాథు \| నడిగితి నొక్కనాఁ డధిక భక్తి నిట్లని; యా సంయమీంద్రుండు గృప నాకు \| నెఱిఁగించె, ననఘ! నా యెఱిఁగినట్టి విధము లెఱింగింతు వినుము; విప్రునిఁ గృశు \| నామంత్రితునిఁ జేసి యతఁడు, గుడువ వచ్చినఁ బెట్టమి, వరకులంబును, సార \| విద్యయుఁ, గల, విప్రవృత్తి గొనుట
తే.	నీరు ద్రావంగ గోవు లేతేర, విఘ్న \| మాచరించుట, బధిర పంగ్వంధ ధనము లపహరించుట, వేదశాస్త్రాదినింద, \| బ్రహ్మహత్య లెట్టట్టుల పౌరవేంద్ర!	068
తే.	అలుకఁ బురి నూర వనమున నగ్ని యిడుట, \| పాపశీలతమై బొంకి బ్రాహ్మణునకు నధికతర మగు శోకంబు నావహించు \| టంచితాచార! బ్రహ్మహత్యా సమములు.	069
తే.	రూప గుణ శీలముల ననురూపుఁ డైన \| వరుని కీక కన్నియఁ దన వలసినట్లు తగని వానికి నిచ్చుట ధర్మదేవ \| తాతనూభవ ! బ్రహ్మహత్యాసమంబు.	070