శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - భీష్ముఁడు ధర్మజున కౌరసాది పుత్త్రభేదంబు తెఱంగు సెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

భీష్ముఁడు ధర్మజున కౌరసాది పుత్త్రభేదంబు తెఱంగు సెప్పుట (సం. 13.49-1)

వ.	అనిన విని యుధిష్ఠిరుండు.	241
క.	‘కొడుకులు బహువిధు లని యె \| ప్పుడు విందును; వారి తెఱఁగు పురుషవరా! యే ర్పడఁ జెప్పవలయు నా’ కని \| యడిగిన, గాంగేయుఁ డిట్టులను నాతనితోన్‌.	242
తే.	పరమసంస్కృత యగు నాత్మభార్యయందు \| ధర్మవిధిఁ గలిగించిన తనయుఁ డనఁగఁ దాన యౌరసుఁ డను నభిధాన మొప్పఁ \| బరఁగు నుత్తముఁ డాతఁడు ప్రథముఁ డధిప!	243
తే.	తగిన వరునకు నిచ్చిన తనదు దుహితఁ \| గనిన పుత్రు నయ్యిరువురు వినఁగ నియ్య కొనఁగ వీఁడు నా కొడు కనఁ గొడుకు వాని \| పేరు పుత్రికా పుత్రుండు పౌరవేంద్ర!	244
తే.	ధర్మపథమునఁ బనిచినఁ దనదుపత్ని \| యర్హపురుష సంగతిఁ గన్న యాత్మజుండు క్షేత్రజుం డనఁగా నిజపుత్ర భావ \| మొందు ధర్మప్రపంచాభినందితాత్మ!	245
క.	జననీ జనకు లుదక దా \| న నిరూఢము గాఁగ నిచ్చినం బడసిన నం దనుపేరు దత్రిముం డని \| ముని జనములు సెప్పుదురు విమోహవిదూరా!	246
ఆ.	తల్లిఁ దండ్రిఁ బాసి తనయంత నెచ్చట \| నేనిఁ దిరుగునట్టి వానిఁ జూచి, యాత్మసదృశుఁడైన యాత్మజుఁ జేసి కొ \| నంగఁ గృత్రిముం డనంగఁ బరఁగు.	247
తే.	ఎవ్వనికిఁ బుట్టె నేనియు నెఱుఁగకుండ \| నొక్కనికిఁ బరభార్యయం దుదయ మైన సూనుఁ డా భార్య గలవాని సుతుఁడు, వాని \| పేరు ‘గూఢజుఁ’ డనఁబడుఁ గౌరవేంద్ర!	248
క.	విను తల్లిదండ్రు లొల్లక \| తనయుని విడిచిన నొరుండు తనకుఁ దనయుఁగాఁ గొని నెమ్మి నడప నపవి \| ద్ధనాముఁ డగువాఁడు విమలధర్మప్రవణా!	249
తే.	పెండ్లి గాకమున్న పితృగృహంబునఁ గన్య \| సూనుఁ గనిన వినుము దానిఁ జేసి కొనిన యతని కతఁడు గొడు కగుఁ గానీన \| నామకమున బరఁగు నరవరేణ్య!	250
క.	విను గర్భిణి యగు టెఱుఁగక \| యును, నెఱిఁగియుఁ బెండ్లియైన, నుదయించిన నం దనుఁ డావరునకుఁ గొడు కగు \| జననాథ! సహోఢుఁ డనఁగఁ జను నండ్రు బుధుల్‌.	251
తే.	విభునిఁ దాను దొఱంగిన వెలఁది, విభుఁడు \| విడిచినట్టి సుమధ్యమ, విధవ, యక్ష తాత్వ దశ నెవ్వనికిఁ గనఁ దనయుఁ డాతఁ \| డతని కొడుకు పౌనర్భవుం డనఁగఁ బరఁగు.	252
క.	జననీజనకులు లేకు \| న్నను వారలు దన్ను విడిచినం దాన తనున్‌ దనయుఁడుగ నొరుల కిచ్చిన \| ననఘా! యాతండు సను స్వయందత్తుఁ డనన్‌.	253
ఆ.	తల్లిదండ్రు లమ్మఁ దనయుఁగా నొక్కరుఁ \| డాత్మసదృశజన్ముఁ డైన వాని విలిచికొనినఁ బాండవేయ మహత్తర! యక్కుమారుఁ గ్రీతుఁ డండ్రు బుధులు.’	254
క.	అని భీష్ముఁడు వెండియు ని \| ట్లను ‘ నా పన్నిరువురును ధరాధిప! యోగ్య త్వ నిరూఢు లెల్ల కర్మం \| బున; కౌరసుఁ డందులోన ముఖ్యుం డరయన్‌.	255
ఉ.	వానిన పోలు నండ్రు బుధవర్యులు కౌరవనాథ! పుత్రికా సూనునిఁ దక్కునీ వినిన సూనులు, యోగ్యత గాంతు రుత్తమం బైన కులద్వయంబును, సమాగతమై, విధివత్ప్రయోగతా నూనతఁ గల్గెనేని, నిగమోదిత కర్మకలాప యుక్తికిన్‌.’	256