శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - ఇంద్రునకు బ్రహ్మ చెప్పిన గోదాన విషయక వాక్యము - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

ఇంద్రునకు బ్రహ్మ చెప్పిన గోదాన విషయక వాక్యము (సం. 13-71-5)

వ.	అని చెప్పిన విని కుంతీతనయాగ్రజుండు ‘గోదాన కర్త లెందేని వసింతు రాలోకం బెట్టి? దెఱింగింపు’ మనిన నన్నరదేవునితో దేవవ్రతుండు ‘దీనికి బ్రహ్మవాక్యంబులు గల; విట్ల యింద్రుం డడిగిన నతనికి బ్రహ్మ యిట్లనియె.	463
ఆ.	‘అడిగి మేలు సేసి; తాలోక మెవ్వరు \| నెఱుఁగ కునికిఁ దెల్ల; మేను సువ్ర తాత్ములైన మునులు నతుల పాతివ్రత్య \| సతులు నెఱుఁగుదుము విశాలచిత్త!	464
క.	విను మయ్యెడఁ గాలక్రమ \| మును డప్పియు రోగములును ముదిమియు లే; వ వ్వినుత స్థానం బవ్యయ \| మును గేవల సార సంప్రమోదకరంబున్‌.	465
వ.	దానిపేరు గోలోకంబు.	466
క.	గురు శుశ్రూషకులును, స \| త్యరతులు శమదమ వినిర్మలాత్ములు దుర్భ క్ష్యరహితులును నిల్తు రను \| త్తర మగునచ్చోట గోప్రదానపరులతోన్‌.	467
వ.	అని వెండియు.	468
ఉ.	‘దాయధనంబు సంగరవిధా సముపార్జితమున్‌ సధర్మ కో పాయసమాహితంబును శుభప్రతిపాదనలబ్ధమున్‌ మరు న్నాయక! వెండియుం గలుగు నాయపుఁ జొప్పుల సొమ్ములుం దగన్‌ గో యజనార్థ సత్క్రియలకుం బెఱసొమ్ముల నైనఁ గీడగున్‌.	469
క.	విను గోలోకంబును గడ \| చిన లోకము గలుగ; దూఁది చెప్పెదఁ బుణ్యం బును గోప్రదాన విధి మిగి \| లిన యట్టిది వత్స! యొండు లే దరయంగన్‌.	470
తే.	ఆగమాధ్యయనంబు, వ్రతాభిరతియు, \| నైజకర్మ శీలము, గురుపూజనంబు, మాతృపితృ రక్షణముఁ, బాత్ర మహిమ లప్ర \| తర్క్య ఫలదాయి యైన గోదానవిధికి.	471
క.	అని నిర్దేశించిన న \| వ్వనరుహసంభవుని దివ్యవాక్యంబులు నె మ్మనమున నిడి గోయజ్ఞము \| లనూనవిధి నడపె నింద్రుఁ డమలచరిత్రా!	472
క.	నీవును నవధానముతో \| గోవుల మన్నింపు పాత్రకోటి కొసఁగు స త్సేవిత పుణ్య చరిత్రము \| లా వెరవునఁ బోల వెన్నియైనఁ గుమారా!’	473
క.	అని యిట్లు గోవిశేషము \| లనేక భంగులను బాండవాగ్రజునకు శం తనుసుతుఁడు సెప్పె నన విని \| ‘మునివర! యేభంగి వాక్యములు మఱి సెల్లెన్‌?’	474
వ.	అని యడుగుటయు.	475