శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - తృతీయాశ్వాసము - గోవులు రంతిదేవు యజ్ఞ పశువులై గోలోకంబునకుఁ బోవుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

గోవులు రంతిదేవు యజ్ఞ పశువులై గోలోకంబునకుఁ బోవుట (సం. 13-123-26 (కుంభ))

వ.	మహానుభావుండు గావున నప్పలుకులు విని రంతిదేవుం డయ్యాగంబు సుప్రయోగంబుగా సమాప్తంబు గావించెఁ; గొన్ని గోవులు కడమవడి పుడమిన నిలిచె; నధ్వరోపయోగంబు వడసిన గోగణంబులు గోలోకంబునకుం బ్రమోదంబునం బోయెఁ; దదీయ చర్మాస్థి శ్రేణులు తటంబులై తనరం బ్రభూత రక్తమేదః క్లేదంబు లేఱై పాఱి చర్మణ్వతి యను పేరం బరఁగె; నా రంతిదేవ భూపతియును యజ్ఞ సమృద్ధుండై వృద్ధశ్రవుని తోడి సఖ్యంబునం బొలిచి యక్షయ నాకంబున సుశ్లోకుండై యుండె; ఫేనపాఖ్యుండును గోలోకంబున శాశ్వతుండై వసించె’ నని చెప్పి భీష్ముండు వెండియు.	086
సీ.	‘మానవనాథ! యీ ఫేనపాఖ్యానంబు \| బదరికాశ్రమమున బాదరాయ ణుఁడు ప్రీతి నారాయణునకుఁ జెప్పిన నమ్మ \| హాత్ముండు గో యజనార్థి యగుచు నిది గొనియాడంగ విదితమై జగమునఁ \| బరఁగెఁ; బుణ్యతమంబు పావనంబు దీనిఁ బఠించిన వీనుల నించిన \| దురిత వర్గంబులఁ బొరయ వలదు;
తే.	పూరు నృపకుల భూషణ! పూత చరిత! నీవు నతిభక్తి గలుగుము గోవులందుఁ బరమనియతి నీ తంత్రంబు పఠన విధియు \| నేత దాకర్ణనంబును నెపుడుఁ జలుపు.’	087
క.	అనిన విని ‘యట్ల చేసెద \| ననఘా! గోమహిమ యిట్టు లాకర్ణింపం గనియును దనివి సనదు నా \| మన; మింకను జెప్పు నీ విమల వాక్యములన్‌.’	088
క.	అని ధర్మతనయుఁ డడిగిన \| ననయంబుఁ బ్రియంబుఁ బొంది యమరనదీనం దనుఁ డిట్లను ‘సత్యవతీ \| తనయుని వాక్యములు సెప్పెదను వినుము నృపా!	089
ఆ.	గోవిశేష మర్థి నీవు నన్నడిగిన \| యట్ల శుకుఁడు దండ్రి నడిగె; దాని కాత్మఁ బ్రియముఁ బొంది యా మహాసంయమి \| యా సుబుద్ధి కిట్టు లనియె నధిప!	090
సీ.	స్థావర జంగమాత్మకమైన భూత జా \| లంబు సుస్థితి గోగణంబు నాశ్ర యమునన తత్సంభవమును గోవులయంద; \| యవి మూల సంతాన మజున; కట్లుఁ గాక సిద్ధుల సాధ్యగణముల మాత లి \| ట్లగుట యెఱింగిన యతఁడు బ్రహ్మ లోక గోలోకాది లోకాంతరములకుఁ \| దనయింటి కరుగు చందమున నరుగుఁ
తే.	బరమగతిఁ గోరువారలు పాదముష్టి \| యష్టి వాక్చిత్తముల గోవు నభిభవింప కుండ వలయు నివ్విద్యఁ బద్మోద్భవుండు \| సెప్పె నది యాత్మపావన శిష్ట సేవ్య.	091
క.	పావనమని శ్రుతి సెప్పిన \| యే వస్తువు నాశ్రయించి యెక్కుడయిరి భూ తావలులకు సుర లట్టిది \| గోవు; తదీయ మగు మహిమకున్‌ గుఱిగలదే?	092
క.	వీణా కాహళ వేణు \| క్వాణ ప్రతిమములు ధేనువర్గధ్వను ల క్షీణ సుకృతంబు నిర్మల \| వాణి తదాకర్ణనంబు వర్ణన విధమున్‌.	093
క.	క్షీరము దధియును ఘృతము సు \| ధా రూపము లగుట దేవతా ప్రీణన య జ్ఞారంభంబులు విమలా \| చారా! గో దోహ నైక సాధ్యము లయ్యెన్‌.	094
ఆ.	శ్రుతులు నౌపనిషద సూక్తులు గో స్వరూ \| పంబు లని సరోజభవుఁడు సెప్పె ధర్మపరత పరమతపము మహాధ్వర \| మనఁగఁ బరఁగు గో సమర్చనంబు.	095
క.	ఈ వాక్యంబులు భూదే \| వావలి సన్నిధిఁ బఠించు నాతఁడు పుణ్యుం డై వెలయు; విన్నవారలు \| పావనగుణ! తత్‌క్షణంబ పాతు రఘములన్‌.	096
తే.	గో ఘృతంబు ప్రాశించియు గోకరీష \| సువిహిత స్నానుఁ డయ్యు భూదివిజుఁ డధిక భక్తి నిత్యంబు గోమతీపఠన మాచ \| రించియును గల్మషముల నిర్జించు ననఘ!	097
చ.	అనిమిషులున్‌ మహామునులు నయ్యయి పెంపులు గోమతిం బఠిం చిన సుకృతంబునం గనిరి శ్రీయును శత్రుజయంబుఁ బేర్మియుం దనయ సమృద్ధియుం గలుగుఁ దత్పఠనంబున బంధుకోటి బం ధనమునఁ బాయు; మార్గమునఁ దప్పు మృగార్తియుఁ జోరబాధయున్‌.’	098
వ.	అనిన విని యమ్మునిపతికి శుకుం డిట్లనియె.	099