శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - తృతీయాశ్వాసము - భీష్ముఁడు ధర్మజునకుఁ దటాక నిర్మాణ ఫలవిశేషంబు సెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

భీష్ముఁడు ధర్మజునకుఁ దటాక నిర్మాణ ఫలవిశేషంబు సెప్పుట (సం. 13-92-1)

సీ.	దేవ తిర్యఙ్నరస్థావరాశ్రయము త \| టాకంబు విను మట్లుఁ గాక యందు గోకులంబులు నీరు గొని దాని కర్తకు \| లము నెల్లఁ బుణ్యలోకమున కనుచు నీ లోకమున శ్రీయు నెక్కుడు కీర్తియు \| నతనికిఁ జేయు వర్షాగమమున సీతున వేసవిఁ జెఱువులో నీరున్న \| నగ్నిహోత్రాదిమయజ్ఞ వాజ
ఆ.	పేయఫలములోలి నాయన కగుఁ గట్టఁ \| దగిన తరువు లిడిన సుగతి గలుగు నిహసుఖంబుఁ బొందు విహగాది బహుభూత \| వాససౌఖ్య మతఁడు సేసెఁ గాన.	330
క.	సలిలాశయములు చేసిన \| నలఘుప్రియ మందుఁ బితృచయము లూర్ధ్వగతుల్‌ గలుగును దానం దమ కను \| తలఁపున నది గోరుచుండు ధర్మతనూజా!	331
తే.	ఛాయ నతిథి వర్గంబుఁ బుష్పముల సురగ \| ణంబుఁ బండులఁ బితృనివహంబుఁ బ్రమద మందఁ జేయు వృక్షంబు లట్లగుట వృక్ష \| రోపణ క్రియ మేటి ధర్మువు కుమార!	332
క.	అనిన విని ప్రీతుఁడై య \| జ్జన విభుఁడు గృహస్థధర్మ సాకల్యజ్ఞా న నిరూఢి నాదు చిత్తం \| బున నొలయింపు భవదీయ పుణ్యఫణితులన్‌.	333
క.	అనవుడుఁ దాత యలరి య \| మ్మనుమనితో నిట్టు లనియె మహియును విష్ణుం డును జేసిన సంవాదము \| విను మది నీ కోర్కిఁ దీర్చు విశ్రుత కీర్తీ!	334
తే.	నన్ను నీ వడిగిన యట్లు వెన్నుఁ డర్థి \| బుజ్జవంబులు మున్నుగ భూమిదేవి నడిగె; దానికిఁ బ్రియమంది యమ్మహాను \| భావ యిట్లని చెప్పెఁ దద్భావ మలర.	335
క.	‘దేవా ! హుతవహపరిచ \| ర్యావిధి యొనరించి బలిసమాచరణము భ క్త్యావేశంబునఁ జేయఁగ \| దైవతసంఘంబు సమ్మదంబునఁ దేలున్‌.	336
తే.	అన్నమున దుగ్ధమునఁ బండ్లనైన మూల \| కోటి నైనను దనుపారు నీటనైన నిత్యమును జేయునది పితృకృత్య మోపి \| వైశ్వదేవ మవశ్య నిర్వాహ్య మనఘ!	337
క.	ఆ చేఁత పిదప దానం \| బాచరణీయంబు శక్తి కనుగుణముగ భి క్షాచర్య సేయు విప్రుల \| వేచి యిడఁగవలయు నెపుడు వేగమ భిక్షల్‌.	338
తే.	అప్పటికి వారు లేకున్న నగ్రమగ్ని \| ముఖమునందైన నిడునది సఖుల బంధు జనుల నతిథుల గురుల భోజనవిధాన \| తృప్తులుగఁ జేసి బలివిధిఁ దీర్పవలయు.	339
వ.	బలు లుభయ ప్రకారంబులు; వానియందు ధర్మాధర్మౌషధి వనరక్షోజనాది విషయంబైన శ్రౌతబలి యేను మున్ను నిర్దేశించినది; యిప్పుడు చెప్పినయది పశుపక్షి చండాల ప్రభృతి గోచరంబగు స్మార్తబలి’ యని నిర్దేశించి వెండియు.	340
ఆ.	విను గృహస్థధర్మవిధ మిది యీ భంగి \| నడపి పిదప భోజనంబు సేయ వలయు విప్రుఁ డిట్టి వాఁడొందు నిహపర \| సౌఖ్యసంపదలఁ బ్రశస్తచరిత!’	341
క.	అని చెప్పినఁ గృష్ణుఁడు నె \| మ్మన మలర గృహస్థవిధి సమాచరణము ని ష్ఠ నడపెఁ గర్మ శ్రద్ధా \| ఘన! నీవును నట్ల నడపు గార్హస్థ్యంబున్‌.	342
క.	అది దురితనిరాసము న \| భ్యుదయానందంబు జేయుఁ బుణ్యయశస్సం పద నిచ్చు నూర్ధ్వలోక \| ప్రదమగు దానిఁ గొనియాడు భరతవరేణ్యా!’	343
వ.	అని యిట్లు భీష్ముండు భీమాగ్రజునకు గృహస్థ ధర్మప్రకారం బెఱింగించెనని చెప్పుటయు నప్పౌరవకులోత్తముల సంప్రశ్నోత్తరంబులు మఱి యెత్తెఱంగునం జెల్లెం? జెప్పవే యనుటయు.	344