శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము - ధూపదీపనైవేద్యంబుల ఫలవిశేషము భీష్ముఁడు ధర్మజునకుఁ జెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

ధూపదీపనైవేద్యంబుల ఫలవిశేషము భీష్ముఁడు ధర్మజునకుఁ జెప్పుట (సం. 13-155-1(కుంభ))

వ.	దేవా! వైశంపాయనుండు జనమేజయున కిట్లనియె.	002
తే.	అట్లు గృహమేధి ధర్మతత్త్వావగమము \| దనకుఁ గలుగంగఁ జేసిన తాత కెఱఁగి మనుమఁ డూర్జితభక్తియు వినయగౌర \| వంబు సమధికతావైభవంబుఁ బొంద.	003
వ.	‘మహాత్మా! సుమనోధూపదీప నైవేద్యంబు లుత్తమం బులగు పూజాసాధనంబు లని వానింగొని దేవతలం బూజింతురు; తద్విశేషం బెఱింగింపవే’ యని యడుగుటయు నం డాదరభరితుం డయి ‘దీని శుక్రుండు బలి దానవేంద్రునకు బలి మనువునకు, మనువు సువర్ణుండను తపోధనునకు సువర్ణుండు నారదునకుం జెప్పి, రప్పరమముని నాకుం జెప్పె నత్తెఱంగు సెప్పెద నాకర్ణింపు’ మని పలికి యప్పుడమిఱేని కిట్లనియె.	004
సీ.	‘ఓషధు లమృత మయ్యుత్తమ వస్తు సం \| తతిలోనఁ బుష్పవంతములు మేలు; పుష్పముల్‌ గొని సురపూజ లొనర్చిన \| మానవులకు మంచి మనసు గలుగు; నట్లు గావున సుమనో-భిధానము పుష్ప \| ములకయ్యెఁ ద ద్ద్రవ్యపూజ లిచ్చు నరుల కోర్కులు సుమనస్కతఁ దీర్చుట \| నమరులు సుమనస్కు లనఁగఁ జనిరి;
ఆ.	కంపు రూపుఁ దెలుపుఁ గలిగి యకంటక \| భూరుహాదులందుఁ బుట్టినట్టి పుష్పములఁ బ్రియంబుఁ బొంది కైకొండ్రు, ని \| ర్జరులు పూజనములఁ గురువరేణ్య!	005
క.	నలినంబులు జాజులునుం \| దులసీదళములుఁ బ్రభూతతోషము గీర్వా ణులకుం జేయును, యక్షా \| దులకు జలోద్భవము లెల్లఁ దుష్టి యొనర్చున్‌.	006
క.	అరుణంబులును సకంటక \| తరుభవములుఁ గటుకగంధధామములు నొన ర్తురు శాత్రవాభిచారిక \| కరణమున నధర్వమాంత్రికతఁ గుసుమంబుల్‌.	007
తే.	భూతరక్షోగణములకు భూపవర్య! తీక్ష్‌ణగంధపుష్పంబులు తృప్తిఁజేయు నలుపుఁదెలుపుఁ గలిగి పరిమళసుకాంతి \| భరితములు నగు పువ్వులు నరుల మెచ్చు.	008
క.	విను దేవాలయమునఁ బితృ \| వనమునఁ బుట్టు కుసుమములు వలదు వివాహం బునకు శాంతికపౌష్టిక \| వనితాజనరంజనాది వర్తనములకున్‌.	009
తే.	కుసుమముల గంధమున దేవకోటి, వాని \| దర్శనంబున యక్షులు; దదుపభోగ మున భుజంగప్రతాన మీమూఁడు దెఱఁగు \| లను మనుష్యులు ప్రియమందు టనఘ! కలుగు.	010
క.	దేవత లర్హ కుసుమ పూ \| జావిధిఁ బ్రియ మంది యపుడ జనులయెడల సం భావించి వారి కోర్కులు \| గావింతురు సఫలములుగఁ గౌరవనాథా!	011
తే.	సల్లకీజాత నిర్యాస మెల్ల దేవ \| తలకు మే లంతకంటె గుగ్గిలము లెస్స యగరు గంధర్వ యక్షోరగాదులకుఁ బ్రి \| యంబు ధూపదానము నెడ నధిపవర్య!	012
వ.	ధూపదానంబులయందు నధికతరంబు కర్పూరధూపం’ బని చెప్పి మఱియును.	013
క.	సమధురమును గటువును దీ \| క్ష్‌ణమునగు గంధముల ధూపకలన వరుస హృ ద్యములు సురయక్ష రక్ష \| స్సమితులకును దత్ప్రకారజాతులకు నృపా!	014
తే.	తగినయట్టి ధూపము దేవతలకు నిచ్చి \| పరమపుష్టియు నాయువుఁ బడయుఁ గర్త యక్ష గంధర్వపన్నగ రాక్షసులును \| ధూపమున మెచ్చి కోర్కు లిత్తురు కుమార!	015
క.	మలయజము నగరు మఱియుం \| గలుగు సురభివస్తువులు నికామప్రియదం బులు వైహారికధూపం \| బులయెడ మానవులచిత్తములకు నరేంద్రా!	016
ఆ.	దైవతార్చ లపుడు తామసభూత ర \| క్షోముఖంబు లైన కుత్సితంపు జాతులెల్ల దీపసన్నిధి నడఁగు న \| ట్లగుట దీపదాన మధికఫలము.	017
క.	ఆలోకదాన మున భూ \| పాల! పరఁగు దీప మీగి భావము సద్ధ ర్మాలోకనశీలంబగు \| నా లెస్స యొనర్చినట్టి యతనికి నధిఫా!	018
తే.	ఘృతము సాలమి వర్తి నికృష్ట యగుట \| దగ సమర్పించి పెంచుట ధరణినాథ! కాని యవి దీపదాన విధానమునఁ బ్ర \| కాశవస్తువు దృఢదీప్తికముగ వలయు.’	019
వ.	అని వెండియు.	020
క.	‘ఒరు లిచ్చినదీపం బప \| హరించి తత్పాతకమున నంధుండగు భూ వర! రథ్యాసభ గుడిపై \| గిరి దీపంబిడి విభూతికిం బాత్రమగున్‌.	021
తే.	ఆలనేయి ముఖ్యము; మహిషాదిమేష \| జనిత ఘృతములుఁ దైలంబు మనుజనాథ! మధ్యమము లగు; మేదో-స్థి మాంసరసము \| లరయ నింద్యముల్‌ దీపసమర్పణమున.	022
క.	జ్యోతి స్సాలోక్య కులో \| ద్ద్యోతన మహిత ప్రకాశయోగంబులు, పు త్రా! తెచ్చు దీపదానము \| దాత కొసఁగు నమరపూజిత సుఖత్వంబున్‌.	023
క.	దేవతలకు నగ్రపుసం \| భావన నుపహార మిచ్చి పదపడి కుడువం గా వలయు నట్టు సేయని \| ధీవిరహితుఁ డసుర యగుట దెల్లం బధిపా!	024
వ.	కావున.	025
క.	తనయింటఁ గలుగు నన్నము \| మును దేవతలకు నివేద్యముగఁ జేసి ప్రణా మనియమసహిత సమర్పణ \| మునఁ గృతకృత్యుఁడుగ వలయుఁ బురుషుం డనఘా!	026
వ.	పూజకుండు శక్తి సంపన్నుం డయి యొనర్చిన.	027
క.	తిలపిష్టము దధిదుగ్ధం \| బులు మఱియును ధూపములును బుణ్యపరిమళం బులునగు పదార్థములు విబు \| ధులకుం బ్రియ మొసఁగు బలివిధులఁ గురుముఖ్యా!	028
క.	ఉపహారసమర్చకుఁడగు \| సుపురుషు గృహదైవతములు శుభములఁ గూర్చున్‌ నృపవర! తత్కర్మరహితుఁ \| గృపలేక నితాంతవిఫలకృత్యుం జేయున్‌.	029
ఆ.	రక్తమాంస సహిత భక్త పిండముల ను \| ల్లసితలోహితాక్త లాజములను సురను బలియొనర్ప నురగయక్షాసుర \| ప్రముఖ భూతములు శుభంబు లొసఁగు.	030
క.	సౌమ్యాసౌమ్యబలులు విను \| సౌమ్యాసౌమ్య ప్రకార జనకృత్యంబుల్‌ సౌమ్యనృపోత్తమ \| యయ్యై \| కామ్యముఁ దత్తత్ప్రపూజ్య కరణిం జేయున్‌.	031
క.	అగ్రప్రదాయి వర్ణస \| మగ్రుఁడు బలయుతుఁడు బుద్ధిమంతుఁడు లోకా నుగ్రహ పాత్రము శాత్రవ \| నిగ్రహశక్తుండుఁ దత్త్వనిష్ఠుండు నగున్‌.’	032
వ.	అనిన విని యజాతశత్రుండు గంగాపుత్రుతో ‘సుమనోధూపదీపబలిప్రదానంబుల ఫలవిశేషంబు లింకను వినవలతుం జెప్పవే’ యనుటయు నప్పురుషవరుండా కురువంశవరున కిట్లను ‘నహుషువృత్తాంతంబున నది విస్పష్టంబగు వినుము చెప్పెద.	033