శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - పంచమాశ్వాసము - పార్వతి శివునకుఁ బతివ్రత కనర్హంబులగు ధర్మంబులఁ దెలుపుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

పార్వతి శివునకుఁ బతివ్రత కనర్హంబులగు ధర్మంబులఁ దెలుపుట (సం. 13. అను. 1.15-4609)

సీ.	‘పరమేశ! యాసురి పైశాచి రాక్షసి \| యను పేళ్ళు గల వధర్మాంగనలకు; వ్యభిచారతత్పరత్వంబు వారికి నెల్లఁ \| గల; దసురాంశజ క్రౌర్యనిరత, తనయిచ్చఁ బొలియించు ధనధాన్యములు, చల \| హృదయ, భోగపరాత్మ, యీర్ష్యగలదు; పైశాచి క్రోధన, భర్తృపుత్రులయందు \| నిఃస్నేహ, గృహకార్యనిపుణ గాదు,
తే.	కలహశీల; రాక్షసి సయికంబు లేదు, \| బొంకువల్కు , నెప్పుడు నిద్రవోవు, వీత లజ్జ; యిందఱు నాథుకులంబువారి \| దురిత మొందించి పోదురు నరకమునకు.	299
ఆ.	ఎఱుక గలిగి పిదప నేనియుఁ బతిభక్తి \| గలిగి ధర్మ మోపి సలిపి శాంతి గలిగియున్న మున్ను గల పాపములు వాసి \| పురుషుతోడ దివికిఁ బోవఁ గండ్రు.	300
ఆ.	అట్లుగాక పతుల యంతిమ సమయంబు \| నందుఁ జింతఁ దక్కి యనుమరణము చేసిరేని సుగతి సిద్ధించుఁ బతి సమే \| తంబుగాఁగ నన్నితంబినులకు.	301
క.	ద్విజభామినికి నధర్మము \| ప్రజఁ గాంచిన పిదప నయ్యపత్యము శోకో ద్విజితయుఁ బతిభక్తయునై \| త్యజించి యనుమరణ నియత యగుట మహేశా!’	302
క.	అని చెప్పి గౌరి పతి కి \| ట్లను ‘నాదగు చాపలమున నఖిలేశ్వర! నిన్‌ వినిపించితి నేఁ గొన్నివ \| చనముల; నీతప్పు నాకు సైఁపుము కరుణన్‌.’	303
క.	అని సిగ్గున చెన్నగు నా \| నన మించుక వాంచి యెత్తు నగతనయ శివుం డును మునులును మునిపత్నులు \| వినుతించిరి మధురవాక్య విభవం బెసఁగన్‌.	304
క.	సురగంధర్వఖచర కి \| న్నర కింపురు షోరగాది నారీజనముల్‌ పరమప్రీతిని బొగడిరి \| పరమేశ్వరి నెలుఁగు లడరఁ బంకజనాభా!’	305
క.	అని చెప్పి నారదుం డి \| ట్లను న గ్గోవిందుతోడ నప్పుడు ప్రియ మా ననమునఁ బొదలఁగఁ బార్వతిఁ \| గనుఁగొని సర్వేశ్వరుండు గారవ మొప్పన్‌.	306
క.	‘నానీ సంవాదము శుచి \| యై నైష్ఠికజనుల కెవ్వఁ డాదర మెసఁగం గా నలినాక్షీ! చెప్పును \| వానికి నిత్యామరత్వ వైభవ మొదవున్‌.	307
క.	మన సంవాదం బెవ్వరు \| వినిరి నియతి నజ్జనులకు విభవముఁ దేజం బును గీర్తియు నాయువు శ్రీ \| యును నారోగ్యంబుఁ గల్గు నుత్పలనయనా!’	308
క.	‘అని నిర్దేశించి శివుఁడు \| చనియె; శివయుఁ గొలువుతోన చనె; నిద్దెసకుం జని రన వశమే? యద్భుత \| మనిరూప్యం బప్రతర్క్య మది శ్రీ రమణా!	309
క.	అని పలికి నారదుఁడు ‘నా \| వినిన కనిన యద్భుతంబు వినిపించితి నీ’ కనియెం గృష్ణుని సభ్యుల \| మనంబు లానంద పూర మగ్నము లయ్యెన్‌.	310
వ.	అని యిట్లు భీష్ముం డుమామహేశ్వర సంవాదం బనుపుణ్యకథ చెప్పిన ధర్మతనయుండు సోదర సహితంబుగాఁ బ్రమోదరసభరితుండై.	311