| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆనుశాసనికపర్వము - పంచమాశ్వాసము |
| సీ. |
‘అఖిలజగత్ప్రభు వగు దేవదేవు న | నంతునిఁ బురుషోత్తమాభిధాను నంచితనామ సహస్రకంబున సంస్తు | తించుచు సంతతోత్థిత మనస్కుఁ డై యజమానుఁ డవ్యయుఁడైన యాతని | నర్చించుచును దృఢ ధ్యాన నిరతుఁ డగుచు నమస్కృతి యాచరించుచు ననా | ద్యంతు న వ్విష్ణు నధ్యక్షు నెల్ల |
|
| తే. |
లోకములకు బ్రహ్మణ్యుఁ ద్రిలోక కీర్తి | వర్ధనుని సర్వధర్మజ్ఞు వరదు లోక నాథు భూతభవోద్భవు నమ్మి భక్తిఁ | గొలిచి సర్వదుఃఖంబులఁ దొలఁగఁ ద్రోచు. |
320 |
| తే. |
ప్రస్తుతులఁ బుండరీకాక్షుఁ బరమభక్తిఁ | దగిలి యర్చించుటయ నామతంబు; సర్వ ధర్మములకును సమధికతమము నైన | ధర్మ మింత యెఱుంగుము ధర్మతనయ! |
321 |
| సీ. |
పరమతేజంబును బరమ పదంబును | బరమైన బ్రహ్మంబుఁ బరపరాయ ణముఁ బవిత్రంబులు నాఁ దగువానికి | నెల్లఁ బవిత్రంబు, నెల్ల మంగ ళంబులకును మంగళంబును, నెల్ల దే | వతలకుఁ బరమదైవతము, భూత సమితికి నవ్యయజనకుండు నగునట్టి | వాఁ డెవ్వఁ; డెవ్వాని వలనఁ దోఁచు |
|
| తే. |
నాదియుగము నాగమమున; నంత్యవేళ | నడఁగు నెవ్వానియందుఁ జరాచరములు, విశ్వలోక ప్రధానుఁ డవ్విష్ణు వేయు | భవ్యనామంబులును బాపభయహరములు. |
322 |
| తే. |
భూరిగుణయోగ విఖ్యాతములును ఋషి స | మాజ పరిగీతములును నై మహిమఁ దనరు నమ్మహాత్ముని నామంబు లధికతర వి | భూతికై చెప్పెదను విను భూపవర్య!’ |
323 |
| వ. | అని పలికి ‘విశ్వంబు విష్ణుండు వషట్కారుండు భూతభవ్యభవత్ప్రభు’ వను నివి మొదలైన ‘రథాంగపాణి యక్షోభ్యుండు సర్వప్రహరణాయుధుం’ డనియెడునివి తుదిగాఁ గల సహస్ర నామంబు లుపన్యసించి. | 324 |
| ఆ. |
కీర్తనీయుఁడైన కేశవు దివ్యనా | మంబు లివి భవద్ధితంబుఁ గోరి తరతరంబ కీర్తితంబు లయ్యె నశేష | భంగి వేయుఁ గురునృపాలవర్య! |
325 |